René Magritte (1898-1967) - L'art de la conversation

René Magritte (1898-1967) (d’apres) - handgesigneerd in potlood door de heer Charly Herscovici, voorzitter van de MAGRITTE Stichting, René Magritte-plaat gesigneerd

Lithografie op BFK Rives vellum.

Frame niet inbegrepen

Genummerd / 275 exemplaren, gesigneerd in druk
Lithografie vervaardigd onder toezicht van de Succession Magritte, geverifieerd door het blindzegel Succession, gesigneerd op de steen onderaan links en handgesigneerd in potlood door de heer Charly Herscovici, voorzitter van de MAGRITTE Stichting (met initialen aan dezelfde zijde als het nummer)
Afmetingen: 60x45 cm.
René Magritte, de bekende Belgische surrealist, maakte verschillende intrigerende werken die spelen met de thema’s vensters, sferen en wolken. Een opvallend voorbeeld is zijn schilderij uit 1964 "Le Tombeau des Lutteurs" (Het graf derWorstelaars), hoewel het vaak gewoon zo wordt genoemd op basis van zijn visuele elementen vanwege de indringende, bijna archetypische compositie.

In dit boeiende stuk fungeert een venster als kader voor een onverwachte scène. In plaats van een conventioneel exterieur landschap te tonen, wordt de kijker geconfronteerd met een groot, perfect bolvormig object, vaak beschreven als een rots of planeet, dat schijnbaar direct buiten het raam lijkt te zweven. Deze bol rust op niets; hij zweeft eenvoudig in het midden van het beeld. Boven en rondom deze raadselachtige bol vullen gestileerde wolken de lucht, uitgevoerd met Magrittes kenmerkende, precieze maar droomachtige kwaliteit.

De wisselwerking van deze elementen creëert een gevoel van zowel vertrouwdheid als diepe vreemdheid. Het venster, doorgaans een poort tot realiteit, presenteert hier een onmogelijke visie. De bol, een object van perfecte geometrische vorm, tart de zwaartekracht en de natuurlijke context. De wolken, hoewel natuurlijk, dragen bij aan de algehele verontrustende sfeer door deel uit te maken van dit bizarre tafereel. Magritte gebruikt deze veelvoorkomende motieven meesterlijk om waarneming uit te dagen, en nodigt de kijker uit te twijfelen aan wat echt is, wat verbeelding is, en de aard van representatie.