Joan Miro (1893-1983) - La Infancia de Ubu

Joan Miró (1893-1983)

Lithografie op Fabiano-papier
Afmetingen: 52x36 cm
Zit, 1987
Getekend in de plaat
Frame niet inbegrepen

De speelse, biomorfe abstracties van Joan Miró en zijn kenmerkende poëtische visuele vocabulaire spreken sterk tot de expressieve veelzijdigheid die te vinden is bij moderne en hedendaagse kunstmeesters. Net als Pablo Picasso, die zowel een goede vriend als een belangrijke invloed op zijn vroege carrière was, daagde Miró voortdurend de traditionele grenzen van representatie uit en transformeerde hij de alledaagse realiteit tot een diep symbolische, lyrische taal. Deze radicale vormsubversie verbindt Miró ook met de rauwe, instinctieve emotionaliteit van Egon Schiele, wiens vervormde figuren zich tegen conventionele esthetiek verzetten ten gunste van pure, ongefilterde psychologische expressie. Hoewel Miró’s droomachtige landschappen misschien ver af lijken te staan van de strakke, monumentale texturen van Eduardo Chillida, deelden beide kunstenaars een diepe obsessie met ruimtelijke relaties en de poëtische spanning tussen lege ruimte en vaste vorm. Verder ging Miró’s afhankelijkheid van universele, vereenvoudigde symbolen en gedurfde grafische contouren vooraf aan de visuele directheid van Andy Warhol’s popiconen en de scherpe, prikkelende stencils van Banksy, wat aantoont dat zijn vereenvoudigde, poëtische code heeft bijgedragen aan het vermogen van kunst om onmiddellijk en krachtig te communiceren overGeneraties en media heen.