Joan Miro (1893-1983) - La Infancia de Ubu

Joan Miró (1893-1983)

Lithografie op Fabiano-papier
Afmetingen: 52×36 cm
Seat, 1987
In de plaat gesigneerd
Frame niet inbegrepen

Miró’s speelse, biomorfe abstracties en zijn kenmerkende poëtische visuele vocabulaire spreken sterk aan bij de expressieve veelzijdigheid die te vinden is bij de meesters van moderne en hedendaagse kunst. Net als Pablo Picasso, die zowel een goede vriend als een grote invloed was in zijn vroege carrière, daagde Miró voortdurend de traditionele grenzen van representatie uit en transformeerde hij de alledaagse werkelijkheid in een diep symbolische, lyrische taal. Deze radicale ondermijning van vorm verbindt Miró bovendien met de rauwe, vitale emotionaliteit van Egon Schiele, wiens vervormde figuren de conventionele esthetiek afwezen ten gunste van pure, ongefilterde psychologische expressie. Hoewel Miró’s droomachtige landschappen misschien ver lijken van de strakke, monumentale texturen van Eduardo Chillida, deelden beide kunstenaars een diepe obsessie met ruimtelijke verhoudingen en de poëtische spanning tussen lege ruimte en vast vorm. Bovendien ging Miró’s vertrouwen op universele, vereenvoudigde symbolen en vette grafische omtrekken vooruit op de visuele directheid van Andy Warhol’s popiconen en de scherpe, prikkelende sjablonen van Banksy, wat aantoont dat zijn vereenvoudigde, poëtische code de weg heeft vrijgemaakt voor kunst om onmiddellijk en krachtig te communiceren over verschillende generaties en media.