Claude Manoukian (1936) - Lot de 2 lithographies: Les champs

Claude Manoukian (1936- ) - Verzameling van 2 litho’s: De velden

2 litho’s op vergé papier met een formaat van 50 x 65 cm.
De werken zijn genummerd en met potlood door de kunstenaar gesigneerd.

Werken in goede staat, nooit ingelijst.

Wij zorgen voor een meticulous verpakken, internationale tracking, verzekering en expresverzending voor al onze leveringen.

Claude MANOUKIAN is een schilder geboren in 1936. "Er zijn wendingen in het leven van een schilder die nauwelijks verklaarbaar zijn, behalve dat plotseling een goed schilderij een uitzonderlijk schilderij wordt. Dit gebeurt als een onweersbui, of alsof de Heilige Geest op de Pinksterdag aanwezig is. Men kan het ook, veel bescheidener, zo zeggen: het gebeurt alsof Van Gogh transformeert, die van een bescheiden tekenaar een genie van de kunst werd. Claude MANOUKIAN heeft zojuist de stap naar uitzonderlijk genomen die hem leidt van een goede schilder die hij was, naar een kunstenaar wiens oeuvre zijn eigen kenmerken heeft. Natuurlijk droegen zijn schilderijen al het stempel van zijn werkwijze, door het gebruik van kleuren die zijn auteur signaleerden. Zoals Odilon Redon weet Claude MANOUKIAN fel te combineren met tinten die, wanneer ze onbeholpen beheerst worden, dissonant zouden zijn, terwijl ze door hem alleen maar hun glans versterken. Maar nu, door het figuratieve rigoureus te verlaten, decomposed en recombineert Claude MANOUKIAN de vormen en integreert in zijn werk een extra dimensie. Met durf, maar met de zekerheid van een technicus, interpreteert hij de contouren, nestelt ze in elkaar. Vaak beginnend bij een pad dat door Picasso oppervlakkig is onderzocht, zal Claude MANOUKIAN een ander type vormen introduceren, dat een nieuw gedicht onder zijn penseel werd. Zo verschillend als Racine, Corneille of Victor Hugo kunnen zijn van Verlaine of Rimbaud, hoewel iedereen in vers schrijft, zal Claude MANOUKIAN flirten met andere schilderwijzen en er nieuwe expressies uit halen. Verheffing van kleuren, die de realiteit overvlucht en deze in het geheugen van het schilderij opneemt, maar er niet slaaf van wordt, hij componeert voor de kunst en door de kunst, gebruikmakend van het echte slechts als ondersteuning, als primitieve toestand die hij laat evolueren. Het uitzicht van wat hij ziet is slechts het reflect van wat nog komen gaat. Hij gebruikt zijn geheugen als een leidende draad, maar componeert in zichzelf zijn kind geboren uit zijn zintuigen van zicht en stemming en registreert het op het doek. Net zoals een pasgeborene nooit helemaal op één van zijn ouders lijkt, zal dit doek dat hij schildert zijn oorsprong vinden in de kern van een van zijn elementen, wat soms kan overheersen, uiteraard, maar altijd deels onder invloed van het andere zal blijven. Elk doek zal de weg zijn naar de voltooiing van een geheel en de uitdrukking van een esthetiek die elke werken differentieert terwijl een gemeenschappelijk gevoel behouden blijft dat men stijl noemt." Christian GERMAK