Rosebank 1981 25 years old - b. 2007 - 70cl

Rosebank 1981 Diageo Limited Release 2007 25 Years Old Single Malt Scotch Whisky.

Rosebank heeft de neiging om belachelijk sterk te zijn, zelfs op hogere leeftijden. Ik weet dat dit deels komt door de drievoudige distillatie, maar ook het vulsniveau moet wel belachelijk hoog zijn geweest om na 25 jaar op 61,4% te zitten.

Het engelenpercentage kan ook niet het gewone 2% geweest zijn, want als je dat berekent, kom je uit op een ABV van rond de 100%. Dat lijkt tamelijk onwaarschijnlijk, dus mijn vermoeden is dat dit een stapel van belachelijk strakvezelige bourbonvaten moet zijn geweest.

Hoe dan ook, de distilleerderij is een van die juwelen die in de afgelopen eeuw zijn gesloten. Deze was niet het slachtoffer van de sluitingen tussen 1983-1985, aangezien hij in 1993 sloot en in 2002 werd afgebroken. Veel distilleerderijen die ergens op een gegeven moment sloten, waren niet echt goed in het voortdurend leveren van geweldige whisky.

Port Ellen heeft zijn hoogtepunten, maar ook veel middelmatige dranken. Brora is misschien de uitzondering op de regel, aangezien bijna al hun producten ten minste zeer goed zijn (behalve een ‘donker sherry’-afwerking van Chieftain’s, die door de afwerking werd verpest). Rosebank heeft ook zijn aandeel geweldige bottlings, maar veel van de jongere uitgaven die halverwege deze eeuw uitkwamen, bewijzen dat ze het spoor onderweg verloren hebben. Er zijn ook heel veel saaie, verdunde flessen. Dus, ga niet blindelings op iemands reputatie af. Je hoort altijd mensen prijzen wat geweldig is, maar niet zo veel over de saaie zooi.

Rosebank 25, THE Rosebank 25
Rosebank 25, THE Rosebank 25

Sniff:
Het is in eerste instantie droog en grasachtig, met een enorme uitbarsting van alcohol. Je zult je neus voorzichtig moeten laten wennen aan die kracht. Het is vrij bloemig, maar licht. Het is niet zo zwaar als de geur van rozen, bijvoorbeeld. Er zit ook wat vanille achter de alcohol en een geur van shortbread.

Sipp:
Het palet is scherp en droog, maar niet zo scherp als je zou verwachten van ruim 60%. Er zijn smaken van stro en witte peper. Vanille en eik, met gerst. Niet alleen de granen, maar de hele aren. Een bloemenweide maar niet heideachtig. Enkele specerijen, maar ik ben niet helemaal zeker welke. Misschien wat kerrie-specerijen en gember.

Slok:
De afdronk is, vergeleken met het palet en de neus, opmerkelijk zacht. Het is verwarmend, en je weet dat het een sterke dram is, maar het is niet zo schroeien als je zou verwachten. Er zit weer vanille in, maar niet te veel. Er zit gerst, shortbread en kokoskoekjes in.

Hoewel het palet vergelijkbaar is met de niet zo geweldige 22-jarige die ik een tijdje geleden proefde, en deze niet eens zo veel complexer is, is het veel beter. Eigenlijk is dit een bloedhete goede whisky. De smaken zijn goed uitgebalanceerd en de extra alcohol geeft het wat meer diepte en ruimte om ermee te spelen. Ik heb tijdens het schrijven van deze review niet eens water geprobeerd (dat doe ik nooit en ik wil geen extra variabelen toevoegen, maar misschien moet ik er toch mee beginnen…).

Hoe dan ook, geweldige whisky, maar hij is belachelijk duur geworden. Het begon bij zo’n £125 toen hij uitkwam, wat ongeveer €125 was. Inmiddels is hij in het beste scenario gestegen naar £550. Ik kocht hem rond €200 en dat was elke cent waard.

Gisteren zei ik nog dat ik excuses zocht om whisky te kopen. Dit was er ook eentje. Ik dacht dat de inauguratie van mijn nieuwe whisky-ruimte/kantoor reden genoeg was om me te verwennen. Ik had een tijdje niets gekocht, zodat ik me wat meer kon permitteren dan normaal.Ik betreur het niet één zucht, want dit is geweldige stuff.