René Magritte (1898-1967) - L'art de la conversation

Rene Magritte (1898-1967) (d'apres) - handgesigneerd in potlood door de heer Charly Herscovici, voorzitter van de MAGRITTE Foundation, Rene Magritte plaat gesigneerd

Lithografie op BFK Rives vellum.

Frame niet inbegrepen

Genummerd / 275 exemplaren, in druk gesigneerd
Lithografie vervaardigd onder toezicht van de Succession Magritte, geauthenticeerd door het blindzegel Succession, gesigneerd op de steen onderaan links en in potlood handgesigneerd door de heer Charly Herscovici, voorzitter van de MAGRITTE Foundation (met initiaal aan dezelfde zijde van het nummer)
Afmetingen: 60x45 cm.
René Magritte, de bekende Belgische surrealist, maakte verschillende intrigerende werken die spelen met de thema's vensters, sferen en wolken. Een opvallend voorbeeld is zijn schilderij uit 1964 "Le Tombeau des Lutteurs" (Het graf van de worstelaars), hoewel het vaak simpelweg wordt genoemd naar de visuele elementen door zijn indrukwekkende, vrijwel archetypische compositie.

In dit boeiende stuk fungeert een venster als kader voor een onverwachte scène. In plaats van een gebruikelijk exterieur landschap te tonen, wordt de kijker geconfronteerd met een grote, perfect bolvormige object, vaak beschreven als een rots of een planeet, die lijkt te zweven direct buiten het ruitvenster. Deze bol ligt nergens op; hij zweeft gewoon in het midden van het gezichtsveld. Boven en rondom deze enigmatische bol vullen gestileerde wolken de lucht, weergegeven met Magritte's kenmerkende precieze maar dromerige kwaliteit.

De wisselwerking van deze elementen creëert een gevoel van zowel vertrouwdheid als diepgaande vreemdheid. Het venster, doorgaans een poort naar de realiteit, presenteert hier een onmogelijke visie. De bol, een object van perfecte geometrische vorm, tart de zwaartekracht en de natuurlijke context. De wolken, hoewel natuurlijk, dragen bij aan de algehele onrustige sfeer door deel uit te maken van deze bizarre tafelau. Magritte gebruikt meesterlijk deze gangbare motieven om perceptie uit te dagen, de kijker uit te nodigen te twijfelen aan wat echt is, wat verbeelding is, en de aard van representatie.