Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul - Lithographic licensed print - 2004

Litografía van Joan Miró (*)
Deze reproductie betreft een van de illustraties die oorspronkelijk door Miró zijn gemaakt ter illustratie van het poëzieboek “Parler Seul” (**) (Spreken alleen), geschreven door Tristan Tzara in 1947.
Uitgegeven door Maeght Editeur in het jaar 2004.
Gemaakt op 100% katoenen vellum papier van hooggewicht (220 g).
Gesigneerd op de plaat.
Drukersmerk en het erfpandschaalmerk Miró op de bladzijde-achterkant.
Inclusief Certificaat van Authenticiteit (COA).

Specificaties:

- Ondersteuning afmetingen: 60 x 45 cm
- Afmetingen afbeelding: 42 x 33 cm
- Jaar: 2004
- Editie: 1000ex.
- Referenties: Cramer 17. Rauch 165
- Staat: Uitstekend (dit werk is nog nooit ingelijst of tentoongesteld geweest en altijd bewaard in een professionele kunstmap, waardoor het in perfecte staat verkeert).

Het werk zal zorgvuldig gemanipuleerd en verpakt worden in een vlakke versterkte kartonnen pakket. De verzending zal aangetekend zijn met traceernummer.

De verzending omvat bovendien volledige verzekering voor de eindwaarde van het werk met volledige terugbetaling bij verlies of schade, zonder kosten voor de koper.

(*) Joan Miró (1893-1983) werd geboren in Barcelona, waar hij opgroeide en zijn artistieke studies begon. Hij ging naar de Academie La Llotja tegen de wil van zijn ouders, die wilden dat hij op een meer traditionele manier werkte. Later studeerde hij aan de Escola d'Art de Francesc Galí en maakte kennis met de fauves en de kubisten. Zijn emotionele landschappen, die hem als persoon en kunstenaar zullen vormen, zijn in wezen Mont-roig, Parijs, Mallorca en later New York en Japan. Mont-roig, een klein dorp in de Baix Camp, zal het tegenwicht vormen tegen de intellectuele onrust die hij in Parijs ervoer, waar hij in de jaren twintig naartoe verhuisde met de surrealistische dichters en de meest creatieve kunstenaars van zijn tijd. Daar leerde hij Arp, Magritte, Brancusi en Giacometti kennen en exposeerde hij samen met Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim en Max Ernst in verschillende exposities over Dadaïsme en Surrealisme.
De stimulans van abstract expressionisme ontdekt hij in New York in de jaren veertig. Later, in 1956, te midden van de Tweede Wereldoorlog, zal Joan Miró zijn ballingschap in Frankrijk verlaten en zich vestigen in Palma de Mallorca, een toevluchtsoord en werkkamer, waar zijn vriend Josep Lluís Sert de werkplaats zal ontwerpen die hij altijd gedroomd had. Daar richtte hij zich op het werk van beelden en keramiek, tot aan zijn dood in 1983.
De worteling in het landschap van Mont-roig eerst en dat van Mallorca daarna zal bepalend zijn voor zijn oeuvre. De verbinding met het land en de interesse in alledaagse objecten en in de omgeving zullen de achtergrond vormen van enkele van zijn technische en formele verkenningen. Miró vlucht voor het academisme, op zoek naar een constant global en puur werk, niet gebonden aan een specifieke stroming. In de formele uitingen en openbare verschijningen ligt zijn inhoud; het is door de plastische daad dat Joan Miró zijn rebellerende geest en een grote gevoeligheid voor de politieke en sociale gebeurtenissen om hem heen laat zien. Dit krachtenconflict zal hem leiden tot het creëren van een unieke en zeer persoonlijke taal die hem positioneert als een van de meest invloedrijke kunstenaars van de twintigste eeuw.

(**) “Parler Seul” vertegenwoordigt een bijzonder efficiënte samenwerking tussen kunstenaar en auteur. De scherp spontane en amorfe beelden van Miró, direct op steen getekend met zeer weinig voorbereidende schetsen, hebben de inventieve kracht van de willekeurige verzen van Tzara.
De oorspronkelijke editie werd verzorgd door Maeght Editeur en bestaat uit 72 originele lithografieën van Miró, waarvan 49 in kleur, waarvan 18 hors-texte. (*) Joan Miró (1893-1983) werd geboren in Barcelona, waar hij opgroeide en zijn artistieke studies begon. Hij ging naar de academie La Llotja tegen de wil van zijn ouders, die wilden dat hij op een meer traditionele manier werkte. Later studeerde hij aan de Escola d'Art de Francesc Galí en maakte kennis met de fauves en de kubisten.
Zijn emotionele landschappen, die hem als persoon en als kunstenaar zullen vormen, zijn in wezen Mont-roig, Parijs, Mallorca en later New York en Japan. Mont-roig, een klein dorp in de Baix Camp, zal het tegenwicht vormen tegen de intellectuele onrust die in Parijs heerst, waar hij in de jaren twintig naartoe verhuisde met surrealistische dichters en de creatiefste kunstenaars van zijn tijd. Daar leerde hij Arp, Magritte, Brancusi en Giacometti kennen en exposeerde hij samen met Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim en Max Ernst in verschillende exposities over Dadaïsme en Surrealisme.
De stimulans van abstract expressionisme ontdekte hij in New York in de jaren veertig. Later, in 1956, in het midden van de Tweede Wereldoorlog, zal Joan Miró zijn ballingschap in Frankrijk verlaten en zich in Palma de Mallorca vestigen, een toevluchtsoord en werkruimte, waar zijn vriend Josep Lluís Sert de studio zal ontwerpen die hij altijd had gedroomd. Daar richtte hij zich op het werk van sculpturen en keramiek, tot zijn dood in 1983.
De worteling in het landschap van Mont-roig eerst en dat van Mallorca daarna zal bepalend zijn voor zijn oeuvre. De band met het land en de interesse in alledaagse voorwerpen en de natuurlijke omgeving zullen de achtergrond vormen van enkele van zijn technische en formele verkenningen. Miró vlucht voor het academicisme, op zoek naar een constante globale en zuivere werk, niet gebonden aan een specifieke stroming. In de vormen en openbare manifestaties ligt de inhoud; het is via de plastische handeling dat Joan Miró zijn rebellerende aard en een grote gevoeligheid voor de politieke en sociale gebeurtenissen rondom hem laat zien. Deze strijd tussen krachten zal hem leiden tot het creëren van een unieke en zeer persoonlijke taal die hem plaatsen als een van de meest invloedrijke kunstenaars van de twintigste eeuw.

(**) “Parler Seul” vertegenwoordigt een bijzonder efficiënte samenwerking tussen kunstenaar en auteur. De sprankelend spontane en amorfe beelden van Miró, direct op steen gekrast met zeer weinig voorbereidende schetsen, hebben de inventieve schwung van de willekeurige verzen van Tzara.
De oorspronkelijke editie werd verzorgd door Maeght Editeur en bestaat uit 72 originele lithografieën van Miró, waarvan 49 in kleur, waarvan 18 hors-texte."