Josè Ortega (1921-1990) - Contro Franco

José García Ortega (Arroba de los Montes, 1921 – Parijs, 24 december 1990) was een Spaanse schilder en beeldhouwer. Hij was vertegenwoordiger van het sociaal realisme tijdens de Spaanse Burgeroorlog en een van de leden van de groep 'Estampa popular', waarvan hij ook de oprichter was. Op dertienjarige leeftijd verhuisde hij naar Madrid, waar hij begon met het maken van zijn eerste schilderijen en deelnam aan antifranquistische kringen, waardoor latere ervaringen en zijn werk verbonden raakten met een sterke politieke en maatschappelijke inzet. Op zijn zesentwintigste werd hij veroordeeld wegens opiniemisdrijven, en na zijn gevangenisstraf in 1952 verscheen zijn eerste cyclus houtsnedes. In de vroege jaren zestig begon zijn lange ballingschap en verhuisde hij naar Parijs, waar hij door het Congrès International des Critiques d’Art du Verucchio onder leiding van Giulio Carlo Argan de gouden medaille kreeg voor zijn inzet voor vrijheid. In 1964 organiseerde Antonello Trombadori zijn eerste solotentoonstelling in Italië in de galerie La Nuova Pesa in Rome, gevolgd door die van 1968 en 1974. In de daaropvolgende jaren realiseerde hij talrijke tentoonstellingen in Philadelphia, Toronto, Saint Louis, Zürich, Turijn en Brussel. In 1969 maakte hij de twintig etsen van de grote suite van de Zaaiders, geïnspireerd op het lijden van landarbeiders. In 1971 werkte hij aan de reeks Ortega±Dürer, zestig etsen over het thema van de Spaanse Burgeroorlog, tentoongesteld in het Museum van Nürnberg en later in het Castello Sforzesco in Milaan.