Denis Brihat - Inde - La voyageuse - 1955

DENIS BRIHAT, EEN FOTOGRAAF DIE ZICH INZET VOOR DE ERKENNING VAN ZIJN KUNST

Denis Brihat werd in 1928 geboren in Parijs. In 1957 won hij de Prix Niépce en baande hij de weg voor een generatie fotografen-auteurs. Hij was een van de eersten die zich ervoor inzette dat fotografie als een volwaardige artistieke uitingsvorm zou worden erkend, dankzij zorgvuldig gemaakte afdrukken, in kleine oplagen genummerd en vaak van groot formaat.

Vanaf 1958 verruilde de fotograaf de hoofdstad voor een eenvoudig leven dicht bij de natuur in de Luberon. Daar ontmoette hij bijzondere mensen, zoals Pablo Picasso en Fernand Léger, met wie hij deelnam aan de Groupe Espace. Deze groep bracht kunstenaars en architecten samen rond één ambitie: de eenheid van de kunst.

Hij werd regelmatig uitgenodigd in de Verenigde Staten en was een van de eerste Franse fotografen die John Szarkowski in 1967 in het MoMA in New York tentoonstelde, samen met zijn vrienden Jean-Pierre Sudre en Pierre Cordier.

Denis Brihat was ook een vurig voorstander van een democratische waardering van fotografie. Hij nam deel aan tentoonstellingen in de galerie Agathe Gaillard, een van de eerste fotogaleries in Parijs, die in 1975 haar deuren opende. Hij was een van de oprichters van het festival Rencontres Internationales de la Photographie d’Arles, samen met Lucien Clergue, en maakte ook deel uit van het avontuur rond Château d’eau in Toulouse, met Jean en Michel Dieuzaide.

TUSSEN VISUEEL LYRISME EN FORMELE STRAKHEID

In de loop der jaren ontwikkelde Denis Brihat zijn eigen visuele onderzoeksterrein: de aandachtige bestudering van de natuur, en meer in het bijzonder van de plantenwereld. Hij beschouwde zijn tuin, die hij met passie verzorgde, onder meer als een metafoor voor de wereld. De kunstenaar, die zich liet inspireren door filosofie en literatuur, was gefascineerd door de muziek van Johann Sebastian Bach. Hij zette het muzikale systeem van het contrapunt om in beelden en creëerde zo, vanuit één en hetzelfde motief – een groente, een bloem, een boom enz. –, een ware polyfonie.

Denis Brihat was een groot bewonderaar van Edward Weston en stond dicht bij de Amerikaanse fotografen Aaron Siskind, Paul Caponigro en Irving Penn. Hij fotografeerde zijn onderwerpen – korstmossen, uien, klaprozen – van heel dichtbij. Abstractie en fragment vormen de basis van zijn visuele syntaxis. De overgang van microkosmos naar macrokosmos is voor hem even belangrijk als die van zwart-wit naar kleur. Zijn verbazingwekkende foto’s, die in zwart-wit worden afgedrukt en vervolgens met uiteenlopende metalen en pigmenten worden getoond om de natuurlijke kleur zo dicht mogelijk te benaderen, getuigen van zijn experimentele durf. Denis Brihat benadrukt de materiële eigenschappen van de afdruk en streeft naar perfectie.

Als doorgever van beelden en vakkennis richtte hij al snel een school op dankzij zijn technische veeleisendheid: fotografen van over de hele wereld kwamen naar zijn woonhuis en atelier in Bonnieux om les te krijgen van de meester. Onder hen was fotograaf Jean-Marc Bustamante, die onder de indruk was van Denis Bihats originaliteit en van de manier waarop hij al vroeg koos om de picturale en ornamentele kwaliteit van fotografie naar voren te brengen.Ik