Marc Garanger - Femmes Algériennes 1960 - 2002





€ 70 | ||
|---|---|---|
€ 60 | ||
€ 50 | ||
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 139572 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Femmes Algériennes 1960 van Marc Garanger is een fotoboek in het Frans met een zachte kaft, 124 pagina's, 30 × 24 cm, uitgegeven door Atlantica in 2002 in commémorerende editie, in zeer goede staat.
Beschrijving van de verkoper
De serie « Algerijnse vrouwen 1960 » is een belangrijke historische fotografische oeuvre gemaakt door de Franse fotograaf Marc Garanger in het midden van de Algerijnse Oorlog. Aanvankelijk ontworpen als gedwongen identiteitsfoto’s voor de koloniale administratie, zijn deze portretten uitgegroeid tot het universele symbool van een stille protest en een verzet tegen onderdrukking
Het historische kader
In 1960 vervult Marc Garanger zijn militaire dienst in Algerije. Met een diep-onvrede over deze oorlog wordt hij aangesteld als officiële fotograaf van zijn regiment.
Het Franse leger besluit vervolgens de bevolking van de “verzamelkampen” te registreren — kampen die onder toezicht stonden waar de autochtone burgers werden verplaatst om de steun aan de FLN-maquis te doorbreken. Om hun bewegingen te controleren, eist de administratie de creatie van verplichte Franse identiteitskaarten. Marc Garanger krijgt de opdracht alle dorpelingen te fotograferen, op een al even dwingende snelheid van wel 200 gezichten per dag.
Femmes Algériennes 1960 Marc Garanger
De serie « Algerijnse vrouwen 1960 » is een belangrijke historische fotografische werk gemaakt door de Franse fotograaf Marc Garanger in het midden van de Algerijnse Oorlog. Aanvankelijk ontworpen als gedwongen identiteitsfoto’s voor de koloniale administratie, zijn deze portretten uitgegroeid tot het universele symbool van een stille protest en een verzet tegen onderdrukking.
La Nouvelle Chambre Claire
+3
Het historische kader
In 1960 vervult Marc Garanger zijn militaire dienst in Algerije. Met een diep-onvrede over deze oorlog wordt hij aangesteld als officiële fotograaf van zijn regiment.
La Nouvelle Chambre Claire
+2
Het Franse leger besluit dan de bevolking van de "verzamelkampen" te registreren — kampen die onder toezicht stonden waar de autochtone burgers werden verplaatst om de maquis van het FLN te ondermijnen. Om hun bewegingen te controleren, eist de administratie de creatie van verplichte Franse identiteitskaarten. Marc Garanger krijgt de opdracht alle dorpelingen te fotograferen, op een overdreven tempo tot wel 200 gezichten per dag.
La Nouvelle Chambre Claire
+3
Een symbolische geweld
De meerderheid van de gefotografeerden zijn vrouwen; de mannen waren vaak naar de maquis getrokken. De verplichting om op deze foto’s te poseren veroorzaakt een diepe trauma:
Bibliothèque municipale de Lyon
De geforceerde onthulling: Op bevel van het militaire commando worden de Kabyle-vrouwen en Chaouia-vrouwen gedwongen hun sluier of traditionele hoed voor het doelwit af te nemen.
Een intieme profanatie: Voor deze vrouwen betekent het blootleggen van hun gezicht aan een vreemde man in uniform een brutale naaktheid en een totaal gebrek aan respect voor hun tradities
Bewust van het deelnemen aan een onderneming van administratieve dehumanisatie, kiest Marc Garanger ervoor zijn opdracht te omzeilen. In plaats van simpele gestandaardiseerde identiteitsfoto’s, kiest hij voor een strakke frontale kadrering, geïnspireerd op het werk van Edward S. Curtis over de Noord-Amerikaanse inheemse bevolking
Op korte afstand verzetten de getroffen vrouwen zich heftig:
Hun gezichten, gemarkeerd door rituele tatoeages en versierd met traditionele sieraden, richten zich intens naar de camera.
Hun uitdrukkingen stralen geen onderworpenheid uit, maar een absolute waardigheid, een koninklijke minachting en een vonkende woede.
Dit duel transformeert het fototoestel in een spiegel die de geweldsdaad van de kolonialist terugkaatst.
Marc Garanger slaagt erin clandestien de negatieven uit Algerije te krijgen. In 1966 ontvangt hij de prestigieuze Niépce-prijs voor dit werk, dat toen in de internationale pers werd gepubliceerd. De hele serie verschijnt in een memorabel boek, Femmes algériennes 1960, voor het eerst gepubliceerd in 1982.
Vandaag de dag worden deze beelden bewaard in de grootste mondiale instellingen, met name in het Centre Pompidou in Parijs. Ze blijven een van de krachtigste visuele getuigen van de Algerijnse Oorlog en van de kracht van de blik tegenover koloniale overheersing.
3. De heruitgave van 2002 (Éditions Atlantica)
Uitgegeven ter gelegenheid van de 40e verjaardag van de wapenstilstand in Algerije.
De serie « Algerijnse vrouwen 1960 » is een belangrijke historische fotografische oeuvre gemaakt door de Franse fotograaf Marc Garanger in het midden van de Algerijnse Oorlog. Aanvankelijk ontworpen als gedwongen identiteitsfoto’s voor de koloniale administratie, zijn deze portretten uitgegroeid tot het universele symbool van een stille protest en een verzet tegen onderdrukking
Het historische kader
In 1960 vervult Marc Garanger zijn militaire dienst in Algerije. Met een diep-onvrede over deze oorlog wordt hij aangesteld als officiële fotograaf van zijn regiment.
Het Franse leger besluit vervolgens de bevolking van de “verzamelkampen” te registreren — kampen die onder toezicht stonden waar de autochtone burgers werden verplaatst om de steun aan de FLN-maquis te doorbreken. Om hun bewegingen te controleren, eist de administratie de creatie van verplichte Franse identiteitskaarten. Marc Garanger krijgt de opdracht alle dorpelingen te fotograferen, op een al even dwingende snelheid van wel 200 gezichten per dag.
Femmes Algériennes 1960 Marc Garanger
De serie « Algerijnse vrouwen 1960 » is een belangrijke historische fotografische werk gemaakt door de Franse fotograaf Marc Garanger in het midden van de Algerijnse Oorlog. Aanvankelijk ontworpen als gedwongen identiteitsfoto’s voor de koloniale administratie, zijn deze portretten uitgegroeid tot het universele symbool van een stille protest en een verzet tegen onderdrukking.
La Nouvelle Chambre Claire
+3
Het historische kader
In 1960 vervult Marc Garanger zijn militaire dienst in Algerije. Met een diep-onvrede over deze oorlog wordt hij aangesteld als officiële fotograaf van zijn regiment.
La Nouvelle Chambre Claire
+2
Het Franse leger besluit dan de bevolking van de "verzamelkampen" te registreren — kampen die onder toezicht stonden waar de autochtone burgers werden verplaatst om de maquis van het FLN te ondermijnen. Om hun bewegingen te controleren, eist de administratie de creatie van verplichte Franse identiteitskaarten. Marc Garanger krijgt de opdracht alle dorpelingen te fotograferen, op een overdreven tempo tot wel 200 gezichten per dag.
La Nouvelle Chambre Claire
+3
Een symbolische geweld
De meerderheid van de gefotografeerden zijn vrouwen; de mannen waren vaak naar de maquis getrokken. De verplichting om op deze foto’s te poseren veroorzaakt een diepe trauma:
Bibliothèque municipale de Lyon
De geforceerde onthulling: Op bevel van het militaire commando worden de Kabyle-vrouwen en Chaouia-vrouwen gedwongen hun sluier of traditionele hoed voor het doelwit af te nemen.
Een intieme profanatie: Voor deze vrouwen betekent het blootleggen van hun gezicht aan een vreemde man in uniform een brutale naaktheid en een totaal gebrek aan respect voor hun tradities
Bewust van het deelnemen aan een onderneming van administratieve dehumanisatie, kiest Marc Garanger ervoor zijn opdracht te omzeilen. In plaats van simpele gestandaardiseerde identiteitsfoto’s, kiest hij voor een strakke frontale kadrering, geïnspireerd op het werk van Edward S. Curtis over de Noord-Amerikaanse inheemse bevolking
Op korte afstand verzetten de getroffen vrouwen zich heftig:
Hun gezichten, gemarkeerd door rituele tatoeages en versierd met traditionele sieraden, richten zich intens naar de camera.
Hun uitdrukkingen stralen geen onderworpenheid uit, maar een absolute waardigheid, een koninklijke minachting en een vonkende woede.
Dit duel transformeert het fototoestel in een spiegel die de geweldsdaad van de kolonialist terugkaatst.
Marc Garanger slaagt erin clandestien de negatieven uit Algerije te krijgen. In 1966 ontvangt hij de prestigieuze Niépce-prijs voor dit werk, dat toen in de internationale pers werd gepubliceerd. De hele serie verschijnt in een memorabel boek, Femmes algériennes 1960, voor het eerst gepubliceerd in 1982.
Vandaag de dag worden deze beelden bewaard in de grootste mondiale instellingen, met name in het Centre Pompidou in Parijs. Ze blijven een van de krachtigste visuele getuigen van de Algerijnse Oorlog en van de kracht van de blik tegenover koloniale overheersing.
3. De heruitgave van 2002 (Éditions Atlantica)
Uitgegeven ter gelegenheid van de 40e verjaardag van de wapenstilstand in Algerije.

