(after), Joan Miró - Sala Gaspar ** ORIGINAL LITHOGRAPHIC PRINT 1970 **

Litografische originele affiche van de Spaanse kunstenaar Joan Miró (*).
Dit werk werd uitgegeven ter gelegenheid van de solotentoonstelling van de kunstenaar “Sobreteixim I Escultures” in Barcelona, in mei 1970.
Uitgegeven door Polígrafa Barcelona, onder toezicht van Joan Miró.
Beperkte editie van 1000ex.

Specificaties:

Dimensies: 84 x 56 cm
Jaar: 1970
Staat: Zeer Goed (Toont een lichte algemene verkleuring logischerwijs door de leeftijd. Desondanks is dit werk nooit ingelijst of tentoongesteld geweest, en altijd bewaard in een professionele kunstmap, waardoor het in zeer goede staat wordt aangeboden).
Herkomst: Particuliere collectie.

Het werk zal zorgvuldig gemanipuleerd en verpakt worden in een versterkte kartonnen verpakking. De verzending zal gecertificeerd zijn met een traceernummer (UPS / DPD / DHL / FedEx)

De verzending omvat bovendien transportverzekering ter waarde van de uiteindelijke waarde van het werk met volledige terugbetaling bij verlies of beschadiging, zonder kosten voor de koper.

(*) Joan Miró (1893-1983) is geboren in Barcelona, waar hij opgroeide en zijn artistieke studies begon. Hij ging naar de academie La Llotja tegen de wil van zijn ouders, die wilden dat hij op een traditionele manier werkte. Later studeerde hij aan de Escola d'Art de Francesc Galí en maakte kennis met de fauves en het kubisme.
Zijn emotionele landschappen, die hem zullen vormen als persoon en kunstenaar, zijn in essentie Mont-roig, Parijs, Mallorca en later New York en Japan. Mont-roig, een klein dorp in de Baix Camp, zal het tegenwicht vormen tegen de intellectuele onrust die hij in Parijs ervaart, waar hij in de jaren twintig naartoe verhuisde samen met surrealistische dichters en de meest creatieve kunstenaars van zijn tijd. Daar leerde hij Arp, Magritte, Brancusi en Giacometti kennen en exposeerde hij samen met Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim en Max Ernst in verschillende exposities over Dadaïsme en Surrealisme.
De stimulans van het abstract expressionisme ontdekte hij in New York in de veertig jaren. Later, in 1956, midden in de Tweede Wereldoorlog, zal Joan Miró zijn ballingschap in Frankrijk verlaten en zich in Palma de Mallorca vestigen, een toevluchtsoord en werkruimte, waar zijn vriend Josep Lluís Sert het atelier ontwierp dat hij altijd had gedroomd. Daar richtte hij zich op het werk van sculpturen en keramiek, tot aan zijn dood in 1983.
De worteling in het landschap van Mont-roig en later dat van Mallorca zal bepalend zijn voor zijn oeuvre. De band met het land en de interesse in alledaagse objecten en de natuurlijke omgeving vormen de achtergrond van enkele van zijn technische en formele onderzoeken. Miró ontvlucht het academisme, in zijn voortdurende zoektocht naar een globale en zuivere kunst, die niet aan een specifieke stroming is onderworpen. In de vorm en in openbare uitingen toont Miró met de plastische daad zijn rebellerende geest en een grote gevoeligheid voor politieke en maatschappelijke gebeurtenissen rondom hem. Dit spanningsveld zal hem ertoe brengen een unieke en zeer persoonlijke taal te creëren die hem plaatst als een van de meest invloedrijke kunstenaars van de twintigste eeuw.