Enrico Benaglia (Roma, 1938) - Untitled

Enrico Benaglia (Rome, 28 mei 1938)

Prachtige gravure van Enrico Benaglia, bekend om zijn poëtische omgevingen, de betoverde bossen en de figuren die tussen sprookje en geheugen hangen

Het wordt gekenmerkt door een dromerige sfeer met een gepoiste zoomorfe figuur (die denkt aan een klein fantastisch paardje), een grote gestileerde boom waarboven een adelaar staand in een kartontekst van een speelkaart troont

Ets, goed indrukgegeven, met zeer ruime marges

Datering: jaren '60-'70

Onder rechts ondertekend in potlood: Benaglia
Onder links onder tekent: Proefdruk
Afmetingen plaat bij afdruk: 25,8x21,0 cm

Afmetingen zichtbaar vel: circa 45,0x33,4 cm

Rama-afmetingen: circa 63,5x54 cm

Met lijst, glas en passe-partout bezet met linnen

In uitstekende conditie (zie afbeeldingen)

OPGELET:
Spedities naar de Verenigde Staten worden niet uitgevoerd omdat in Italië, door de invoering van de douane, geen enkele koerier bestaat die goederen aan particulieren mag verzenden

Enrico Benaglia (Rome, 28 mei 1938) is een Italiaanse schilder.

De beginjaren en de jaren zestig
Vanaf de jeugd bezoekt Benaglia Villa Medici, de Franse Academie in Rome, evenals de studies van enkele protagonisten van de kunst van de twintigste eeuw, met name die van de Romeinse school: Pericle Fazzini, Giovanni Omiccioli, Franco Gentilini en Luigi Montanarini. Rond het eind van de jaren zestig, aangemoedigd door de waardering en vriendschap van schilders en kunstcritici als Vittorio Guzzi, Domenico Purificato en Giovanni Stradone, exposeert Benaglia in de galerie “La Vetrata” in Rome een serie schilderijen die de vroege originaliteit van zijn esthetische en poëtische zoektocht tonen. Het is Roberto Lombardi, eigenaar van de galerie, die als eerste de culturele potenties van de Romeinse schilder inziet.[1]

De jaren zeventig
Uit de belangrijkste conceptuele kunstcentra van de jaren zestig en vroege jaren zeventig, door de authenticiteit van zijn schilderkunst, komt Benaglia in contact met een culturele wereld van dichters en acteurs, zoals Luciano Luisi, Renato Civello, Claudio Rendina, Mario Lunetta, Walter Maestosi, Biagio Proietti, Nanni Fabbri, Riccardo Cucciolla, Gabriella Sobrino, Umberto Serafini, Laura Gianoli en Guido Ruggiero, die bijdragen aan de ontwikkeling en verdere definiëring van zijn poetische wereld. Parallel daaraan begint een eerste intensieve tentoonstellingsactiviteit die zowel in Italië (Rome en Villa San Giovanni onder anderen) als in het buitenland (Osaka, Wenen, Caracas, landen van voormalig Joegoslavië en Zweden). In dezelfde periode maakt de kunstenaar kennis met lithografie en intaglio, die later een integraal onderdeel van zijn artistieke activiteit zullen worden. Vanaf de helft van de jaren zeventig maakt hij een reeks grafische suites aan met critische teksten van Carlo Giacomozzi, Marcello Venturoli, Franco Simongini, Donatella Serafini, Guido Giuffrè, Mario Pomilio, Ferruccio Ulivi, Georges de Canino, Philippe Soupault en Rossana Zampetti. Zijn werk als scenograaf begint in 1978 met de komedie van Lucio Piccolo getiteld