Josep Guinovart (1927-2007) - Untitled

GUINOVART
Litografie "Zonder titel"
catalogueerd en gesigneerd als "Guinovart 92"
exacte oplage van 186 exemplaren (121/186)
Afmetingen: 66 x 49 cm
Op zwarte passe-partout (kan gemakkelijk losgemaakt worden)

Josep Guinovart i Bertran (Barcelona, 1927 – 2007) was een Spaanse schilder, tekenaar en graveur, beschouwd als een van de grootste exponenten van de post-oorlogse kunststromingen en een van de sleutelfiguren van het Catalaanse informalisme. Zijn werk valt op door een enorme materiële kracht, een onvreedzaam/ongehoorzaam spoor en een constante experimentatie met allerlei soorten ondersteuning en texturen.

In de loop van zijn carrière heeft Guinovart zich door verschillende plastische talen bewogen, uitgaand van de realiteit om deze uiteindelijk volledig te deconstrueren. Hij begon in het familieatelier als schilder van wanden, een beroep dat hij altijd heeft verdedigd. Hij volgde les aan de Escuela de Artes y Oficios in Barcelona (La Lonja). Zijn eerste werken hadden een sterk sociaal-realistischer en figuratief expressionistisch karakter, waarin hij de hardheid van het platteland en het landelijke leven vastlegde, geïnspireerd door zijn jeugdverblijven in Agramunt. Na een beursperiode in Parijs waar hij invloeden van figuren als Matisse en Cézanne opnam, brak hij met de figuratie. Hij dook het informalisme en de materiële abstractie in. Zijn productie evolueerde naar driedimensionale vormen en assemblages. Hij integreerde elementen uit het dagelijks leven en de natuur in zijn doeken, zoals hout, aarde, stro, touwen, ijzer en verbrande voorwerpen, waardoor hij een poëtische en ruwe dialoog met de realiteit aanging.

Hoewel hij een zeer persoonlijke stem behield, bleef Guinovart sterk verbonden met de collectieve bewegingen van de Catalan vanguard. Hij stond in nauw contact met de leden van de invloedrijke multidisciplinaire groep Dau al Set en nam deel aan haar emblematische tijdschrift. In 1954 richtte hij de Grupo Taüll op, samen met andere grote referenties zoals Antoni Tàpies, Joan-Josep Tharrats en Modest Cuixart, om de schilderkunst van de avant-garde te stimuleren.

Zijn veelzijdige productie (die affichage, engravure, theatervoorstellingen, walmuralisme en tapijten omvatte) leverde hem enorm prestige op, zowel nationaal als internationaal. Tot zijn onderscheidingen behoren onder meer: het Nationaal Prijs voor Plastische Kunsten van Spanje (1982), de Creu de Sant Jordi toegekend door de Generalitat de Catalunya (1983), en de benoeming tot officier van de Orde van de Kunsten en Letters door de Franse regering.

Tegenwoordig kan een groot deel van zijn creatieve universum rechtstreeks worden bekeken en bestudeerd in het Espai Guinovart in Agramunt (Lleida), een kunstcentrum dat hij zelf heeft helpen conceptualiseren rondom zijn werk, en er zijn ook werken van hem aanwezig in belangrijke collecties zoals die van MACBA in Barcelona.