Hans Hartung - T1971-R30 - Offset lithograph - Licensed print 2008 - COA

Offset-lithografie van Hans Hartung (*)
Reproductie van het werk «T1971-R30», gemaakt door Hartung in 1971.
Gedrukt op hoogwaardig vellum-papier (220 g).
Uitgegeven door Arte-Paris.
Wettelijk geautoriseerd afgedrukt door de Fundación Hartung-Bergman
Op de plaat gesigneerd door de kunstenaar.

Specificaties:

Afmetingen: 65 x 85 cm
Jaar: 2008
Staat: Uitstekend (dit werk is nooit ingelijst of geëxposeerd en altijd bewaard in een professionele kunstmap, dus het wordt in perfecte staat aangeboden).
Herkomst: Particuliere collectie.

Het werk zal zorgvuldig gemanipuleerd en verpakt worden in een versterkte kartonnen doos. De verzending zal aangetekend zijn met een traceernummer.

De verzending omvat bovendien transportverzekering voor de uiteindelijke waarde van het werk met volledige terugbetaling bij verlies of schade, kosten voor de koper inbegrepen.

(*) Hans Hartung is een belangrijke Duitse schilder die Frans staatsburger werd, bekend om zijn abstracte werken met kalligrafische zwarte lijnen op een gekleurde achtergrond.

Hij werd geboren in Leipzig in een familie van natuurkundigen. Zijn grootvader was ook autodidact schilder en componist. Tussen 1915 en 1926 studeerde hij klassieke talen aan het Dresden Gymnasium en filosofie en kunstgeschiedenis aan de universiteit en aan de Hochschule für Bildende Künste van Leipzig. Later trad hij toe tot de Kunstakademie van Dresden.
Tijdens de zomer van 1926 reisde hij per fiets door Frankrijk, Italië en Spanje. In 1931 exposeerde hij voor het eerst in Dresden. In 1937, tijdens een groeps-tentoonstelling in het Jeu de Paume, Parijs (Frankrijk), maakte hij kennis met de beroemde Spaanse beeldhouwer Julio González, die een diepe invloed op hem zou uitoefenen. González bood hem allerlei hulp en spoorde hem aan zijn eigen artistieke weg te volgen.
Tijdens de pre-oorlogse periode vestigde Hartung zich in Parijs om het nazi-regime te vermijden, en exposeerde hij in diverse galeries. In 1938 nam hij deel aan een anti-naziexpositie in de New Burlington Gallery in Londen (Verenigd Koninkrijk).
In 1939 werd hij in Spanje gevangengenomen en sloot zich daarna aan bij de Légion étrangère in Noord-Afrika. In 1944 raakte hij zwaar gewond tijdens de belegering van Belfort en verloor hij een Been.
Na de oorlog werd hij Frans staatsburger en in 1947 had hij een belangrijke solotentoonstelling in Parijs.
Vanaf het begin hield hij zich buiten de Bauhaus-beweging, die hij beschouwde als een voorbijgaande mode.
Zijn schilderijen, puur abstract, weerspiegelen zijn opvatting over de representatie van de realiteit: vrije en pure expressie moet de realiteit overstijgen. De penseelstreek vormde een fundamenteel kenmerk van zijn werkwijze.
Snelheid in het creatieve proces was, volgens zijn eigen woorden, een spirituele nood.
Hij ontving verschillende prijzen, waaronder de Guggenheimprijs in 1956 en in 1960 de Grote Internationale Prijs van de Venetië-Biennale.