Rosebank 1981 25 years old - b. 2007 - 70cl

Rosebank 1981 Diageo Limited Release 2007 25 Years Old Single Malt Scotch Whisky.

Rosebank heeft de neiging om belachelijk sterk te zijn, zelfs op hogere leeftijden. Ik weet dat dit gedeeltelijk komt door de triple distillation, maar ook het vullingsniveau moet wel ontzettend hoog geweest zijn om na 25 jaar op 61,4% te zitten.

De angels’ share kan ook niet de normale 2% zijn geweest, want als je dat berekent, kom je uit op een ABV van ongeveer honderd procent. Dat lijkt nogal onwaarschijnlijk, dus mijn vermoeden is dat dit waarschijnlijk gewoon een heleboel keihard vezelige bourbonvaten was.

Hoe dan ook, de distilleerderij is een van die juweeltjes die in de afgelopen eeuw gesloten is. Deze was geen slachtoffer van de sluitingen in 1983-1985, aangezien hij in 1993 gesloten werd en in 2002 gesloopt werd. Veel distilleerderijen die ergens op een bepaald moment sloten, waren niet zo goed in het consequent uitbrengen van geweldige whisky.

Port Ellen heeft zijn geweldige exemplaren, maar ook veel middelmatige drank. Brora is misschien de uitzondering op de regel, want bijna al die zijn ten minste zeer goed (Behalve een ‘donker sherry’-afwerking van Chieftain’s, dat werd verpest door de afwerking). Rosebank heeft ook z’n deel van geweldige bottelingen, maar veel van de jongere stuff die in de vroege jaren van deze eeuw uitkwam, bewijst dat ze het spoor onderweg kwijtgeraakt zijn. Er zijn ook veel echt saaie, verdunde flessen.

Dus, ga niet blind op de reputatie van een distilleerderij. Je hoort altijd mensen ophemelen over de geweldige exemplaren, maar niet zo erg over het slechte spul.

Rosebank 25, THE Rosebank 25
Rosebank 25, THE Rosebank 25

Sniff:
Het is aanvankelijk droog en grasachtig, met een enorme alcoholshock. Je zult je neus eraan moeten laten wennen, dat voorzichtig te doen. Het is redelijk bloemig, maar licht. Het is niet zo zwaar als de geur van rozen, bijvoorbeeld. Er is ook wat vanille achter de alcohol en een geur van shortbread.

Slok:
Het palet is scherp en droog, maar het is niet zo scherp als je zou verwachten van meer dan 60%. Er zijn smaken van stro en witte peper. Vanille en eik, met gerst. Niet alleen het graan, maar de hele korrels. Een bloemenweide maar niet heide-achtig. Enige kruiden, maar ik ben niet helemaal zeker welke. Misschien wat kerrie-kruiden en gember.

Nasmaak:
De finish is, vergeleken met het palet en de neus, opmerkelijk zacht. Het is verwarmend, en je weet dat het een sterke dram is, maar niet verschroeiend zoals je zou verwachten. Er is weer vanille, maar niet te veel. Er is gerst, shortbread en kokoskoekjes.

Hoewel het palet vergelijkbaar is met de niet-zo-goede 22-jarige die ik een tijdje geleden proefde, en dit niet eens zoveel complexer is, is het veel beter. Sterker nog, dit is een keiharde goede whisky. De smaken zijn goed in balans en de extra alcohol geeft het wat meer diepte en speelruimte. Ik heb het tijdens het schrijven van deze recensie niet eens met water geprobeerd (dat doe ik nooit en wil geen extra variabelen toevoegen, maar misschien moet ik er toch mee beginnen…).

Hoe dan ook, geweldige whisky, maar hij is absurd duur geworden. Het begon bij ongeveer £125 toen hij uitkwam, wat toevallig overeenkomt met ongeveer €125. Inmiddels is het in het beste geval tot £550 gegaan. Ik kocht het rond €200 en het was elke cent waard.

Gisteren zei ik nog dat ik excuses zocht om whisky te kopen. Dit was er ook één. Ik vond dat de inauguratie van mijn nieuwe whisky-kamer/kantoor reden genoeg was om mezelf te verwennen. Ik had een tijdje niets gekocht, zodat ik me wat meer kon permitteren dan normaal. Daar heb ik geen moment spijt van, want dit is geweldig spul.