Achille D'Orsi (1845-1929) - sculptuur, Pathos - 43 cm - Brons

Leerling van Tito Angelini en Tommaso Solari aan de Accademia di Belle Arti di Napoli perfectioneerde zijn kunst met een verblijf in Rome, voordat hij terugkeerde naar het leven in de hoofdstad van Campanië.

Hij sloot zich aan bij de realistische stroming en werd bekend met zijn werken Parassiti (het bronzen model wordt hoy in de Galleria d'Arte Moderna di Firenze bewaard, terwijl het gipsen, patinering imitatielo bronzen exemplaar in het Museo Nazionale di Capodimonte in Napoli staat), La vecchia en Il venditore, voorgesteld op de Expositie van Napels in 1877. Dezezelfde werken werden het volgende jaar opnieuw tentoongesteld op de Expositie Universale van 1878 in Parijs.

Zijn definitieve doorbraak kwam drie jaar later, met Proximus tuus, op de Expositie van Turijn.

Aan het begin van de XXe eeuw blijft hij erkenning krijgen, met zijn deelname aan de Biennale van Venetië, waar hij werken toont zoals Nel concilio di Trento (1909), Romano della decadenza (1914), Nell'antico Egitto (1924) en Eolo (1928).

Tijdens zijn carrière werden hem talrijke bustes en portretten opgedragen; onder meer het monument voor Umberto I van Italië in Napoli, die voor de filosoof Bernardino Telesio in Cosenza en die voor Orazio in Venosa, de bustes van Filippo Palizzi en van Salvatore Farina.

Een grote marmeren standbeeld van Alfonso d'Aragona staat voor de façade van het Koninklijk Paleis in Napels en maakt deel uit van de serie van acht koningen van Napels."