Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul - Lithographic licensed print 2004 - COA

Lithografie van Joan Miró (*)
Deze werken reproduceren een van de illustraties die oorspronkelijk door Miró zijn gemaakt om het poëzieboek “Parler Seul” (**) (Spreken Alleen) te illustreren, geschreven door Tristan Tzara in 1947.
Uitgegeven door Maeght Editeur in het jaar 2004.
Uitgevoerd op 100% katoen vellum-papier van hoog gramgewicht (220 g).
Ondertekend op de drukplaat.
Stempel van de uitgever en van de Miró-erfopvolging op de bladzijde.
Inclusief Echtheidscertificaat (COA).

Specificaties:

- Afmetingen drager: 60 x 45 cm
- Afmetingen afbeelding: 42 x 33 cm
- Jaar 2004
- Bezetting: 1000ex.
- Referenties: Cramer 17. Rauch 165
- Staat: Uitstekend (dit werk is nog nooit ingelijst of tentoongesteld geweest en altijd bewaard in een professionele kunstmap, waardoor het in perfecte staat verkeert).

Het werk zal zorgvuldig behandeld en verpakt worden in een versterkt plat kartonverpakking. De verzending zal aangetekend zijn met een traceernummer.

De verzending omvat bovendien volledige verzekering voor de uiteindelijke waarde van het werk met volledige terugbetaling bij verlies of schade, zonder kosten voor de koper.

(*) Joan Miró (1893-1983) werd geboren in Barcelona, waar hij opgroeide en zijn artistieke studies begon. Hij ging naar de academie La Llotja tegen de wil van zijn ouders, die wilden dat hij op een meer traditionele manier zou werken. Later studeerde hij aan de Escola d'Art de Francesc Galí en maakte kennis met de fauves en de kubisten.
Zijn emotionele landschappen, die hem als persoon en kunstenaar zullen vormen, zijn in essentie Mont-roig, Parijs, Mallorca en later New York en Japan. Mont-roig, een kleine plaats in de Baix Camp-regio, zal het tegenwicht vormen tegen de intellectuele onrust die hij in Parijs ervaart, waar hij in de jaren twintig naartoe verhuisde samen met de surrealistische dichters en de meest creatieve kunstenaars van zijn tijd. Daar leerde hij Arp, Magritte, Brancusi en Giacometti kennen en exposeerde hij samen met Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim en Max Ernst in verschillende tentoonstellingen over Dadaïsme en Surrealisme.
De stimulatie van abstract expressionisme ontdekte hij in New York in de jaren veertig. Later, in 1956, te midden van de Tweede Wereldoorlog, zal Joan Miró zijn balling in Frankrijk verlaten en zich vestigen in Palma de Mallorca, een toevluchtsoord en werkomgeving, waar zijn vriend Josep Lluís Sert de studio ontwierp die hij altijd had gedroomd. Daar richtte hij zich op beeldhouwkunst en keramiek, tot zijn dood in 1983.
De worteling in het landschap van Mont-roig eerst en later van Mallorca zal bepalend zijn voor zijn oeuvre. De band met het land en de interesse in alledaagse objecten en de natuurlijke omgeving vormen de achtergrond van enkele van zijn technische en formele onderzoeken. Miró vlucht voor het academisme, op zoek naar een voortdurend streven naar een globale en zuivere oeuvre, los van enige vastomlijnd beweging. In de vormen en publieke verschijningsvormen komt het plasticistische tot uitdrukking waarin Joan Miró zijn rebellerende aard en een grote gevoeligheid voor de politieke en sociale gebeurtenissen om hem heen laat zien. Deze spanningskracht zal hem leiden tot het creëren van een unieke, persoonlijk taal die hem situeert als een van de meest invloedrijke kunstenaars van de 20e eeuw.

(**) “Parler Seul” vertegenwoordigt een bijzonder effectieve samenwerking tussen kunstenaar en auteur. De briljant spontane en amorfe beelden van Miró, direct getekend op de steen met heel weinig voorbereidend schetswerk, hebben de inventieve vitaliteit van de willekeurige verzen van Tzara.
De oorspronkelijke uitgave werd verzorgd door Maeght Editeur en bestaat uit 72 originele litho’s van Miró, waarvan 49 in kleur, waarvan 18 hors-texte zijn. (*) Joan Miró (1893-1983) werd geboren in Barcelona, waar hij opgroeide en zijn artistieke studies begon. Hij ging naar de academie La Llotja tegen de wil van zijn ouders, die wilden dat hij op een meer traditionele manier zou werken. Later studeerde hij aan de Escola d'Art de Francesc Galí en maakte kennis met de fauves en de kubisten.
Zijn emotionele landschappen, die hem als persoon en kunstenaar zullen vormen, zijn in essentie Mont-roig, Parijs, Mallorca en later New York en Japan. Mont-roig, een kleine plaats in de Baix Camp-regio, zal het tegenwicht vormen tegen de intellectuele onrust die hij in Parijs ervaart, waar hij in de jaren twintig naartoe verhuisde samen met de surrealistische dichters en de meest creatieve kunstenaars van zijn tijd. Daar leerde hij Arp, Magritte, Brancusi en Giacometti kennen en exposeerde hij samen met Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim en Max Ernst in verschillende tentoonstellingen over Dadaïsme en Surrealisme.
De stimulatie van abstract expressionisme ontdekte hij in New York in de jaren veertig. Later, in 1956, te midden van de Tweede Wereldoorlog, zal Joan Miró zijn balling in Frankrijk verlaten en zich vestigen in Palma de Mallorca, een toevluchtsoord en werkomgeving, waar zijn vriend Josep Lluís Sert de studio ontwierp die hij altijd had gedroomd. Daar richtte hij zich op beeldhouwkunst en keramiek, tot zijn dood in 1983.
De worteling in het landschap van Mont-roig eerst en later van Mallorca zal bepalend zijn voor zijn oeuvre. De band met het land en de interesse in alledaagse objecten en de natuurlijke omgeving vormen de achtergrond van enkele van zijn technische en formele onderzoeken. Miró vlucht voor het academisme, op zoek naar een voortdurend streven naar een globale en zuivere oeuvre, los van enige vastomlijnd beweging. In de vormen en publieke verschijningsvormen komt het plasticistische tot uitdrukking waarin Joan Miró zijn rebellerende aard en een grote gevoeligheid voor de politieke en sociale gebeurtenissen om hem heen laat zien. Deze spanningskracht zal hem leiden tot het creëren van een unieke, persoonlijke taal die hem situeert als een van de meest invloedrijke kunstenaars van de twintigste eeuw.

(**) “Parler Seul” vertegenwoordigt een bijzonder effectieve samenwerking tussen kunstenaar en auteur. De briljant spontane en amorfe beelden van Miró, direct getekend op de steen met heel weinig voorbereidend schetswerk, hebben de inventieve vitaliteit van de willekeurige verzen van Tzara.
De oorspronkelijke uitgave werd verzorgd door Maeght Editeur en bestaat uit 72 originele litho’s van Miró, waarvan 49 in kleur, waarvan 18 hors-texte zijn.