Claude Manoukian (1936) - Promenade en campagne

Claude Manoukian (1936- ) - Promenade en campagne

Lithografie op japonse papier van een formaat van 37,5 x 53 cm.
Het werk is genummerd en met potlood gesigneerd door de kunstenaar

Werk in goede staat, nog nooit ingelijst.

Wij zorgen voor een nauwkeurige verpakking, internationale tracking, verzekering en expressverzending voor al onze leveringen.

De nummering kan afwijken van de foto's.

Claude MANOUKIAN is een schilderkunstenaar geboren in 1936. "Er zijn wendingen in het leven van een schilder die nauwelijks verklaarbaar zijn, behalve dat op een gegeven moment een goede schilderij een uitzonderlijk schilderij wordt. Het gebeurt als een bliksemflits, of als de Heilige Geest op de Pinksterdag. Men kan ook, bescheidener, zeggen dat het gebeurt als de transformatie van Van Gogh die, van een bescheiden tekenaar, een genie van de kunst werd. Claude MANOUKIAN heeft zo juist die stap van uitzonderlijkheid gezet die hem voert van een goede schilder die hij was, naar een kunstenaar wiens werk een eigen kenmerk vertoont. Zeker, zijn schilderijen droegen al zijn stempel door het gebruik van kleuren die zijn maker tekenden. Zoals Odilon Redon weet Claude MANOUKIAN heel goed tonen te combineren met tinten die, onbeholpen bewerkt, andersklangen zouden zijn, terwijl ze dankzij hem alleen maar hun glans vergroten. Maar nu, terwijl hij het strikte figuratieve verlaat, ontleedt en hercombineert Claude MANOUKIAN de vormen en integreert in zijn werk een extra dimensie. Met durf, maar met de zekerheid van een technicus, interpreteert hij de contouren, hij koppelt ze aan elkaar. Uitgaande van een weg die soms te oppervlakkig door Picasso is onderzocht, zal Claude MANOUKIAN een ander type vormen introduceren, een nieuw gedicht onder zijn penseel. Ook al zijn Racine, Corneille of Victor Hugo zo verschillend van Verlaine of Rimbaud, hoewel allen in verzen schrijven, zal Claude MANOUKIAN flirten met andere schilderstijlen en daar nieuwe uitdrukkingen uit halen. Verheffing van kleuren, die de realiteit overvliegen en in het geheugen van het schilderij integreert, maar er niet aan onderworpen is, hij componeert voor de kunst en door de kunst en gebruikt het reële slechts als ondersteuning, als primitieve toestand die hij laat evolueren. Het kijken naar wat hij ziet is slechts het spiegelbeeld van wat nog zal komen. Hij gebruikt zijn geheugen als een leidende draad, maar componeert in zich zijn kind geboren uit de zintuigen van zijn zicht en zijn stemming en schrijft het op het doek. Zoals een pasgeborene nooit volledig op een van zijn ouders lijkt, zal dit doek dat hij schildert zijn oorsprong vinden diep in een van zijn elementen, dat soms kan domineren, maar altijd deels onder invloed zal blijven van het andere. Elke doek zal de reis zijn naar de verwezenlijking van een geheel en de expressie van een esthetiek die elk werk onderscheidt terwijl het een gemeenschappelijke sensatie bewaart die men stijl noemt." Christian GERMAK