Max Bill - Komposition Mit Weißem Zentrum - Original Silkscreen Print - 67x67 *COA*

Oorspronkelijke zeefdruk van Max Bill (*)
Deze werken werd uitgegeven door Galerie Thomas (München) ter gelegenheid van de tentoonstelling “Look At”
Gedrukt op fijn vellumpapier.
Niet gesigneerd.
Inclusief Certificaat van echtheid (CoE).

Specificaties:

Bladafmetingen: 67 x 67 cm.
Motiefafmetingen: 58 x 58 cm.
Jaar: 1972
Editie: onbekend.
Uitgever: Galerie Thomas (München)
Conditie: Uitstekend (dit werk is nog nooit ingelijst of geëxposeerd, altijd bewaard in een professionele kunstmap, dus in zeer goede staat)

Het werk zal zorgvuldig worden behandeld en verpakt. De verzending krijgt een traceerbaar zendingnummer.
De verzending wordt verzekerd en voorzien van een traceernummer. Daarnaast bevat de verzending transportverzekering met volledige terugbetaling bij verlies of beschadiging, zonder kosten voor de koper.

(*) Max Bill was een Zwitserse architect, schilder, beeldhouwer, grafisch, typografisch en industrieel ontwerper, reclamant en docent.
Hij werd geboren in Winterthur (Zwitserland). Van 1924 tot 1927 studeerde hij aan de Kunstgewerbeschule in Zürich, waar hij beïnvloed werd door het dadaïsme en het kubisme. Van 1927 tot 1929 studeerde hij kunst aan de Bauhaus in Dessau, waar hij zich naderde tot de functionalistische ontwerpfilosofie. Toen hij zijn studies beëindigde keerde hij terug naar Zürich om zich te wijden aan schilderkunst, architectuur en grafisch ontwerp.
In 1930 richtte hij zijn eigen architectuurbureau op en als lid van de Deutsche Werkbund realiseerde hij de modernistische woning Nübühl in de buurt van Zürich.
In 1931 adopteerde hij de theorie van “kunst concreet” van Theo van Doesburg, volgens welke universaliteit kon worden bereikt door helderheid.
In 1932 werkte hij als beeldhouwer en sloot hij zich aan bij artistieke organisaties zoals Abstraction-Création, en de Zwitserse Allianz-groep.
In 1944 begon Bill aan industrieel ontwerp, met het ontwerp van een aluminium klok voor Junghans, het bedrijf waarmee hij jarenlang samengewerkt heeft aan wandklokken, keukenklokken en polsklokken in een rationalistische stijl en industriële esthetiek. Hij organiseerde de tentoonstelling "Die gute industrieform", die de hoge kwaliteit van industriële ontwerpsobjecten beoogde te bevorderen. Ook ontwierp hij een minimalistische kruk, de Ulmer Hocker (1954), een van zijn bekendste ontwerpen.
In 1951 richtte hij de Hochschule für Gestaltung in Ulm, Duitsland, op, een school die de Bauhaus-traditie voortzette. In deze instelling was hij rector en leidinggevende van de afdelingen architectuur en productieontwerp van 1951 tot 1956. Op deze school verdedigde Bill het functionalisme van de Bauhaus, omdat hij geloofde dat vormen gebaseerd op wiskundige wetten esthetische zuiverheid bezaten, en dus universaliteit.
In 1957, na het verlaten van de HfG Ulm, richtte hij zijn eigen bureau op in Zürich en wijdde hij zich aan beeldhouwkunst, schilderkunst en architectuur.
Van 1967 tot 1971 werd hij lid van de Zwitserse Nationale Raad, en later werd hij docent aan de Staatliche Hochschule für Bildende Künste in Hamburg.
In 1976 werd hij lid van de Akademie der Künste in Berlijn.
Max Bill overleed in 1994 in Berlijn.