David Douglas Duncan - I Protest! - 1968

Zoals Parr en Badger opmerken, 'David Douglas Duncan publiceerde I Protest! als een uitbarsting tegen de Vietnamoorlog, niet vanuit het oogpunt van een anti-oorlogs liberaler, maar vanuit, om zo te zeggen, het centrum-rechts. Laat de politiek hier los van staan – en gezien de recente gebeurtenissen in het Midden-Oosten, zijn ze op zijn minst interessant – dit blijft een van de beste fotoboeken die uit de oorlog zijn voortgekomen, zowel wat betreft Duncan’s krachtige foto’s als zijn ontwerp en productie. Het is een bescheiden geproduceerd paperback, maar het bevat een elegante standaard van reproductie – kortom, het is een model voor een fotoboek dat erop gericht is een breed publiek te bereiken en een didactisch punt te maken.

Het boek is opgebouwd rond Duncan’s ervaringen bij de slag om Khe Sanh, een van de weinige waargevechte veldslagen in wat voor de Amerikaanse troepen een nieuw soort oorlog was, waarbij de vijand niet duidelijk was, neigde tot snel toeslaan en weer te smelten, waardoor de overweldigende superioriteit van de Verenigde Staten werd tenietgedaan. Het 77-daagse beleg van Khe Sanh door het Noord-Vietnamese leger was de grootste en meest gedefinieerde slag van de oorlog tot dusver, en Duncan werd ‘embedded’ bij de Amerikaanse troepen in het omcirkelde fort Khe Sanh.

Het zijn de troepen waarop Duncan (zoals altijd) zijn camera richt. Khe Sanh en de dodelijke Tet-offensief die daaraan voorafging, waren grote schokken voor het Amerikaanse moreel, waarmee werd aangetoond dat de troepen het opnamen tegen een vastberaden en goed georganiseerde leger. Op een datum in Khe Sanh smeten de communistische troepen meer dan 100 artillerieronden per uur in het garnizoen. Duncan, die er trots op was een marinier te zijn en de soldaten’ hardship te delen, laat ons zien, zoals hij in Korea deed, de gezichten van mannen onder enorme druk maar hun werk doend, velen gewond en velen stervend. Het is een pro-oorlog boek, zonder gung-ho te zijn. Zeker, zoals hij in zijn tekst aangaf, was Duncan geen ‘peacenik, Vietnik, Pinkie, Commie, liberal’. Maar hij geloofde met passie dat Vietname, in tegenstelling tot Korea, ook een buitenlandse avontuurs te ver was, en dat het vasthouden van Khe Sanh de dood van zo vele jonge Amerikanen niet waard was. Hij geloofde ook dat er betere plaatsen waren om de stroom van het communisme tegen te houden en, zoals hij in I Protest! eloquent uiteenzet, dat de Verenigde Staten zich in Zuid-Vietnam in de verkeerde oorlog op de verkeerde plek op het verkeerde moment hadden gemengd.' (Parr en Badger)

bij velen bekend als een vriend van Picasso evenals als zijn foto-documentalist, Duncan was net zo bekend als een gevechtsfotograaf. Beginnend in de Tweede Wereldoorlog diende hij als officier bij de Marine en fotografeerde hij de Amerikaanse invasies van de Solomoneilanden en Okinawa. Tegen de Vietnamoorlog nam zijn objectiviteit af; deze collectie werd een beroep op mainstream Amerikanen om de wijsheid van de militaire invasie in Vietnam in twijfel te trekken. Als gevechtsfotograaf presenteert de auteur zijn foto’s gemaakt tijdens een periode van 8 dagen in februari 1968 binnen het Khe Sanh-oorlogsgebied van Vietnam ter ere van de mannen die daar vochten. Hij schreef de tekst voordat het beleg van Khe Sanh was opgeheven, en voor velen kwam hulp te laat.

In Martin Parr and Gerry Badger, The Photobook, Vol.2, p.248

Conditie:
Eerste editie, eerste druk uit 1968 in zeer goede staat. Kreukels op voor- en achteromslag. Randbeschadiging aan de omslag. Stempel van de vorige eigenaar op de binnenomslag. Twee potloodaantekeningen (identificeren een van de gefotografeerde soldaten?) aan de binnenkant. Gelieve de lijstfoto’s zorgvuldig te bekijken.