Japan - Pareerstang - Edo-periode

Dit is een hoogelijk decoratieve Japanse ijzeren tsu-ba (tsuba) met een gedetailleerd ontwerp van klimende wijnstokken, bladeren en vruchtachtige vormen, versterkt door goudkleurige metalen decoratie rondom de rand en over delen van het ontwerp.

De tsuba draagt een duidelijk zichtbare inscriptie. Aan de rechterkant van de nakago-ana lijkt het “Toka-o” (桃花翁) te lezen, terwijl de linkerkant het karakter "Hide" (英) bevat, samen met een kao-achtige markering.

Een eerdere Japanse verkoopregistratie beschreef het stuk als:
"Toka-o Hide" — Kato Hideaki / wijn- en loofah-ontwerp / karakusa-decoratie / goudkleurige fukurin.

Echter, bij deze tsuba hoort geen waarderingscertificaat. Daarom worden de attributie en de beschrijving uit de vorige verkoopregistratie slechts als referentie informatie gepresenteerd en niet als een onafhankelijke authenticatie.

Evenals is het goudkleurige metaal niet wetenschappelijk getest, dus wordt hier simpelweg beschreven als goudkleurige metaaldecoratie, in plaats van gegarandeerd als massief goud.

The Vine — Een Symbool van Leven en Continuïteit
Een van de meest fascinerende elementen van deze tsuba is het krachtige plantenontwerp dat lijkt door te groeien over het ijzer.

Het motief is eerder beschreven als een uri-zuru, of een kalebas-familie wijnstok, inclusief een loofah-motief.

Een wijnstok blijft niet stil.
Hij groeit, strekt zich uit, produceert bladeren en bloemen en uiteindelijk draagt hij vruchten. Uit dat fruit komt een volgende generatie.
Om die reden kunnen continu groeiende wijnstokken en vruchtdragende planten ideeën oproepen van welvaart, continuïteit en opeenvolgende generaties binnen de Japanse decoratieve cultuur.

De karakusa-achtige vloeiende vormen versterken de indruk van krachtige, voortdurende groei.

De fijn bewerkte schubbenachtige textuur rondom delen van de buitenste rand voegt een andere traditionele visuele elementen toe. Schubpatronen in de Japanse decoratieve cultuur zijn in verschillende contexten ook geassocieerd met bescherming, vernieuwing en het afwenden van ongeluk.

In plaats van deze betekenissen te beschouwen als een gedocumenteerde intentie van de oorspronkelijke eigenaar, bieden ze een manier om de traditionele symboliek die door het ontwerp wordt gesuggereerd te waarderen.

Samurai en Ridders — Wat Droegen Strijders mee In Slagen?
Hier kan een interessante brug geslagen worden tussen Japan en Europa.

Europese ridders versierden wapens en harnassen met heraldieke, religieuze en symbolische beelden die verbonden waren met familie, geloof, identiteit, eer en bescherming.

Japanse samoerai veranderden evenzo praktische wapens in objecten die artistieke en symbolische betekenis droegen.

Dit roept een menselijke vraag op die Oost en West overstijgt:
Waarom zouden krijgers zich omringen met symbolen van familie, bescherming, welvaart en voortlevend leven terwijl ze wapens bij zich dragen die voor de strijd zijn gemaakt?

Misschien omdat de krijger nooit alleen maar een krijger was.
Achter de wapenrusting bevond zich een menselijk wezen.
Er kon een familie thuis wachten, een stam die voortgezet moest worden, mensen om te beschermen en een toekomst waaraan hij hoopte terug te keren.

We kunnen niet weten wat de eerste eigenaar van deze specifieke tsuba dacht toen hij naar zijn wijnstokken keek.
Er bestaat geen overlevend document dat ons dit vertelt.
Maar de tegenstelling blijft treffend.

Een zwaard kon worden gebruikt om een leven te beëindigen.
Toch heeft de smid op zijn kool de plant gecreëerd die groeit, bloeit, vruchten draagt en in een volgende generatie voortgaat.

Twee vormen van continuïteit
Er is een andere dimensie aan dit verhaal.
De leeftijd waarin samoerai routinematig zwaarden droegen is geëindigd.
Maar de Japanse metaalbewerkingstradities die zulke zwaardbevestigingen creëerden verdwenen niet zomaar.
Technieken van graveren, inlegwerk en de combinatie van contrasterende metalen ontwikkelden en verfijnden zich in Japans metaalwerk en gingen verder voorbij de tijd van de samoerai. Deze vaardigheden zijn van generatie op generatie doorgegeven en blijven hun uitdrukking vinden in modern Japans metaalkunst en decoratieve voorwerpen.
Zo gezien suggereert deze kleine tsuba twee verschillende vormen van continuïteit.
De eerste wordt weergegeven door de wijnstok:
leven groeit, bloeit, draagt vruchten en gaat over naar de volgende generatie.
De tweede wordt weergegeven door het vakmanschap:
kennis gaat van de ene ambachtsman naar de andere, overleeft zelfs nadat de wereld waarvoor het oorspronkelijk werd gemaakt is verdwenen.

Het zwaard kan leven hebben aangenomen op het slagveld.
Toch vertelt de wijnstok op zijn guard weer een ander verhaal — dat het leven voortduurt.
En dat geldt ook voor het vakmanschap dat het heeft gemaakt.
Leven en vakmanschap — beide doorgegeven aan de volgende generatie.

Inschrijving:
Lijkt te lezen: 桃花翁 / 英 met kaomarkering
Voorgaande verkoop attributie: Toka-o Hide / Kato Hideaki
Geen waarderingscertificaat bij dit stuk aanwezig.

Motief:
Wijnstok, bladeren en vruchtachtige vormen
Eerder beschreven als uri-zuru / loofah en karakusa motieven

Materiaal:
Ijzer met goudkleurige metaaldecoratie
Het goudkleurige metaal is niet wetenschappelijk getest.

Afmetingen:
Ongeveer 71,5 × 66,4 mm

Dikte:
Ongeveer 4,9 mm

Gewicht:
115 g

Inbegrepen:
Houten tsuba doos

Conditie:
De tsuba vertoont natuurlijke patina, slijtage en oppervlaktestructuur die consistent zijn met ouderdom.

Het deksel van de bijbehorende houten doos heeft een zichtbare scheur. Geen duidelijke kleefreparatie werd waargenomen op deze scheur. De toestand van de doos staat los van die van de tsuba zelf.

Onderzoek alstublieft alle foto's zorgvuldig, aangezien zij een belangrijk onderdeel van de beschrijving vormen.