Charles Blanc - Le Trésor de la Curiosité - 1867-1868

Zeldzame editie origineel en 2 banden in-8 demi basane, iv-480; 636 pagina's - Enkele lichte en verspreide vlekken - Aangenaam exemplaar.
--------
Belangrijk werk van Charles Blanc (1813-1882), critique en historicus van de kunst, broer van de politicus Louis Blanc. Blanc was onder meer directeur van de Beaux-Arts en professor van esthetiek en kunstgeschiedenis aan het Collège de France.

Charles Blanc, Le Trésor de la curiosité, samengesteld uit de verkoopcatalogi van schilderijen, tekeningen, prenten, boeken, marmer, brons, ivoren, aardewerk, glas-in-lood, medailles, wapens, porselein, meubilair, emailles, lakken en andere kunstvoorwerpen, met diverse aantekeningen en historische en biografische opmerkingen, Parijs, Veuve J. Renouard, 1857-1858, 2 banden.

Het werk wordt voorafgegaan door een brief van Adolphe Narcisse Thibaudeau over « de curiosité et les curieux ».

Het is niet simpelweg een kunstgeschiedenis. Blanc heeft ongeveer duizend verkoopcatalogi doorgespit om een enorm dossier van kunstvoorwerpen te vormen die in openbare veilingen terechtgekomen zijn. Hij vermeldt met name de verkoopprijzen, de eigenaren en de informatie waardoor de geschiedenis van de werken te volgen is. De INHA benadrukt dat zijn ambitie was om de opvallende objecten die in de openbare veilingen opdoken over zo’n 120 jaar te verzamelen.

In dit werk vindt men informatie over:

de schilderijen en tekeningen ;
de prenten ;
de boeken ;
de sculpturen en voorwerpen in marmer of brons ;
de ivoren en aardewerk ;
de medailles en wapens ;
de porselein en meubilair ;
de emailles en lakken ;
de grote particuliere collecties en hun dispersie.
Historische waarde
Voor uw codering van bronnen zou ik het plaatsen als:

- Het is bijzonder waardevol voor de geschiedenis van collecties en de kunstmarkt. Dit is geen primaire bron in de zin dat Blanc over het algemeen niet de documenten heeft geproduceerd die hij vermeldt: hij verzamelt ze uit verkoopcatalogi.

Het kan daardoor zeer nuttig zijn om te achterhalen:

- aan wie een werk in de 18e eeuw of het begin van de 19e eeuw toebehoorde;
- wanneer het verkocht is;
- tegen welke prijs;
- onder welke attribuut het toen bekend stond;
- hoe een werk of een collectie van de ene eigenaar naar de andere is gegaan.
Het moet echter voorzichtigheid betracht worden met oude attributies: deze weerspiegelen de kennis en praktijken van de markt van die tijd en komen mogelijk niet overeen met de attributie die vandaag wordt aangehouden.

--------

Rare Original Edition in 2 volumes in-8 demi basane, iv-480; 636 pages – Enkele lichte en verspreide roestvlekken – Aangename uitgave.
--------
Belangrijk werk van Charles Blanc (1813-1882), kunstcriticus en historicus, broer van de politicus Louis Blanc. Blanc was onder meer directeur van de Beaux-Arts en professor van esthetiek en kunstgeschiedenis aan het Collège de France.

Charles Blanc, Le Trésor de la curiosité, uit de verkoopcatalogi van schilderijen, tekeningen, prenten, boeken, marmer, brons, ivoren, terracotta, glas-in-lood, medailles, wapens, porselein, meubilair, emailles, lakken en andere kunstvoorwerpen, met diverse aantekeningen en historische en biografische aantekeningen, Parijs, Veuve J. Renouard, 1857-1858, 2 banden.

Het boek wordt voorafgegaan door een brief van Adolphe Narcisse Thibaudeau over "curiosity and the curious".

Het is niet eenvoudigweg een kunstgeschiedenis. Blanc heeft ongeveer duizend verkoopcatalogi samengebracht om een immens repertoire van kunstvoorwerpen te bouwen die verkocht zijn op openbare veilingen. Hij wijst met name de verkoopprijzen, de eigenaren en de informatie die het mogelijk maakt de geschiedenis van de werken te volgen. De INHA wijst erop dat zijn ambitie was om de opmerkelijke objecten die in openbare veilingen opdoken over ongeveer 120 jaar te verzamelen.

Het bevat informatie over:

de schilderijen en tekeningen;
de prenten;
de boeken;
de beelden en voorwerpen in marmer of brons;
de ivoren en terracotta;
de medailles en wapens;
de porselein en meubilair;
de emailles en lakken;
de grote particuliere collecties en hun dispersie.
Historische Waarde
Voor uw classificatie van bronnen zou ik het plaatsen als:

Het is bijzonder waardevol voor de geschiedenis van collecties en de kunstmarkt. Het is geen primaire bron in de zin dat Blanc over het algemeen niet de documenten heeft geproduceerd die hij citeert: hij verzamelt ze uit verkoopcatalogi.

Het kan daarom zeer nuttig zijn om te achterhalen:

- aan wie een werk toebehor in de 18e eeuw of het begin van de 19e eeuw;
- wanneer het verkocht werd;
- tegen welke prijs;
- onder welke attribuut het toen bekend stond;
- hoe een werk of collectie van de ene eigenaar naar de andere is gegaan.
Het dient echter voorzichtig omgegaan te worden met oude attribueringen: deze weerspiegelen de kennis en praktijken van de markt van die tijd en komen mogelijk niet overeen met de attribuering die vandaag gehanteerd wordt.