Joan Miro (1893-1983) - La Infancia de Ubu

Joan Miro (1893-1983)

Lithografie op Fabiano-papier
Afmetingen: 52×36 cm
Zitplaats, 1987
Gesigneerd in de plaat
Lijst niet inbegrepen

Joan Miró’s speelse, biomorfe abstracties en zijn kenmerkend poëtische visuele vocabulaire resoneert sterk met de expressieve veelzijdigheid die terug te vinden is bij moderne en hedendaagse kunstenaars. Net als Pablo Picasso, die zowel een goede vriend als een grote invloed was op zijn vroege carrière, daagde Miró voortdurend de traditionele grenzen van representatie uit en transformeerde hij de alledaagse realiteit tot een diep symbolische, lyrische taal. Deze radicale ondermijning van vorm verbindt Miró bovendien met de rauwe, instinctieve emotionaliteit van Egon Schiele, wiens verdraaide figuren traditionele esthetiek afwezen ten gunste van pure, ongefilterde psychologische expressie. Terwijl Miró’s dromerige landschappen misschien afstand lijken te doen van de kille, monumentale texturen van Eduardo Chillida, deelden beide kunstenaars een diepe obsessie met ruimtelijke relaties en de poëtische spanning tussen lege ruimte en solide vorm. Bovendien predikte Miró's afhankelijkheid van universele, vereenvoudigde symbolen en gedurfde grafische omtrekken de visuele directheid van Andy Warhol’s popiconen en de scherpe, provocerende sjablonen van Banksy, wat aantoont dat zijn vereenvoudigde, poëtische code de weg bereidde voor kunst om onmiddellijk en krachtig te communiceren overGeneraties en media heen.