Walter Valentini (1928) - senza titolo

Rara aquaforte uit het boek Galileo Galilei, exemplaar Ante Litteram uit 1998, op papier van 600 gram, 35 x 24,5 cm, van de cartiera Duchene Moulins de larroque
Gestampt door G. Sardella in Milaan.

Walter Valentini (Pergola, 22 oktober 1928 – Milaan, 20 mei 2022) was een Italiaanse schilder, beeldhouwer en graveur, internationaal erkend op het gebied van grafische kunst en gravure.
Vele prijzen gewonnen en deelnames: 1° Biënnale van de Italiaanse hedendaagse gravure in Venetië in 1955; Internationale Biënnale van Ibiza en van Listowel; Internationale Biënnale van Krakau in 1984; Internationale Biënnale van Ljubljana in 1984 en 1989; “XLVII” Biënnale van Venetië; Quadriennale van Rome in 1999.
Hij heeft, op directe opdracht, grote installaties gerealiseerd in Milaan, Bologna, Reggio Emilia, Chiaravalle (Ancona), Pesaro, Siegburg (Duitsland), Connecticut en Aspen (VS).
Hij maakte deel uit van de groep die in 2001 de kerk van Ca’ Staccolo in Urbino ontwierp.
Een universum, dat van Valentini, is poëtisch, ritmisch, muzikaal; een geometrische en evocatieve symboliek die leidt naar een synthese, bijna metafysisch en surrealistisch; een verhouding tussen teken, structuur en visuele materie die neigt naar een nieuw constructivisme boordevol suggesties, zozeer dat het lijkt op “stati d’animo”. Vanaf de jaren ’70 verdiept hij de band tussen schilderkunst en gravure, samen met een diepgaande bepaling van de ruimte met temporale waarden, tijd en ruimte, geïnterpreteerd en opnieuw uitgevonden met meesterlijke precisie door lijnen, abrasies, gescheurde muren, architecturen en magische, poëtische geometrieën.