Rosebank 1981 25 years old - b. 2007 - 70cl

Rosebank 1981 Diageo Limited Release 2007 25 Years Old Single Malt Scotch Whisky.

Rosebank heeft de neiging om belachelijk sterk te zijn, zelfs op hogere leeftijden. Ik weet dat dit deels komt door de triple distillation, maar ook het vulsniveau moet wel belachelijk hoog zijn geweest om na 25 jaar op 61,4% te zitten.

Het engelensharing kan ook niet het gebruikelijke 2% zijn geweest, want als je dat berekent, kom je uit op een ABV van rond de 100%. Dat lijkt nogal onwaarschijnlijk, dus mijn vermoeden is dat dit wel een hele serie strak vezelachtige bourbonvaten moet zijn geweest.

Hoe dan ook, de distilleerderij is zo’n parel die de afgelopen eeuw gesloten is. Deze ging niet ten onder aan de afsluitingen van 1983-1985, aangezien hij in 1993 sloot en in 2002 werd afgebroken. Veel distilleerderijen die ooit sloten, bleken niet echt goed in het voortdurend produceren van geweldige whisky.

Port Ellen heeft zijn geweldige exemplaren, maar ook veel middelmatige drank. Brora is misschien de uitzondering op de regel, aangezien bijna al die flessen minstens zeer goed zijn (Behalve een ‘donker sherry’-afwerking van Chieftain’s, die werd verpest door de afwerking). Rosebank heeft ook zijn aandeel geweldige bottelingen, maar veel van de jongere dingen die in de vroege jaren van deze eeuw uitkwamen tonen aan dat ze onderweg de draad kwijt zijn geraakt. Er zijn ook veel echt saaie, verdunde flessen. Dus, laat je niet blinderen door de reputatie van een distilleerderij. Je hoort altijd mensen die de geweldige exemplaren roemen, maar niet zo veel over het waardeloze spul.

Rosebank 25, THE Rosebank 25
Rosebank 25, THE Rosebank 25

Sniff:
Het is in eerste instantie droog en grasachtig, met een enorme explosie van alcohol. Je zult je neusholtes hier voorzichtig aan moeten laten wennen. Het is vrij bloemig, maar licht. Het is niet zo zwaar als de geur van rozen bijvoorbeeld. Er zit ook wat vanille achter de alcohol en een geur van Shortbread.

Slikken:
Het palate is scherp en droog, maar het is niet zo scherp als je zou verwachten van meer dan 60%. Er zijn smaken van stro en witte peper. Vanille en eiken, met gerst. Niet alleen de korrel, maar de hele aren. Een bloemig weiland, maar niet heideachtig. Enige specerijen, maar ik weet niet precies welke. Misschien wat curriespecerijen en gember.

Neele:
De finish is, vergeleken met het palate en de neus, opmerkelijk zacht. Het is verwarmend, en je weet dat het een sterke dram is, maar niet zozeer verschroeiend als je misschien verwacht. Er zit opnieuw vanille in, maar niet te veel. Er zit gerst, shortbread en kokoskoekjes.

Hoewel het palate vergelijkbaar is met de niet zo goede 22 jaar oude die ik een tijd geleden proefde, en dit niet eens veel complexer is, is het veel beter. Eigenlijk is dit een gewéldige whisky. De smaken zijn goed in evenwicht en het extra alcoholpercentage geeft het wat meer diepte en ruimte om mee te spelen. Ik heb het tijdens het schrijven van deze recensie niet eens met water geprobeerd (dat doe ik nooit en ik wil geen extra variabelen toevoegen, maar misschien moet ik ermee beginnen…).

Hoe dan ook, geweldige whisky, maar hij is belachelijk duur geworden. Het begon bij zo’n £125 toen hij uitkwam, wat ongeveer €125 was. Inmiddels is het in het beste geval op £550 gestegen. Ik kocht het rond €200 en het was elke cent waard.

Gisteren zei ik iets over het zoeken naar excuses om whisky te kopen. Dit was er ook een. Ik vond dat de inauguratie van mijn nieuwe whiskykamer/kantoor reden genoeg was om me te verwennen. Ik had een tijdje niets gekocht, zodat ik me iets meer kon veroorloven dan normaal. Ik betreur het geen enkel moment, want dit is fantastisch spul.