Giacomo Minasi - Maria Mater Gratiarum

"Maria Mater Gratiarum".
Zeldzame en verfijnde populaire devo­tionele prent van hoge ambachtelijkheid doorgraveur Giacomo Minasi, die trouw een schilderachtige uitvinding van Pietro Saja omzet. Het werk bevindt zich aan de top van de neoclassistische gravure uit Zuid-Italië aan het begin van de 19e eeuw en wordt gekenmerkt door een uitzonderlijke licht-donkerverhouding met een zachtaardige tonaliteit, met name in de volumetrische overgangen van gezichten en in de plooiingen, uitgevoerd in de kenmerkende stijl die Minasi in Engeland heeft geleerd.
Het blad heeft een buitengewoon hoge historisch-politieke betekenis, verbonden met de culturele propaganda van de Bourbon-dynastie die in ballingschap in Londen verbleef tijdens de Napoleontische oorlogen.
In dat klimaat van oorlog en onzekerheid gebruikte het Bourbon-koninklijk hof kunst en religie als propagandamiddelen.
Het beeld van Ferdinand promoten als "Re Pientissimo" (Zeer Devot-re tack), beschermheer van het christelijke geloof tegen het atheïsme of de secularisatie die door de Napoleontische invasie werd gebracht.
Het versterken van de band tussen het goddelijke recht van de Kroon en het volk in de gebieden die trouw bleven (Sicilië en een deel van Calabria onverstoord).
Het exemplaar is bewaard in zijn belangrijke originele, tijdgenootkader uit de negentiende eeuw, met achterop een historisch verzegelde afsluiting die nooit is gemanipuleerd.
Uitmuntend in luxe is de interne passe-partout van messingplaat, geperst en opgewerkt met bloemmotieven en antieke vergulding, een element dat het luxueuze karakter van het oorspronkelijke object aangeeft.
De houten structuur en het achterkarton zijn gaaf. De interne metalen plaat toont een authentieke en stabiele patina van ouderdom, met microscopisch donkere vlekken door natuurlijke oxidatie van koper/zink op de punten waar de microscopische vergulding is afgezwakt, een element van grote documentaire waarde voor veiling- en antiquariatsverzamelaars in Zuid-Italië.
Goede algemene staat van conservation. Het blad vertoont de natuurlijke rijpingen (foxing) en verkleuringen door de tijd die voortkomen uit de organische veroudering van het antieke papier en uit de langdurige verankering achter glas, wat de absolute integriteit bevestigt.
Het werk is niet buiten de lijst onderzocht om de oorspronkelijke verzegeling te behouden.
De houten structuur en het achterkarton zijn gaaf. De interne metalen plaat toont een authentieke en stabiele patina, met microscopisch donkere plekken door de natuurlijke oxidatie van koper/zink op de punten waar de microscopische vergulding is afgenomen, een waardevol documentair element voor verzamelaars van antiek uit Zuid-Italië.
Giacomo Minasi heeft deze prikvlak in Londen gegraveerd, toen de hoofdzetel van wereldwijde uitgeverij en kunstdruk. In de Engelse grafiekmarkt van de zeventiende en negentiende eeuw was het een strikt geregelde gewoonte (vaak gekoppeld aan auteursrechtenwetten zoals de Copyright Act) om de exacte publicatiedatum (Publication Line) onder de afbeelding te plaatsen ter bescherming van het intellectuele eigendom van de plaat.
Minasi verenigde deze technische gewoonte met de sacrale herinnering.
Samengevat transformeert die "25 december 1810" de prent van een eenvoudig religieus object in een echt politiek en geloofsmanifest, gelanceerd vanuit Londen en de Bourbon-Sicilië tegen de heerschappij van Napoleon in Europa.
Zeldzaam!