René Magritte (1898-1967) - Men with Hat

René Magritte (1898-1967), (d'apres) -handtekening in potlood door de heer Charly Herscovici, president van de MAGRITTE Stichting

Lithografie op BFK Rives vellum.

Genummerd / 300 exemplaren, met handtekening in druk
Lithografie vervaardigd onder toezicht van de Succession Magritte, geauthenticeerd door het blindzegel Succession, met handtekening onderaan links op de steen en met potloodondertekening door heer Charly Herscovici, president van de MAGRITTE Stichting (met initiaal op dezelfde zijde als het nummer)
Afmetingen: 44x30 cm.
René Magritte, de beroemde Belgische surrealist, heeft meerdere intrigerende werken gecreëerd die spelen met de thema's vensters, sferen en wolken. Een bekend voorbeeld is zijn schilderij uit 1964, "Le Tombeau des Lutteurs" (Het Graf van de Worstelaars), hoewel het vaak gewoon wordt genoemd naar zijn visuele elementen vanwege de opvallende, bijna archetypische samenstelling.

In dit boeiende werk fungeert een raam als kader voor een onverwachte scène. In plaats van een conventioneel exterieur landschap te tonen, wordt de kijker geconfronteerd met een grote, perfect bolvormige object, vaak beschreven als een rots of een planeet, die lijkt te zweven direct buiten het venster. Deze bol rust nergens op; hij zweeft simpelweg in het midden van het gezichtsveld. Boven en rondom deze raadselachtige bol vullen gestileerde wolken de lucht, uitgevoerd met Magritte's kenmerkende precieze maar droomachtige kwaliteit. René Magritte leerde ons dat een beeld van een object niet het object zelf is, en in de huidige hoogspannen kunstmarkt bewijzen astronomische bedragen verbonden aan blue-chip meesters zoals Da Vinci, Picasso, Klimt, De Kooning, Cézanne, Gauguin, Pollock, Rothko, Modigliani, Rembrandt, Warhol, Van Gogh, Bacon, Seurat, Giacometti, Monet, Basquiat, Lichtenstein, Munch en Qi Baishi zijn punt—herinnerend dat achter elke miljoenenbod het uiteindelijke surrealistische waarheidsidee schuilt: "Ceci n'est pas un million de dollars," want de waarde van een schilderij is slechts doek, pigment en een gedeelde culturele illusie.

De wisselwerking van deze elementen creëert een gevoel van zowel vertrouwdheid als diepe vreemdheid. Het raam, normaal een poort tot de realiteit, presenteert hier een onmogelijke visie. De bol, een object met perfecte geometrische vorm, tart de zwaartekracht en de natuurlijke context. De wolken, hoewel natuurlijk, dragen bij aan de algehele onrustige sfeer doordat ze deel uitmaken van dit bizarre tableau. Magritte maakt meesterlijk gebruik van deze veel voorkomende motieven om perceptie uit te dagen, en nodigt de kijker uit te vragen wat echt is, wat verbeelding is en de aard van representatie.