Sifon (2) Art Deco





Markeer als favoriet om een melding te krijgen wanneer de veiling begint.
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 142376 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Beschrijving van de verkoper
Oude sifons van het internationale likeurmerk CHARTREUSE in fuchsiakleur. Bekijk de foto's om de schoonheid van deze sifons te begrijpen; Ze hebben kranen of koppen in rood van het merk Carbónicas Espumosos Ovidio La Estrada Pontevedra en Carbónicas Espumosos José Aragües Lesaka Navarra, de meest zochten, een schoonheid met vele jaren leeftijd, in een goede staat van conservering voor verzamelaars en decoratie. Seltzerwater. Ze kunnen lichte schuurplekken of kleine glazen gebreken hebben. Ze zijn ambachtelijk gegraveerd.
CHARTREUSE: is een Franse kruidenlikeur, gemaakt door certain kruiden te maceren in een hoog-alcoholische drank. De likeur dankt zijn naam aan het kartuizerklooster Grande Chartreuse, de Grote Cartuja; de naam verwijst naar het Chartreuse-gebergte in de Alpen, de Franse regio waar het klooster zich bevindt.
Geschiedenis
In 1605 schonk de hertog van Estrée aan de monniken van de Parijse kartuizerorde een vreemd manuscript met een formule genaamd «Élixir de Longue Vie» (Elixir van lange levensduur). Na meerdere mislukte pogingen vonden de kruidkundige monniken van de klooster dat het recept te ingewikkeld was en lieten ze het vallen. Maar het recept werd gered, en anderhalve eeuw later begon de apotheek van de Grote Cartuja in Saint-Pierre-de-Chartreuse het zogenoemde «Élixir végétal» (Elixir vegetal) te vervaardigen en in 1764 te commercialiseren. De distributie beperkte zich tot nabij Grenoble en Chambéry, maar zijn populariteit nam toe. Uit het elixir vegetal maakten de kartusiaanse monniken een digestief dat ze «Liqueur de santé» (Licor de santé) noemden.
De Franse Revolutie verspreidde de monastieke orde in 1793 en de monniken stopten met het distilleren van hun likeur. In 1816 keerden ze terug naar het klooster van de Grote Cartuja en hervatten hun activiteit. Vanaf 1840 produceerden ze de zogenaamde gele chartreuse, zachter dan zijn voorganger, de groene chartreuse. In 1860 bouwden ze de distilleerderij van het klooster.
In 1903 werden de kartusiaanse monniken uit Frankrijk verdreven. Ze namen hun geheim mee en richtten een distilleerderij in Tarragona (Spanje) op die uitgroeit tot het centrum van de vervaardiging van de likeur, die zij Tarragona noemen. Het werd ook in Marseille vervaardigd van 1921 tot 1929, onder dezelfde naam Tarragona.
De verkoper stelt zich voor
Oude sifons van het internationale likeurmerk CHARTREUSE in fuchsiakleur. Bekijk de foto's om de schoonheid van deze sifons te begrijpen; Ze hebben kranen of koppen in rood van het merk Carbónicas Espumosos Ovidio La Estrada Pontevedra en Carbónicas Espumosos José Aragües Lesaka Navarra, de meest zochten, een schoonheid met vele jaren leeftijd, in een goede staat van conservering voor verzamelaars en decoratie. Seltzerwater. Ze kunnen lichte schuurplekken of kleine glazen gebreken hebben. Ze zijn ambachtelijk gegraveerd.
CHARTREUSE: is een Franse kruidenlikeur, gemaakt door certain kruiden te maceren in een hoog-alcoholische drank. De likeur dankt zijn naam aan het kartuizerklooster Grande Chartreuse, de Grote Cartuja; de naam verwijst naar het Chartreuse-gebergte in de Alpen, de Franse regio waar het klooster zich bevindt.
Geschiedenis
In 1605 schonk de hertog van Estrée aan de monniken van de Parijse kartuizerorde een vreemd manuscript met een formule genaamd «Élixir de Longue Vie» (Elixir van lange levensduur). Na meerdere mislukte pogingen vonden de kruidkundige monniken van de klooster dat het recept te ingewikkeld was en lieten ze het vallen. Maar het recept werd gered, en anderhalve eeuw later begon de apotheek van de Grote Cartuja in Saint-Pierre-de-Chartreuse het zogenoemde «Élixir végétal» (Elixir vegetal) te vervaardigen en in 1764 te commercialiseren. De distributie beperkte zich tot nabij Grenoble en Chambéry, maar zijn populariteit nam toe. Uit het elixir vegetal maakten de kartusiaanse monniken een digestief dat ze «Liqueur de santé» (Licor de santé) noemden.
De Franse Revolutie verspreidde de monastieke orde in 1793 en de monniken stopten met het distilleren van hun likeur. In 1816 keerden ze terug naar het klooster van de Grote Cartuja en hervatten hun activiteit. Vanaf 1840 produceerden ze de zogenaamde gele chartreuse, zachter dan zijn voorganger, de groene chartreuse. In 1860 bouwden ze de distilleerderij van het klooster.
In 1903 werden de kartusiaanse monniken uit Frankrijk verdreven. Ze namen hun geheim mee en richtten een distilleerderij in Tarragona (Spanje) op die uitgroeit tot het centrum van de vervaardiging van de likeur, die zij Tarragona noemen. Het werd ook in Marseille vervaardigd van 1921 tot 1929, onder dezelfde naam Tarragona.

