Joost Swarte - Eindelijk vrijheid - Silkscreen - 50x70 ** HANDSIGNED+COA **

Serigrafie van Joost Swarte (*).
Titulada “Eindelijk vrijheid”.
Luxe editie op hoogwaardig katoen vellum-papier (300 g/m2).
Met de hand gesigneerd door de kunstenaar.
Inclusief Certificaat van Echtheid (CoA).

Specificaties:

Afmetingen: 70 x 50 cm
Jaar: 1988
Uitgever: Atelier Swarte, Harleem.
Staat: Uitstekend (dit werk is nog nooit ingelijst of tentoongesteld geweest en altijd bewaard in professioneel kunstportefeuille, dus in perfecte staat).
Herkomst: Particuliere collectie.

Het werk zal zorgvuldig worden gehanteerd en verpakt in een versterkte kartonnen doos. De verzending zal worden verzonden met aangetekende zending en traceernummer (UPS / DPD / DHL / FedEx)

De verzending omvat tevens transportverzekering ter waarde van het uiteindelijke werk met volledige restitutie bij verlies of schade, zonder kosten voor de koper.

(*) Joost Swarte, geboren op 24 december 1947 in Heemstede, is een van de bekendste Belgische/ Nederlandse striptekenaars van Nederland. Hij studeerde aan de Design Academy Eindhoven en begon met publiceren in zijn eigen tijdschrift Modern Papier. Hij heeft zich niet beperkt tot de strip, daar hij zich ontplooide als een succesvolle ontwerper, architect en uitvinder van glas-in-loodramen, altijd herkenbaar aan zijn heldere lijn. Als mede-eigenaar van de uitgeverij Oog & Blik is hij verantwoordelijk voor het ontwerp van vele Nederlandse bekroonde boeken. Hij was een van de oprichters van de Haarlem International Comics Days en is uitgegroeid tot een pleitbezorger van strips in de kunstwereld.
Zonder twijfel is Joost Swarte een van die emblematische tekenaars van hedendaagse strips; zijn stijl vertoont in uiterlijk overeenkomsten met die van Hergé en diens creaties, en het klopt omdat niets beter is om het succes van personages en verhalen te garanderen dan er aantrekkelijk uit te zien met bestaande modellen. In dit opzicht, Swarte, die nog steeds leeft, werd geboren in 1947, is niet tijdgenoot van Hergé en zijn creaties ontstaan met een achterstand van een paar decennia, Tintin was reeds een volledig gevestigd product.
Swarte creëert sommige van zijn personages met bepaalde gelijkenissen, wat betreft esthetiek, met wat Hergé bood, en aan sommigen geeft hij ook een avonturenverhaal, misschien minder verfijnd dan Tintin, maar dat wel toestaat, als onzichtbaar doel voor veel strippers van de 20e eeuw, kinderen mee te nemen, al is het maar met hun verbeelding, naar locaties die ze in werkelijkheid nauwelijks zouden bezoeken.
Het onderscheidende vermogen van deze genie Nederlandse tekenaar, waarmee hij zijn tekeningen vooral benadrukt, is dat zijn academische basis industrieel ontwerp is; daardoor krijgen de personages meer kracht ten gevolge van de achtergrond, meubels en landschappen die ze omringen. Hij tekent niet om een verhaal te bouwen, maar zijn tekeningen zijn het eigen verhaal; zijn personages zijn geloofwaardiger, fictief gezien, omdat zijn paneeltjes een grote expressieve rijkdom hebben.
Die academische bagage is een investering waarmee Swarte ons het uitzicht schenkt; het is alsof hij af en toe weer ontwerper wil worden. Als hij een machine moet tekenen, is het geen eenvoudig object, het is het tegenovergestelde: hij probeert het te verfraaien, het is een uitgewerkt en in volle kleur getekend catalogus van de producten van een meubelwinkel, gereedschap, machines, auto’s, gebouwen en zelfs mode.
Wanneer hij de kans krijgt om mechanismen te tekenen, komen ze tot leven; het is alsof het schetsen of een prototype is van iets dat werkelijkheid kan worden, van iets dat, volgens zijn instructies, in werking kan worden gezet. Ik weet niet welke mechanische kennis Swarte heeft of had, maar zeker zijn ontwerpen bleven niet steken in een loutere droom.
En dan zijn er zijn personages; laten we ervan uitgaan dat het lezen van zijn verhalen enigszins grillig, surrealistisch, misschien excentriek is, maar bepaalde personages zijn even surrealistisch als ze dieren zijn die menselijke trekjes vertonen, honden op twee poten gekleed als mensen, of dieren die niets meer zijn dan die perfect kunnen spreken en redeneren zoals jij en ik.
Het is dan ook geen wonder dat een van zijn beroemdste personages nauwelijks te definiëren is; zo is Jopo de Pojo, een jonge dwaas, zonder kwaad in zich, die in problemen raakt zonder dat hij dat echt wil, allemaal voortvloeiend uit dubbele betekenissen, vergissingen, onoplettendheden, toevalligheden... Want het iconische Jopo de Pojo is een jongen die zwart zou kunnen zijn, die een aap zou kunnen zijn en die een pluim heeft die ook moeilijk in een dierfiguur te plaatsen is.
Een ander personage, volledig menselijk, is Anton Makassar, een soort gek onderzoeker (ontwerper) die op zeker manier doet denken aan professor Bacterio (Mortadelo y Filemón) van onze beroemde en onvoldoende erkende Ibáñez ( hij verdient een belangrijke prijs in zijn leven, maar die komt niet).
Ook hebben we een interessant transgressief element in Swarte; met het grootste deel van zijn creatie en zijn volwassenheid in de jaren 70 en 80, geeft hij een cultuur van Midden-Europa weer waar men niet rommelig met seks en pornografie omging; in dat opzicht hebben zijn personages geen enkele schaamte of moeite om naakt (volledig) te verschijnen en met slaapkamer scènes, zonder dat dit als aanzet tot promiscuïteit voor de jongeren wordt gezien. En het is waar, want niets is erger voor seksuele laster dan iets schadelijk te zien in iets zo natuurlijks als ons lichaam; die onderdrukking heeft veel seksuele roofdieren in onze recente geschiedenis doen ontstaan.
Er is één aspect van Joost Swarte dat opvalt in elke biografie: een dimensie die de tekenaar overstijgt en die aan het begin al aansnijdt; hij kreeg de kans om echt te ontwerpen en uit te voeren, want hij ontwierp het Toneelschuur-theater in Haarlem. Haarlem, Nederland, is een van die steden waar men niet om vraagt; het zijn persoonlijke redenen, waarom ik ooit graag heen wilde en vreest dat ik er niet zal komen. Zijn ontwerp is ten minste curios, en ik beschouw het als een voortzetting van zijn verhalenstrips. Hij heeft ook appartementencomplexen ontworpen.
Swarte is meer dan, veel meer dan alleen een striptekenaar; zijn ontwerpen bestrijken een beetje van alles: glas-in-loodramen, muurschilderingen, affiches en posters (die vandaag de dag echte verzamelobjecten zijn), speelkaarten, tapijten, inpakpapier… Ongetwijfeld een tekenaar die nodig is om de evolutie van het hedendaagse stripverhaal te concepten.