René Magritte (1898-1967) - Un peu de l'âme des bandits





€ 135 | ||
|---|---|---|
€ 40 | ||
€ 35 | ||
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 142876 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Beschrijving van de verkoper
René Magritte (1898-1967) (d’après) - met de potloodhandtekening van de heer Charly Herscovici, voorzitter van de MAGRITTE Stichting, plaat van René Magritte ondertekend
Lithografie op BFK Rives vellum.
Genummerd / 275 exemplaren, in druk ondertekend
Lithografie vervaardigd onder toezicht van de Succession Magritte, geauthenticeerd door het blindzegel Succession, rechts onderaan op de steen bevestigd en met de hand ondertekend in potlood door de heer Charly Herscovici, voorzitter van de MAGRITTE Stichting (met initiaal aan dezelfde zijde van het nummer)
Afmetingen: 60x45 cm.
René Magritte, de beroemde Belgische Surrealist, creëerde verschillende intrigerende werken die spelen met de thema’s ramen, bollen en wolken. Een opvallend voorbeeld is zijn schilderij uit 1964, “Le Tombeau des Lutteurs” (Het Graf van de Worstelaars), hoewel het vaak eenvoudig wordt genoemd op basis van de visuele elementen vanwege de opvallende, bijna archetypische compositie.
In dit boeiende werk fungeert een raam als een kader voor een onverwachte scène. In plaats van een conventioneel exterieur landschap te tonen, wordt de toeschouwer geconfronteerd met een grote, perfect bolvormige ruimte, vaak beschreven als een rots of een planeet, die schijnbaar rechtstreeks buiten het raampaneel lijkt te zweven. Deze bol rust nergens op; hij zweeft gewoon in het midden van het zicht. Boven en rondom deze raadselachtige sferijn vullen gestileerde wolken de lucht, uitgevoerd met Magrittes kenmerkende precieze maar dromerige kwaliteit.
De wisselwerking van deze elementen schept een gevoel van zowel vertrouwdheid als diepe vreemdheid. Het raam, doorgaans een poort naar de realiteit, presenteert hier een onmogelijke visie. De bol, een object met perfecte meetkundige vorm, tart de zwaartekracht en de natuurlijke context. De wolken, hoewel natuurlijk, dragen bij aan de algehele onrustige sfeer doordat ze deel uitmaken van dit vreemde tableau. Magritte gebruikt meesterlijk deze veelvoorkomende motieven om perceptie uit te dagen, en nodigt de kijker uit te vragen wat echt is, wat verbeelding is, en de aard van representatie.
René Magritte (1898-1967) (d’après) - met de potloodhandtekening van de heer Charly Herscovici, voorzitter van de MAGRITTE Stichting, plaat van René Magritte ondertekend
Lithografie op BFK Rives vellum.
Genummerd / 275 exemplaren, in druk ondertekend
Lithografie vervaardigd onder toezicht van de Succession Magritte, geauthenticeerd door het blindzegel Succession, rechts onderaan op de steen bevestigd en met de hand ondertekend in potlood door de heer Charly Herscovici, voorzitter van de MAGRITTE Stichting (met initiaal aan dezelfde zijde van het nummer)
Afmetingen: 60x45 cm.
René Magritte, de beroemde Belgische Surrealist, creëerde verschillende intrigerende werken die spelen met de thema’s ramen, bollen en wolken. Een opvallend voorbeeld is zijn schilderij uit 1964, “Le Tombeau des Lutteurs” (Het Graf van de Worstelaars), hoewel het vaak eenvoudig wordt genoemd op basis van de visuele elementen vanwege de opvallende, bijna archetypische compositie.
In dit boeiende werk fungeert een raam als een kader voor een onverwachte scène. In plaats van een conventioneel exterieur landschap te tonen, wordt de toeschouwer geconfronteerd met een grote, perfect bolvormige ruimte, vaak beschreven als een rots of een planeet, die schijnbaar rechtstreeks buiten het raampaneel lijkt te zweven. Deze bol rust nergens op; hij zweeft gewoon in het midden van het zicht. Boven en rondom deze raadselachtige sferijn vullen gestileerde wolken de lucht, uitgevoerd met Magrittes kenmerkende precieze maar dromerige kwaliteit.
De wisselwerking van deze elementen schept een gevoel van zowel vertrouwdheid als diepe vreemdheid. Het raam, doorgaans een poort naar de realiteit, presenteert hier een onmogelijke visie. De bol, een object met perfecte meetkundige vorm, tart de zwaartekracht en de natuurlijke context. De wolken, hoewel natuurlijk, dragen bij aan de algehele onrustige sfeer doordat ze deel uitmaken van dit vreemde tableau. Magritte gebruikt meesterlijk deze veelvoorkomende motieven om perceptie uit te dagen, en nodigt de kijker uit te vragen wat echt is, wat verbeelding is, en de aard van representatie.

