Weegee (1899–1968) - Murdered while playing Boccia

Exhibition Print based on the 1982 prints by Sid Kaplan,
printed 1992
Produced for Amber Film & Photography Collective, Newcastle upon Tyne

Arthur (Usher) Fellig (June 12, 1899 – December 26, 1968), known by his pseudonym Weegee, was a photographer and photojournalist, known for his stark black and white street photography in New York City.
Weegee werkte in Manhattan's Lower East Side als persfotograaf tijdens de jaren dertig en veertig en ontwikkelde zijn kenmerkende stijl door het volgen van de hulpdiensten van de stad en het documenteren van hun activiteiten.[2] Veel van zijn werk toont onverflauwd realistische scènes van het stedelijke leven, misdaad, letsel en dood.
Hij werkte ’s nachts en concurreerde met de politie om als eerste op de plaats van een misdrijf te zijn, terwijl hij zijn foto’s verkocht aan roddelbladen en fotobureaus.[5] Zijn foto’s, gericht op het politiebureau van Manhattan, werden al snel gepubliceerd door de Daily News en andere roddelbladen, evenals meer prestigieuze publicaties zoals Life Magazine.
De meeste van zijn bekende foto’s werden gemaakt met heel basale apparatuur en methoden uit de persfotografie van die tijd, een 4×5 Speed Graphic-camera ingesteld op f/16 bij 1/200 seconde, met flitskoppen en een vaste afstandsinstelling van tien voet.[11] Hij was een autodidactische fotograaf zonder formele opleiding.

Vijf van zijn foto’s werden in 1943 aangekocht door het Museum of Modern Art (MoMA). Deze werken maakten deel uit van diens tentoonstelling Action Photography.[21] Later werd hij opgenomen in "50 Photographs by 50 Photographers", een andere MoMA-tentoonstelling georganiseerd door fotograaf Edward Steichen.

Naked City (1945) was zijn eerste boek met foto’s. Filmmaker Mark Hellinger kocht de rechten op de titel van Weegee.[21] In 1948 vormde Weegee’s esthetiek de basis voor Hellinger's film The Naked City. Het was gebaseerd op een kleinschalig verhaal uit 1948 geschreven door Malvin Wald over het onderzoek naar een modelmoord in New York.

In de jaren vijftig en zestig experimenteerde Weegee met panoramische foto's, fotovervorming en fotografie door prisma’s. Met behulp van een plastic lens maakte hij een beroemde foto van Marilyn Monroe waarop haar gezicht grotesk vervormd is maar nog steeds herkenbaar.
Weegee kan worden gezien als de Amerikaanse tegenhanger van Brassaï, die ’s nachts straatscènes in Parijs fotografeerde. Weegee’s thema’s van naakten, circusartiesten, freaks en straatbewoners werden later opgepakt en verder ontwikkeld door Diane Arbus in het vroege decennium van de jaren zestig.