Joost Swarte - Eindelijk vrijheid - Silkscreen ** HANDSIGNED+COA **

Serigrafie van Joost Swarte (*).
Titel: “Eindelijk vrijheid”.
Luxe editie op hoog kwaliteits vellum katoenpapier (300 g/m2).
Met de hand gesigneerd door de kunstenaar.
Inclusief Certificaat van Authenticiteit (COA).

Specificaties:

Afmetingen: 70 x 50 cm
Jaar: 1988
Uitgever: Atelier Swarte, Haarlem.
Staat: Uitstekend (dit werk is nog nooit ingelijst of tentoongesteld geweest en altijd bewaard in een professionele kunstmap, dus in perfecte staat).
Herkomst: Particuliere collectie.

Het werk zal zorgvuldig worden gemanipuleerd en verpakt in versterkt kartonnen doos. De verzending is aangetekend met traceernummer (UPS / DPD / DHL / FedEx)

De verzending omvat bovendien transportverzekering ter waarde van het uiteindelijke werk met volledige terugbetaling bij verlies of beschadiging, zonder kosten voor de koper.

(*) Joost Swarte, geboren op 24 december 1947 in Heemstede, is een van de bekendste Nederlandse stripauteurs. Hij studeerde aan de Design Academy in Eindhoven en begon publicaties in zijn eigen tijdschrift Modern Papier. Hij heeft zich niet beperkt tot strips; hij werkt ook als succesvol ontwerper, architect en glas-in-lood tekenaar, altijd herkenbaar aan zijn duidelijke lijn. Als mede-eigenaar van Uitgeverij Oog & Blik is hij verantwoordelijk voor het ontwerp van vele bekroonde Nederlandse boeken. Hij was een van de oprichters van de Haarlem International Fairs of Comics en heeft zich opgesteld als een voorvechter van comics in de kunstwereld.
Zonder twijfel is Joost Swarte een van die emblematische striptekenaars uit de hedendaagse comics, een stijl die in het oog lijkt te lijken op die van Hergé en zijn creaties, en dat is logisch omdat er niets beter is om personages en reeksen succesvol te maken dan te lijken op bestaande modellen. In dit opzicht, Swarte, die nog steeds leeft, werd geboren in 1947, is hij niet gelijktijdig met Hergé en zijn creaties ontstaan met een vertraging van een paar decennia, Tintin was al een volledig gevestigd product.
Swarte creëert enkele van zijn personages met bepaalde overeenkomsten met wat Hergé bood, en aan sommigen geeft hij een avonturenverhaal, misschien minder verfijnd dan Tintin, maar wat wel mogelijk maakte, als doel van veel stripauteurs uit de 20e eeuw, om kinderen, althans in hun verbeelding, naar plekken te brengen die ze in werkelijkheid zelden zouden bezoeken.
Het onderscheidende kenmerk van deze briljante Nederlandse tekenaar, waarmee hij vooral zijn tekeningen kenmerkt, is dat zijn academische basis industrieel ontwerper is, en dat zorgt ervoor dat in de compositie van zijn stroken de personages meer naar de voorgrond komen ten koste van de achtergrond, meubilair en landschappen die ze vormen. Hij tekent niet om een verhaal te bouwen, maar zijn tekeningen zijn het verhaal zelf, zijn personages geloofwaardiger, fictief gezien, omdat zijn stroken een grote expressieve rijkdom hebben.
Die academische bagage is een investering waar Swarte ons een kijk schenkt; het is alsof hij af en toe weer ontwerper wil worden, want als hij een machine moet tekenen, is het geen eenvoudig voorwerp; integendeel, hij probeert het te verfijnen, het is een catalogus in kleur van de producten van een meubelwinkel, gereedschap, machines, auto’s, gebouwen en zelfs mode.
Zijn mechanismen krijgen leven wanneer hij de kans krijgt ze te tekenen, het is alsof het een schets of prototype is van iets wat werkelijkheid kan worden, van iets dat, volgens zijn instructies, in werking kan worden gezet. Ik weet niet welke mechanische kennis Swarte mogelijk heeft, maar zeker zijn ontwerpen blijven niet beperkt tot een zucht naar verbeelding.
En dan zijn er zijn personages; laten we uitgaan van het feit dat het lezen van zijn strips enigszins rommelig, surrealistisch, misschien excentriek is, maar sommige personages zijn zo surrealistisch dat ze dieren zijn die tot mensen zijn opgevoerd, tweevoetige honden gekleed als mensen, of dieren die niets meer zijn dan sprekend en logisch redenerend zoals jij en ik.
Het is niet verwonderlijk dat een van zijn meest beroemde personages moeilijk te definiëren is; zo is Jopo de Pojo een jonge dwaas, zonder kwaad in de zin, die zich in de nesten werkt zonder echt naar die situatie te willen leiden, allemaal voortvloeiend uit dubbelzinnigheden, vergissingen, slordigheden, toevalligheden… Nu is de iconische Jopo de Pojo een jongen die van een ras kon zijn en een aap kon zijn en die een pluimpje heeft dat ook moeilijk in een diervorm te passen valt.
Een ander van zijn personages, deze volledig menselijk, is Anton Makassar, een soort gek onderzoeker (ontwerper) die op een bepaalde manier aan professor Bacterio (Mortadelo en Filemón) van onze beroemde en niet genoeg erkende Ibáñez herinnert (hij verdient een belangrijke prijs in leven en krijgt die niet).
Ook hebben we een interessant transgressief element in Swarte, met al het gereedschap van zijn creatie en zijn rijpheid in de jaren 70 en 80, hij is drager van een Centraal-Europese cultuur waar men geen scrupules kende op seksgebied en pornografie; in dit opzicht hebben zijn personages geen enkel gebrek aan schaamte om naakt te verschijnen (naakt) en met hun bedscènes, zonder dat dit gezien wordt als aanmoediging tot promiscuïteit onder jeugd.
En het is waar, want er is niets erger voor seksuele dwaalbeelden dan het willen zien van iets schadelijks in zo natuurlijk iets als ons lichaam; deze onderdrukkingen hebben veel seksuele predatoren voortgebracht in onze recente geschiedenis.
Er is één aspect van Joost Swarte dat opvalt in elke biografie die je over hem leest: een dimensie die de tekenaar overstijgt en die aan het begin werd genoemd; hij kreeg de kans om daadwerkelijk te ontwerpen en uit te voeren, want hij ontwierp Toneelschuur-theater in Haarlem. Haarlem, Nederland, is een van die steden—vraag me niet waarom—persoonlijke redenen waarom ik ooit heen wil en ik vrees dat ik er nooit zal komen. Zijn ontwerp is bij zijn aanblik minstens curios, en ik ervaar het als een voortzetting van zijn strips. Hij heeft ook appartementencomplexen ontworpen.
Swarte is meer dan alleen een striptekenaar; zijn ontwerpen bestrijken van alles wat: glas-in-loodramen, muurschilderingen, affiches en posters (die tegenwoordig verzamelobjecten zijn), speelkaarten, tapijten, geschenkpapier… Zonder twijfel een tekenaar die noodzakelijk is voor de evolutie van de hedendaagse stripkunst.