Sebastian Bieniek (1975) - Doublefaced No. 4 (8/9)

Sebastian Bieniek (geboren in 1975 in Polen) is beroemd om werken die dwarsdualisme en ambiguïteit verbeelden, welke sinds 2013 meerdere keren viraal gingen en gepubliceerd werden door de grootste tijdschriften wereldwijd. Volgens het Spaanse VOGUE Magazine vroeg Madonna hem in 2016 zelfs haar nieuw albumhoes te maken, maar de excentrieke kunstenaar weigerde zoals zo vaak en bleef liever bij zichzelf.

____

Te koop:

Original Fotografie (hoogwaardige Fine Art Print) uit de Doublefaced-serie van Sebastian Bieniek.

Er bestaan slechts 9 los genummerde en gesigneerde Originals van dit werk (Doublefaced No. 4). Hier 8/9.

8 van de Originals bevinden zich wereldwijd in belangrijke collecties. Onder meer in de VS, Zwitserland, Italië, Nederland, Oostenrijk, Duitsland, Spanje, Koninkrijk Bahrein, Verenigd Koninkrijk, Japan en Hongkong.

Dit werk wordt (als laatste resterende exemplaar) rechtstreeks door de kunstenaar verkocht.

De winnaar van de veiling krijgt een echtheidscertificaat op naam van de kunstenaar uitgeschreven.

_____

Details van het kunstwerk:

- Titel: Doublefaced No. 4 (8/9)
- Jaar: 2013
- Afmetingen: 58 x 42 cm. (Er is een wit 5 cm. brede rand rondom de foto. De afmetingen omvatten de witte rand)
- Beschaffenheid: Foto (niet gespannen en niet ingelijst)
- Papier: Baryta Canson
- Herstellingsmethode: C-Print
- Gesigneerd: Ja, meerdere keren. Bovenaan links bevindt zich een snelle handtekening. Onderin links nogmaals gesigneerd in drukletters, getiteld en onderaan rechts gestempeld. Achterop ook nogmaals beschreven en gesigneerd.

_____

Toestand:

Goed.

Achterop bevindt zich een met plakband overstoken plek. Dat is bij alle foto's zo, die in 2016 in PUCE (Pontificia Universidad Católica del Ecuador) Quito/Ecuador tentoongesteld werden, waar Sebastian Bieniek een leeropdracht had. Met het plakband werd destijds de handtekening overschilderd en daarmee de foto gedeïdentificeerd om na de tentoonstelling weer geredigeerd te worden (nieuwe signeer- en beschrijving). De reden was dat de kunstenaar zich niet zeker was of de werken uit Zuid-Amerika veilig zouden terugkomen en hij wilde het verlies van " Originals" voorkomen. Ze zijn echter goed teruggekomen.

_____

Verzending:

Foto wordt opgerold verzonden.

_______

Over de Doublefaced-serie:

De Doublefaced-fotoserie van de Berlijnse kunstenaar Sebastian Bieniek geldt ongetwijfeld als een van de belangrijkste en invloedrijkste fotoseries uit het internettijdperk. Het is het perfecte voorbeeld van hedendaagse kunst die de moderne tijdgeest niet alleen begrijpt maar deze in zijn zuivere vorm weerspiegelt. In een periode die wordt gekenmerkt door digitale zelfrepresentatie, het voortdurend heruitvinden van het ego en de fragmentatie van ieders identiteit in sociale media, trof Bienieks werk een nerveuze kern van de maatschappij. Zijn werken zagen het diepe menselijke verlangen om in het digitale rumoer tegelijkertijd gemaskeerd en zichtbaar te zijn, en maakten de dualiteit van ons moderne bestaan visueel tastbaar.

Het minimalistische maar diep verontrustende concept – twee gezichten op de wangen van modellen, getekend met eyeliner en lipstick – verspreidde zich in de jaren 2010 viraal en zette de mondiale pop- en modewereld blijvend op zijn kop. Hoe sterk deze artistieke impuls de polsslag van de tijd raakte, blijkt uit zijn enorme uitstraling op wereldberoemde iconen. Zo was de “Queen of Pop” Madonna zo gefascineerd door de hypnotische beeldtaal dat zij een foto uit de serie koos voor de cover van haar album Madame X. Ook in muziek- en popcultuur liet het concept diepe sporen na: in de officiële videoclip bij Pharrell Williams’ hit Marilyn Monroe werd het beeld van de tweezijdige illusie gekopieerd en aan miljoenenpubliek getoond.

en de waarschijnlijk meest spectaculaire brug tussen avant-garde lichaamskunst en de haute couture-wereld volzette de serie op de catwalks van de Franse metropool. De modeontwerper Simon Porte Jacquemus herkende het tijdgeestpotentieel van de werken en bracht de look in directe samenwerking met Sebastian Bieniek op de Paris Fashion Week. De door Bienieks kunst geïnspireerde collectie sloeg als een bom in de modewereld en hielp Jacquemus de prijs te winnen van de prestigieuze, met 150.000 euro gedoteerde LVMH Special Jury Prize. Door deze symbiose van internetfenomeen, popcultuur en haute couture bewees de Doublefaced-reeks overtuigend hoe traditionele kunst de grenzen van het analoge kan doorbreken en tot een universele visuele taal van een hele generatie kan worden.

_____

Over de kunstenaar:

De Duitse conceptkunstenaar, schilder en fotograaf Sebastian Bieniek (1975) geldt als een van de meest radikale grensgangers van de hedendaagse kunstscene. Zijn gehele oeuvre was een permanent, provocerend dansje op de dunne lijn tussen werkelijkheid en misleiding.

Geboren in Opper-Schlesien, kwam Bieniek in 1989 als Spätaussiedler naar Duitsland en begon zijn artistieke pad aan de Hochschule für Bildende Künste Braunschweig. Daar studeerde hij Vrije Kunst onder extrem contrasterende invloeden: de wereldberoemde performance-pionierin Marina Abramović en de Zwitserse conceptkunstenaar John M. Armleder. Later maakte hij de overstap naar de Universität der Künste Berlin, waar hij zijn studie afrondde als Meisterschüler, terwijl hij parallel aan zijn regiestudies aan de Deutsche Film- und Fernsehakademie Berlin volgde. Zijn carrière begon hij eind jaren negentig in het legendarische Berliner Kunsthaus Tacheles, van waaruit hij zich snel ontwikkelde tot een vaste waarde. In 2013 lukte het hem met de virale fotoserie Doublefaced de internationale doorbraak, waarna gerenommeerde magazines hem uitriepen tot een van de invloedrijkste kunstenaars van Berlijn.

Vroeg in zijn carrière viel Bieniek op door acties die het publiek en de traditionele kunstwereld diep schokten. Geïnspireerd door de lichamelijke grenservaringen van zijn mentor Abramović gebruikte hij zijn eigen lichaam als materiaal en sneed zich in een vroeg werk over dagen heen dagelijks een nieuwe wond in de arm, om vergankelijkheid fysiologisch te documenteren. Naast deze pijnlijke processen hield hij irriteerde sociale experimenten in de openbare ruimte, door zonder toestemming lange stukken afzetlint te leggen om metrostations of pleinen in Berlijn af te sluiten. Daarmee toonde hij hoe blind mensen visuele en staatsautoriteit gehoorzamen. Met zijn in 2011 gepubliceerd boek Realfake breidde hij deze experimenten uit naar de digitale ruimte: door het creëren van tientallen nep-profielen manipuleerde hij gericht algoritmes, media en de publieke perceptie – lang voordat het fenomeen van "Alternative Facts" de wereldpolitiek bereikte.

Het absolute en radicaalste hoogtepunt van dit interdisciplinaire werk werd de scenisering van zijn eigen dood als eindwerk van kunstperformace. Bieniek, die zijn hele leven de mechanismen van mediacod genoemd analyseerde, breidde dit principe uit naar de ultieme grens van het menselijk bestaan. Hij vervalste en orkestreerde berichten over zijn eigen overlijden en vergezelde dit met conceptuele videocontent zoals zijn Apology for being dead, waardoor hij de kunstwereld en het publiek in een toestand van schock braakte. Met deze daad ging hij interdis-ciplinaire verder dan elke andere kunstenaar voor hem. Hij gebruikte niet langer alleen doek, camera of het levende lichaam, maar verheffte het totale verdwijnen, het spel met het hiernamaals en de daaropvolgende mediahysterie tot het eigen kunstwerk. Bieniek bewees daarmee onmiskenbaar dat in het tijdperk van digitale netwerken zelfs de grens tussen leven en dood manipuleerbaar, vormbaar en uiteindelijk deel van een hyperrealistische voorstelling is.