Josè Ortega (1921-1990) - El Buscon di Queredo

José García Ortega (Arroba de los Montes, 1921 – Parijs, 24 december 1990) was een Spaanse schilder en beeldhouwer.
Hij was vertegenwoordiger van het sociaaalrealisme van de Spaanse Burgeroorlog en een van de leden van de groep "Estampa popular", waarvan hij ook oprichter was. Op dertienjarige leeftijd verhuisde hij naar Madrid, waar hij begon zijn eerste schilderijen te maken en deelnam aan antifranquistische kringen, waardoor zijn latere ervaringen en zijn werk nauw verbonden raakten met een sterk politiek en civiel engagement. Op zesentwintigjarige leeftijd werd hij veroordeeld wegens misdrijven van mening, en na zijn gevangenschap verscheen in 1952 zijn eerste cyclus xilografieën.
In de vroege jaren zestig begon zijn lange ballingschap en verhuisde hij naar Parijs, waar hij door het Internationale Congres van Kunstcritici van Verucchio onder leiding van Giulio Carlo Argan de gouden medaille kreeg voor zijn inzet in de strijd voor vrijheid. In 1964 organiseerde Antonello Trombadori zijn eerste solotentoonstelling in Italië bij galerie La Nuova Pesa in Rome, gevolgd door tentoonstellingen in 1968 en 1974. In de daaropvolgende jaren organiseerde hij talrijke exposities in Filadelfia, Toronto, Saint-Louis, Zürich, Turijn en Brussel. In 1969 maakte hij de twintig etsen van de grote suite der Segadores, geïnspireerd door het lijden van de landarbeiders. In 1971 werkte hij aan de cyclus Ortega±Dürer, zestig etsen over het thema van de Spaanse Burgeroorlog, tentoongesteld in het Nürnberger Museum en daarna in het Sforzesco-kasteel in Milaan.