Francesca Woodman - Untitled, 1979 (Self-reflection in a mirror)

Een staand zelfportret dat weerspiegelt in een grote houten kaderspiegel die op de vloer staat.
Deze afbeelding toont een fotografisch werk van de Amerikaanse kunstenares Francesca Woodman, gemaakt in New York rond 1979-1980.
Zij bevindt zich temidden van puin van gips en hout in een vervallen ruimte, gebukt van profiel naar een toestel dat op een statief is bevestigd, terwijl ze met perspectieven en de mise en abyme van haar eigen blik door de lens speelt.

Zwart-wit digitale afdruk met glanzende laminering. Laminering op de oppervlakte bij hoge temperatuur.
Oud exemplaar van montage Misomex (Machine de réplication de films ou fichiers CTP - Computer to Plate - voor de opmaak van offsetplaten).

Drukker SERAG. Medium resolutie. Latere afdruk 2009
Formaat 17,3 x 15,5 cm, bevestigd op een houten kaart/paneel van 30 x 24 cm.
In zeer goede staat.
Etiketten en annotaties op de ommekant.

Oorspronkelijk uit een familie van kunstenaars, studeert Francesca Woodman vanaf 1975 aan de Rhode Island School of Design (Providence), en verbleef vervolgens van 1977 tot 1978 in Rome. Geïnspireerd door barokke sculpturen ontwikkelt zij het thema van de engel in haar fotografie On Being an Angel (1977-1978).

Haar eerste solo-expositie vindt plaats in 1978. Aan het einde van haar studie vertrekt ze naar New York, waar ze tijdelijk als model en assistent-fotograaf werkt, en vervolgens deelneemt aan diverse tentoonstellingengroepen. Ze raakt bevriend met de verzamelaar surrealistische werken Timothy Baum.

Haar foto’s hebben nauwe banden met surrealistische fotografie, zoals de vervormingsspelletjes van de vrouwelijke naakte figuur, het gebruik van gevonden voorwerpen, en de voorliefde voor vervallen interieurs.

In januari 1981 publiceert ze een eerste kunstenaarsboek Some Disordered Interior Geometries. F. Woodman heeft vrijwel uitsluitend zichzelf in scène gezet. Haar lichaam lijkt vaak op een fragment of een vluchtige verschijning, die het vergankelijke suggereert. Haar Ongetitelde foto’s (1975-1976) tonen haar die met spiegels speelt om beweging en het illusoire effect van het beeld te vermenigvuldigen.