Melissa Shook - Daily Self-Portraits 1972-1973 - 2024

Het was belangrijk dat mijn onbewuste, eerder dan mijn intellect, de voortgang bepaalde. Om redenen die ik niet helemaal begrijp, werd naakt zijn vanaf het begin onderdeel van het project. En werken tegen dat witte vlak, nabij de twee voorramen in de zogenoemde woonkamer, werd een centraal punt.
—Melissa Shook

In december 1972 begon Melissa Shook (1939–2020) met een reeks dagelijkse zelfportretten in haar appartement in de Lower East Side die ze tot augustus 1973 zou blijven maken. Daily Self-Portraits 1972–1973 is de volledige serie van 192 foto's van de kunstenaar, voor het eerst gezamenlijk gepubliceerd. Met haar middenformaat, zwart-witfoto’s, legt Shook zichzelf vast in een verscheidenheid aan houdingen, waardoor een vollediger portret ontstaat dan met een enkel beeld bereikt kan worden. De foto’s bevatten vaak Shooks dochter en de vrienden die haar sfeer bevolken. De kijker wordt voorgesteld aan de intieme sfeer van de kunstenaar en de alledaagse existentie komt naar de voorgrond: haar zieke tenen verzorgen terwijl ze op de bank ligt, aan tafel in de keuken met een vriend, haar haar in een handdoek na de douche, dansend met haar dochter. In plaats van strikt een typisch ideaal van schoonheid te belichamen, zijn Shooks houdingen vaak doorspekt met onrespect en parodie als een afwijzing van de traditie van vrouwelijk portretteren vanuit een mannelijk perspectief. Het boek wordt slim gecontextualiseerd door een essay van Sally Stein, waarin wordt benadrukt dat de kunstenaar doelbewust afstand neemt van het idee van een enkel, revelerend moment, en kiest voor het uitgestrekte seriële portret, met al zijn tegenstrijdigheden en complexiteit.