Decoratief ornament - Italië - Tafel boven de deur

Deze prachtige beschilderde paneel (historisch gebruikt als structureel element, plafonddecoratie of paneel boven de deur) toont twee halflijke borstbeelden die gevangen zitten in een rijke decoratie met krullen en bloemmotieven. Het werk roept sterk de traditie op van houten plafondpanelen uit de Italiaanse Renaissance of de latere barokke evolutie.

Toont duidelijke en boeiende tekenen van de tijd. Er zijn diepe houtnerf in het zicht, longitudinale scheuren door de natuurlijke beweging van het hout en kleine lacunes in de schilderlaag die het onderliggende draagvlak doen doorschemeren. De verticale zijkanten tonen donkere kleursporen, waarschijnlijk resten van de oorspronkelijke structurele lijst waarin het paneel was ingekapt.

In twee reserves of ‘ramen’ ontstaan twee personages in halve borst, die elkaar idealiter aankijken. Links bevindt zich een mannelijke figuur met krullend, kort donker haar, versierd met kleine gele bloemen, met de blik naar rechts en een plooival die de schouders omsluit. Rechts verschijnt een vrouwelijke figuur, met samengevouwen haren, een band over het voorhoofd en een parel- of oker-gouden kraal-snoer om het decollete.

In het midden van het paneel, tussen de twee gezichten in, prijkt een grote gestileerde zes-petals bloem in oker-geel met een donker centrum. Van dit centrum ontvouwt zich een ingewikkelde structuur van blad- en wijnrankachtige krullen in groen- en blauwtinten, die de personages omlijst en symmetrisch langs de boven- en ondermarges herhaalt. Kleine gele knopjes ronden de hoeken en lege ruimtes af, waardoor een continue decoratieve ritme ontstaat (geïnspireerd door groteske motieven).

Gezichtstrekken — benadrukt door donkere en scherpe contourlijnen, grote geometrische ogen en strenge uitdrukkingen — in combinatie met de keuze voor plantachtige krullen, verwijzen sterk naar de Italiaanse Renaissancetijd en laat-Renaissancestijl (16e-17e eeuw).;

Echter, de herinterpretatie van de gezichten en de toepassing van kleur zouden ook kunnen wijzen op een latere, ambachtelijke/volksmatige productie uit de 18e of 19e eeuw die de klassieke modellen oppakt.