Walter Valentini (1928) - Cosmo

Prachtige en materiële aquatint met bladgoudretouche, geheel bord Walter Valentini drukserie zeer beperkt: Tiratura 30 + XV op handgemaakt papier Colombe - Moulin de Larroque

Walter Valentini (Pergola, 22 oktober 1928 – Milaan, 20 mei 2022) was een Italiaanse schilder, beeldhouwer en graveur, internationaal erkend op het gebied van grafiek en etsen.

Hij was meester in technieken zoals aquatint, aquafort, etsen, meervoudig kleuren lithografie, etsgrafiek.
Een kunstenaar van internationaal formaat, met solo tentoonstellingen sinds 1973 tot heden: in Italië, van Messina, Milaan, Rome, Napels, Bari, Bologna, Trieste, Bolzano, Padua, Mantua, tot Cagliari, enz.;
In het buitenland van Krakau, Stockholm, Hamburg, New York, Luxemburg, Aspen (VS), Parijs, Antwerpen, Keulen, Monte Carlo, Istanbul, Ankara, Straatsburg, Washington, Chicago, Boston, Vancouver, Seoel, Ljubljana, Lissabon, Praag, Innsbruck, Hollola (Finland), Buenos Aires, Boekarest, Madrid, Kopenhagen, San Francisco, Tokio, Sakaide (Japan), Fredrikstad (Noorwegen), Düsseldorf, Zürich, Oakland (VS), Barcelona, Basel, Gent (België), Zürich, Soest (Nederland), Moskou, enz.

Talloze prijzen gewonnen en deelnames: 1e Biënnale van Italiaanse hedendaagse etskunst te Venetië in 1955; Biënnale Internationaal van Ibiza en Listowel; Biënnale Internationaal van Krakau in 1984; Biënnale Internationaal van Ljubljana in 1984 en 1989; “XLVII” Biënnale van Venetië; Quadriennale van Rome in 1999.
Op aanvraag uitgevoerd grote installaties in Milaan, Bologna, Reggio Emilia, Chiaravalle (Ancona), Pesaro, Siegburg (Duitsland), Connecticut en Aspen (VS).
Hij maakte deel uit van de groep die in 2001 de kerk van Ca' Staccolo in Urbino ontwierp.
Een universum, dat Valentini’s werk, poëtisch, ritmisch, muzikaal, een geometrische en evocatieve symboliek, die richting geeft aan een synthese, bijna metafysisch en surrealistisch, een relatie tussen teken, structuur en visuele materie die neigt naar een nieuw constructivisme vol suggesties, zozeer dat het leek op “toestanden van geest”. Vanaf de jaren zeventig verdiept hij de band tussen schilderkunst en etskunst, samen met een grondige bepaaldheid van de ruimte met temporele waarden, tijd en ruimte, geïnterpreteerd en heruitgevonden met meesterlijke lijnen, abrasie, barstenende muren, architecturen en magische, poëtische geometrieën."