Hans Hartung - T1971-R30 - Offset lithography - Licensed print 2008 - COA

Litografie offset van Hans Hartung (*)
Reproductie van het kunstwerk “T1971-R30”, uitgevoerd door Hartung in 1971.
Gemaakt op zwaar vellumpapier (220 g).
Uitgegeven door Arte-Paris.
Wettelijk drukwerk toegestaan door de Hartung-Bergman Foundation
Op de plaat gesigneerd door de kunstenaar.

Specificaties:

Afmetingen: 65 x 85 cm
Jaar: 2008
Status: Uitstekend (dit werk is nooit ingelijst of tentoongesteld geweest, en altijd bewaard in een professionele kunstmap, waardoor het in perfecte staat verkeert).
Herkomst: Particuliere collectie.

Het werk zal zorgvuldig gemanipuleerd en verpakt worden in een versterkte kartonnen doos. De verzending zal met een traceernummer aangetekend plaatsvinden.

De verzending omvat tevens een transportverzekering ter waarde van de uiteindelijke waarde van het werk met volledige terugbetaling bij verlies of beschadiging, zonder kosten voor de koper.

(*) Hans Hartung is een belangrijk Duitse schilder die Franse nationaliteit heeft en bekend staat om zijn abstracte werken met zwarte kalligrafische streken op een gekleurde achtergrond.
Hij werd geboren in Leipzig in een familie van wetenschappers. Zijn grootvader was eveneens autodidactisch schilder en componist. Tussen 1915 en 1926 studeerde hij klassieke talen aan het Dresden Gymnasium en filosofie en kunstgeschiedenis aan de universiteit en aan de Leipziger Schule van Beeldende Kunst in Leipzig. Later ging hij naar de Akademie van Beeldende Kunsten van Dresden.
Tijdens de zomer van 1926 fietste hij door Frankrijk, Italië en Spanje. In 1931 exposeerde hij voor het eerst in Dresden. In 1937, op een groepstentoonstelling in het Jeu de Paume, Parijs (Frankrijk), ontmoette hij de grote Spaanse beeldhouwer Julio González, die een diepe invloed op hem zou hebben. González gaf hem allerlei hulp en moedigde hem aan zijn eigen artistieke weg te volgen.
Tijdens de prebele termijn vestigde Hartung zich in Parijs om het nazi-regime te ontlopen, en exposeerde hij in verschillende galeries. In 1938 nam hij deel aan een anti-nazi tentoonstelling in de New Burlington Gallery in Londen (Verenigd Koninkrijk).
In 1939 werd hij in Spanje geïnterneerd en sloten zich daarna aan bij het Vreemdelingenlegioen in Noord-Afrika. In 1944 raakte hij zwaar gewond tijdens de belegering van Belfort en verloor hij een been. Na de oorlog werd hij Frans staatsburger en in 1947 gaf hij een belangrijke solotentoonstelling in Parijs.
Vanaf het begin hield hij zich op gepaste afstand van de Bauhaus-beweging, die hij beschouwde als een voorbijgaande mode. Zijn schilderijen, puur abstract, weerspiegelen zijn opvatting over de representatie van de realiteit: vrije en pure expressie moet de realiteit overstijgen. De snelle penseelvoering vormde een kernkenmerk van zijn werkwijze.
Snelheid in het creatieve proces was, volgens zijn eigen woorden, een spirituele noodzaak. Hij ontving verschillende prijzen, waaronder de Guggenheimprijs in 1956 en in 1960 de Grote Internationale Prijs van de Venetiën Biënnale.