AAA-kwaliteit lapis lazuli Vrije vorm- 1200 g - (2)
05
dagen
16
uren
00
minuten
29
seconden
Geen biedingen uitgebracht
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 141331 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Twee vrije vorm lapis lazuli stuks van AAA-kwaliteit uit Badakhshan, Afghanistan, koninklijk blauw van kleur, met een totaal gewicht van 1200 g.
AI-gegenereerde samenvatting
Beschrijving van de verkoper
Lapis lazuli (UK: /ˌlæpɪs ˈlæz(j)ʊli, ˈlæʒʊ-, -ˌli/; US: /ˈlæz(j)əli, ˈlæʒə-, -ˌliˌ læˈzuːli/) is een metamorf gesteente van diepe blauwe kleur dat wordt gebruikt als halfedelsteen en al sinds de oudheid wordt gewaardeerd om zijn intensiteit. De naam stamt af van het Perzische woord voor de edelsteen, lāžward,[1] en dient als wortel voor het woord “blauw” in diverse talen, waaronder Spaans en Portugees azul en het Engelse azure. Lapis lazuli is een gesteente dat hoofdzakelijk uit de mineralen lazuriet, pyriet en calciet bestaat. Al in het 7e millenniumpv.Chr. werd het uit mijnen gewonnen in Sar-i Sang,[2] Shortugai en andere mijnen in de provincie Badakhshan, in het hedendaagse noordoosten Afghanistan.[3] Artefacten van lapis lazuli, gedateerd op 7570 v.Chr., zijn gevonden in Bhirrana, wat de oudste site van de Indusbeschaving is.[4] De lapis was zeer gewild bij de Indusbeschaving (3300–1900 v.Chr.).[4][5][6] Chalcedoon van lapis lazuli is in neolithische graven gevonden in Mehrgarh, op de Kaukasus en tot in Mauritanië.[7] Het is gebruikt in het graftombeel van Toetanchamon (1341–1323 v.Chr.).[8]
Aan het einde van de middeleeuwen begon Europa lapis lazuli te importeren met als doel het fijn te maken tot poeder en ultramarijn pigment te produceren. Ultramarijn werd gebruikt door enkele van de belangrijkste kunstenaars uit de Renaissance en Barok, waaronder Masaccio, Perugino, Titiaan en Vermeer; het werd vaak gereserveerd voor de kleren van de centrale figuren in hun schilderijen, met name de Maagd Maria. Ultramarijn is ook aangetroffen in tandsteen van middeleeuwse zusters en schrijvers, mogelijk door het likken van penselen tijdens de productie van teksten en manuscripten.[9]
Geschiedenis
De opgravingen van Tepe Gawra wijzen erop dat lapis lazuli in Mesopotamië geïntroduceerd werd in de late Uruk-periode, circa 4900–4000 v.Chr.[10] Een traditionele opvatting hield dat lapis lazuli werd gedolven op ongeveer 1.500 mijlen ten oosten – in Badakhshan. Inderdaad, het Perzische lāžavard/lāževard, geschreven als لاجورد lājevard, wordt algemeen geïnterpreteerd als afkomstig uit een toponiem lokaal.
Uit het Perzisch is het Arabisch لازورد lāzaward de etymologische bron van zowel het Engelse azure (via het Oudfrans azur) als het middeleeuwse Latijn lazulum, dat later ‘lucht’ of ‘hemel’ betekende. Om ambiguïteit te voorkomen werd lapis lazulī (“steen van lazulum”) gebruikt om naar de steen zelf te verwijzen, en dit is uiteindelijk het woord geworden in Middle English.[11] Lazulum is etymologisch gerelateerd aan de kleur blue en dient als wortel voor het woord blue in verschillende talen, waaronder Spaans en Portugees azul.[11][12]
De mijnen in het noordoosten van Afghanistan blijven een belangrijke bron van lapis lazuli. Grote hoeveelheden worden ook gewonnen uit mijnen ten westen van het Baikalmeer in Rusland, en in de Andes in Chili, wat de bron is die de Inca’s gebruikten om voorwerpen en juwelen te snijden. Kleinere hoeveelheden komen uit Pakistan, Italië, Mongolië, de Verenigde Staten en Canada.[13]
Wetenschap en toepassingen
Samenstelling
Het belangrijkste mineraal in lapis lazuli is lazuriet[14] (van 25% tot 40%),[citatie nodig] een blauwe siliconenmineraal uit de feldspaatfamilie van sodalite, met de formule Na7Ca(Al6Si6O24)(SO4)(S3) ·H2O .[15] Het grootste deel van lapis lazuli bevat ook calciet (wit) en pyriet (geel metaalachtig). Sommige lapis lazuli monsters bevatten augiet, dispyde, enstatiet, mica, hauyniet, hornblende, nosean en löllingiet vol sulfide.
Lapis lazuli komt meestal voor in kristallijn marmer als gevolg van contactmetamorfose.
Kleur
De diepe blauwe kleur is te wijten aan de aanwezigheid van de trisulfide-radicaalanion (S•−3) in het kristal.[16] De aanwezigheid van disulfide-radicalen (S•−2) en tetrasulfide-radicalen (S•−4) kan de kleur naar geel of rood verschuiven, respectievelijk.[17] Deze radicalaire anionen vervangen de chloride-anionen in de structuur van sodaliet.[18] De radicaalanion S•−3 vertoont een zichtbaar absorptielkampband in het bereik 595–620 nm met hoge molaire absorptiviteit, wat de levendige blauwe kleur veroorzaakt.
Bronnen
Lapis lazuli komt voor in arenieten in de vallei van de Kokcha-rivier, provincie Badakhshan, in noordoosten Afghanistan, waar de Sar-i Sang-mijnen meer dan 6.000 jaar zijn bewerkt.[20] Afghanistan was de bron van lapis voor de oude Persische, Egyptische en Mesopotamische beschavingen, evenals voor de latere Grieken en Romeinen. De oude Egyptenaren verkrijgden het materiaal via ruil met de Mesopotamiërs, als onderdeel van de relaties tussen Egypte en Mesopotamië en uit oud Ethiopië. Tijdens de hoogtijd van de Indusbeschaving, circa 2000 v.Chr., werd de Indus-kolonie Harappa, nu Shortugai genoemd, nabij de lapislijnen gesticht.
Naast de Afghaanse vindplaats wordt lapis lazuli ook gewonnen in de Andes (bij Ovalle, Chili); en ten westen van het Baikalmeer in Siberië, Rusland, nabij de vondst van Tultui lazuriet. Daarnaast wordt het matig gewonnen in Angola, Argentinië, Birma, Ethiopië, Pakistan
Lapis lazuli (UK: /ˌlæpɪs ˈlæz(j)ʊli, ˈlæʒʊ-, -ˌli/; US: /ˈlæz(j)əli, ˈlæʒə-, -ˌliˌ læˈzuːli/) is een metamorf gesteente van diepe blauwe kleur dat wordt gebruikt als halfedelsteen en al sinds de oudheid wordt gewaardeerd om zijn intensiteit. De naam stamt af van het Perzische woord voor de edelsteen, lāžward,[1] en dient als wortel voor het woord “blauw” in diverse talen, waaronder Spaans en Portugees azul en het Engelse azure. Lapis lazuli is een gesteente dat hoofdzakelijk uit de mineralen lazuriet, pyriet en calciet bestaat. Al in het 7e millenniumpv.Chr. werd het uit mijnen gewonnen in Sar-i Sang,[2] Shortugai en andere mijnen in de provincie Badakhshan, in het hedendaagse noordoosten Afghanistan.[3] Artefacten van lapis lazuli, gedateerd op 7570 v.Chr., zijn gevonden in Bhirrana, wat de oudste site van de Indusbeschaving is.[4] De lapis was zeer gewild bij de Indusbeschaving (3300–1900 v.Chr.).[4][5][6] Chalcedoon van lapis lazuli is in neolithische graven gevonden in Mehrgarh, op de Kaukasus en tot in Mauritanië.[7] Het is gebruikt in het graftombeel van Toetanchamon (1341–1323 v.Chr.).[8]
Aan het einde van de middeleeuwen begon Europa lapis lazuli te importeren met als doel het fijn te maken tot poeder en ultramarijn pigment te produceren. Ultramarijn werd gebruikt door enkele van de belangrijkste kunstenaars uit de Renaissance en Barok, waaronder Masaccio, Perugino, Titiaan en Vermeer; het werd vaak gereserveerd voor de kleren van de centrale figuren in hun schilderijen, met name de Maagd Maria. Ultramarijn is ook aangetroffen in tandsteen van middeleeuwse zusters en schrijvers, mogelijk door het likken van penselen tijdens de productie van teksten en manuscripten.[9]
Geschiedenis
De opgravingen van Tepe Gawra wijzen erop dat lapis lazuli in Mesopotamië geïntroduceerd werd in de late Uruk-periode, circa 4900–4000 v.Chr.[10] Een traditionele opvatting hield dat lapis lazuli werd gedolven op ongeveer 1.500 mijlen ten oosten – in Badakhshan. Inderdaad, het Perzische lāžavard/lāževard, geschreven als لاجورد lājevard, wordt algemeen geïnterpreteerd als afkomstig uit een toponiem lokaal.
Uit het Perzisch is het Arabisch لازورد lāzaward de etymologische bron van zowel het Engelse azure (via het Oudfrans azur) als het middeleeuwse Latijn lazulum, dat later ‘lucht’ of ‘hemel’ betekende. Om ambiguïteit te voorkomen werd lapis lazulī (“steen van lazulum”) gebruikt om naar de steen zelf te verwijzen, en dit is uiteindelijk het woord geworden in Middle English.[11] Lazulum is etymologisch gerelateerd aan de kleur blue en dient als wortel voor het woord blue in verschillende talen, waaronder Spaans en Portugees azul.[11][12]
De mijnen in het noordoosten van Afghanistan blijven een belangrijke bron van lapis lazuli. Grote hoeveelheden worden ook gewonnen uit mijnen ten westen van het Baikalmeer in Rusland, en in de Andes in Chili, wat de bron is die de Inca’s gebruikten om voorwerpen en juwelen te snijden. Kleinere hoeveelheden komen uit Pakistan, Italië, Mongolië, de Verenigde Staten en Canada.[13]
Wetenschap en toepassingen
Samenstelling
Het belangrijkste mineraal in lapis lazuli is lazuriet[14] (van 25% tot 40%),[citatie nodig] een blauwe siliconenmineraal uit de feldspaatfamilie van sodalite, met de formule Na7Ca(Al6Si6O24)(SO4)(S3) ·H2O .[15] Het grootste deel van lapis lazuli bevat ook calciet (wit) en pyriet (geel metaalachtig). Sommige lapis lazuli monsters bevatten augiet, dispyde, enstatiet, mica, hauyniet, hornblende, nosean en löllingiet vol sulfide.
Lapis lazuli komt meestal voor in kristallijn marmer als gevolg van contactmetamorfose.
Kleur
De diepe blauwe kleur is te wijten aan de aanwezigheid van de trisulfide-radicaalanion (S•−3) in het kristal.[16] De aanwezigheid van disulfide-radicalen (S•−2) en tetrasulfide-radicalen (S•−4) kan de kleur naar geel of rood verschuiven, respectievelijk.[17] Deze radicalaire anionen vervangen de chloride-anionen in de structuur van sodaliet.[18] De radicaalanion S•−3 vertoont een zichtbaar absorptielkampband in het bereik 595–620 nm met hoge molaire absorptiviteit, wat de levendige blauwe kleur veroorzaakt.
Bronnen
Lapis lazuli komt voor in arenieten in de vallei van de Kokcha-rivier, provincie Badakhshan, in noordoosten Afghanistan, waar de Sar-i Sang-mijnen meer dan 6.000 jaar zijn bewerkt.[20] Afghanistan was de bron van lapis voor de oude Persische, Egyptische en Mesopotamische beschavingen, evenals voor de latere Grieken en Romeinen. De oude Egyptenaren verkrijgden het materiaal via ruil met de Mesopotamiërs, als onderdeel van de relaties tussen Egypte en Mesopotamië en uit oud Ethiopië. Tijdens de hoogtijd van de Indusbeschaving, circa 2000 v.Chr., werd de Indus-kolonie Harappa, nu Shortugai genoemd, nabij de lapislijnen gesticht.
Naast de Afghaanse vindplaats wordt lapis lazuli ook gewonnen in de Andes (bij Ovalle, Chili); en ten westen van het Baikalmeer in Siberië, Rusland, nabij de vondst van Tultui lazuriet. Daarnaast wordt het matig gewonnen in Angola, Argentinië, Birma, Ethiopië, Pakistan
Details
Aantal items
2
Belangrijkste mineraal
AAA Quality Lapis lazuli
Minerale vorm
Vrije vorm
Supplement
Royal blue
Gewicht
1200 g
Oorsprong (Regio/Stad)
Badkhshan
Land van herkomst
Afghanistan
Verkocht door
