Lise Sarfati - Acta Est - 2000

In Acta Est documenteert Magnum-fotograaf Lise Sarfati de menselijke en architectonische puinhopen van het postcommunistische Rusland in de jaren negentig: een wereld van vervallen gebouwen en verlaten fabrieken, psychiatrische instellingen en detentiecentra, bevolkt door verdwijnende en beschadigde figuren. Vergelijkbaar in concept met Luc Delahaye’s magistrale Winterreise (zie Martin Parr en Gerry Badger, The Photobook, Vol 2, p.257), is Acta Est een reis door het duistere hart van Rusland, een plek van verval, armoede en ellende. Sarfati’s foto’s, hoofdzakelijk indoors genomen, beelden de krakkelige fysieke resten van een politiek systeem uit dat utopie moest brengen en het effect ervan op de mensen die deze ruimtes van wanhoop bewonen. Vooral binnenshuis genomen, zijn deze claustrofobische beelden opzettelijk bedoeld om de beperkte horizonten en het onvermogen van de in dit lot gevangen mensen om aan hun lot te ontsnappen op te roepen. Deze beelden van voorheen geheime gesloten steden gebouwd door dwangarbeid en gevangenen van strafkampen worden gecombineerd met foto’s van een andere gemarginaliseerde subgroep binnen de Russische samenleving die een gender transitie doormaakt terwijl de boei van de onderdrukkende samenleving waarin zij ooit leefden, instort, wat het enige sprankje hoop biedt in een anders somber verhaal.

Het boek is noch reisverslag noch fotodocumentaire essay. Integendeel, gebruikt Sarfati de beschrijvingen van de details van de Russische omgevingen die haar fascineren om een visueel drama te creëren - een persoonlijke theater van disfunctie en verarming, van verandering en schoonheid. De titel — letterlijk 'het (vrouwelijk) is voorbij', afkomstig uit de Latijnse uitdrukking 'Acta Est Fabula' wat 'het stuk is uit' betekent — duidt haar vasthoudendheid aan dat het werk niet als journalistiek moet worden gelezen maar als een werk van theatrale verbeelding.

Geboren in Algerije in 1958, begon Lise Sarfati op haar vijftiende met fotograferen. Nadat ze de Russische taal had bestudeerd, wijdde ze zich volledig aan fotografie. Ze ontving verschillende belangrijke prijzen, zoals de beroemde Prix Niepce van het Centre National de la Photographie. Sarfati heeft geëxposeerd in de Maison Européenne de la Photographie en The Photographers’ Gallery in London voordat ze in 1997 bij Magnum toetrad.

Condities:
Dit is de eerste hardback editie van dit verbazingwekkende fotoboek, uitgegeven door Phaidon in 2000 (niet de latere herdruk uit 2007). Geen stofomslag zoals uitgegeven. Kleine deuk in de bovenhoek van de kaft. Licht verbleken van de rug en rand van de achterkaft. Originele prijslabbel op de achterkaft. Verder in uitstekende staat. Band strak. Gelieve de lijstafbeeldingen zorgvuldig te controleren.