Max Bill - Komposition Mit Weißem Zentrum - Original Silkscreen Print - 67x67 *COA*

Oorspronkelijke zeefdruk van Max Bill (*)
Deze werken werden uitgegeven door Galerie Thomas (Munich) ter gelegenheid van de tentoonstelling “Look At”
Gedrukt op fijn vellumpapier.
Niet gesigneerd.
Bijgevoegd Certificaat van Echtheid (COA).

Specificaties:

Bladafmetingen: 67 x 67 cm.
Afmetingen afbeelding: 58 x 58 cm.
Jaar: 1972
Editie: onbekend.
Uitgever: Galerie Thomas (Munich)
Staat: Uitstekend (dit werk is nooit ingelijst of tentoongesteld geweest, altijd bewaard in een professionele kunstmap, hierdoor verkeert het in zeer goede staat)

Het werk zal zorgvuldig worden behandeld en verpakt. De verzending zal voorzien zijn van een traceernummer.

De verzending zal voorzien zijn van een traceernummer. De verzending omvat bovendien transportverzekering met volledige terugbetaling bij verlies of beschadiging, zonder kosten voor de koper.

(*) Max Bill was een Zwitsers architect, schilder, beeldhouwer, grafisch-, typografisch- en industrieel ontwerper, publicist en onderwijzer.

Hij werd geboren in Winterthur (Zwitserland). Van 1924 tot 1927 studeerde hij aan de Kunstgewerbeschule in Zürich, waar hij beïnvloed werd door het dadaïsme en het cubisme. Van 1927 tot 1929 studeerde hij kunst aan de Bauhaus in Dessau, waar hij zich benaderde tot de functionalisme van het ontwerp. Toen hij zijn studies afrondde keerde hij terug naar Zürich om zich te wijden aan schilderkunst, architectuur en grafisch ontwerp.
In 1930 richtte hij zijn eigen architectuurstudio op en als lid van de Deutscher Werkbund realiseerde hij de Nuebühl-boerderij in moderne stijl, nabij Zürich.
In 1931 omarmde hij de theorie van het “concreet kunst” van Theo van Doesburg, volgens welke universaliteit kon worden bereikt door helderheid.
In 1932 werkte hij als beeldhouwer en sloot zich aan bij enkele kunstenaarsorganisaties zoals Abstraction-Creation, de Zwitserse kunstenaarsgroep Allianz.
In 1944 trok Bill de ontwerpwereld in met industrieel ontwerp, met het ontwerp van een aluminium klok voor Junghans, een firma waarmee hij jarenlang samenwerkte aan wand-, keuken- en polsklokken met een rationalistische stijl en industriële esthetiek. Hij organiseerde de expositie "Die gute industrieform", die de hoge kwaliteit van industriële ontwerpobjecten beoogde te bevorderen. Ook ontwierp hij een minimalististische kruk, de Ulmer Hocker (1954), een van zijn bekendste ontwerpen.
In 1951 richtte hij de Hochschule für Gestaltung in Ulm, Duitsland, op, een school die de Bauhaus-traditie voortzette. In deze instelling was hij rector en hoofd van de afdelingen architectuur en productieontwerp tussen 1951 en 1956. Op deze school verdedigde Bill het functionalisme van de Bauhaus, omdat hij geloofde dat vormen gebaseerd op wiskundige wetten een esthetische puurheid bezitten en daardoor universaliteit.
In 1957, na het verlaten van de HfG Ulm, richtte hij zijn eigen studio op in Zürich en wijdde zich aan beeldhouwkunst, schilderkunst en architectuur.
Van 1967 tot 1971 werd hij lid van de Nationale Raad van Zwitserland, en daarna werd hij hoogleraar aan de Staatliche Hochschule für Bildende Künste in Hamburg.
In 1976 werd hij lid van de Akademie der Künste in Berlijn.
Max Bill overleed in 1994 in Berlijn.