Verena Loewensberg (1912-1986) - Composition

Verena Loewensberg - Compositie 1966

Medium: Silkscreen
Materiaal: Papier
Afmetingen: 28 x 28 cm

Editor: Edition Panderma, Basel
Jaar: 1966
Editie: Dit is een onge Nummerde afdruk van 230 edities (65 hors commerce waren ongenummerd)
Handtekening: Getekend en gedateerd

Lit.: Coray Loewensberg. Verena Loewensberg. 1912-1986. Werkverzeichnis der Druckgraphik 1941-1986, 11.1-6.

Provenance:
Edition Panderma, Carl Laszlo, Basel
Galerie van Bartha, Basel
Priv collectie, Basel

Conditie / Restauratie:
goede staat, een minimale en bijna onzichtbare deuk in het rechterbovengebied (4 mm)

Nadere Informatie:

Een zeldzame beperkte uitgave van de draagbare verzameling van naoorlogs en hedendaagse kunst La Lune en Rodage III. Dit is een onge Nummerde afdruk van 230 edities (65 hors commerce waren ongenummerd) en maakt deel uit van de derde serie van de La Lune en Rodage-boeken. La Lune en Rodage werd in drie banden gepubliceerd in 1960, 1965 en 1977 en bevatte in totaal circa 180 kunstwerken die een verslag geven van de artistieke avant-garde-sce­ne tussen de jaren 1950 en 1970. De kunstwerken zijn verzameld door Carl Laszlo en omvatten de grootste kunstenaars van die tijd die met belangrijke stukken bijdroegen, vaak een keerpunt in hun productie en carrière markeerden: het werk van Enrico Castellani is bijvoorbeeld zijn eerste gedocumenteerde grafische werk en de meerdere Achrome van Piero Manzoni is de enige die door de kunstenaar is vervaardigd.

Verena Loewensberg werd geboren in Zürich in 1912 en overleed daar in 1986. Haar vader, Paul Loewensberg, zoon van een immigrantengeslacht Duitse-Joodse handelaren in granen, is arts. Haar moeder, Erika Idda Spühler, studeert eveneens medicijnen tot de geboorte van Verena, die gevolgd wordt door drie broers en zussen. Van 1912 tot 1914 woont de familie in Berlijn, verhuist in 1915 naar Ticino en vestigt zich in Sissach (kanton Basel-Land) in 1918. Daar opent Paul Loewensberg een landelijk medische praktijk. Nadat ze de middelbare school (Unterere Töchterschule) in Basel heeft afgerond, sluit Verena zich aan bij de Baselse Beroepsschool (Gewerbeschule) in 1927, waar ze de algemene vakken weven, borduren, ontwerp en kleurtheorie bestudeert. In 1929 verlaat ze de school voordat ze haar studie afrondt; stage bij weveres Martha Guggenbühl in Speicher (Appenzell Ausserrhoden), dan danslessen bij Trudi Schoop in Zürich. In 1932 trouwt ze met Hans Coray, die een doctoraat in romaanse filologie heeft en onder andere het Landi-stoeltje ontwierp. In 1933 verblijven ze samen in Ascona-Saleggi, terugkeer naar Zürich in 1934. Kontakte met kunstenaars uit verschillende disciplines; levenslange vriendschap met Max en Binia Bill. In 1935 reis naar Parijs en korte studie aan de Académie Moderne, een kunstschool opgericht door een Zwitserse vrouw, Edvige Schläpfer, als gevolg van haar contacten met de kring van de Abstraction-Création-kunstenaars. Teleurgesteld door de academische benadering van de school stopt Verena Loewensberg abrupt met haar studie. Max Bill, zelf lid van Abstraction-Création, neemt haar mee op studiobezoeken; zo maakt ze kennis met werk van verschillende kunstenaars zoals Jean Arp, Marcel Duchamps, Antoine Pevsner, Theo van Doesburg en Georges Vantongerloo. Het werk van de laatste twee kunstenaars blijkt vooral een inspiratie te zijn voor haar eigen oeuvre. Ze wordt toegelaten tot avant-garde kringen in Zürich en wordt lid van de groep die vanaf de jaren vijftig bekendstaat als de Zürich Concretists (Max Bill, Camille Graeser, Richard Paul Lohse). In 1936 is ze vertegenwoordigd in de baanbrekende tentoonstelling Zeitprobleme in der Schweizer Malerei und Plastik (Tijdproblemen in Zwitserse Schilderkunst en Sculptuur) in het Kunsthaus Zürich; in 1937 wordt ze lid van de Allianz-groep kunstenaars. Ze neemt deel aan hun tentoonstellingen en publicaties (Almanach neuer Kunst in der Schweiz, 1940; abstrakt/konkret bulletin uitgegeven door Galerie des Eaux-Vives, Zürich, 1945). In 1943 wordt zoon Stephan geboren, gevolgd in 1946 door dochter Henriette. Verena Loewensberg verdient haar brood als textiel- en grafisch ontwerper, in samenwerking met Hans Coray, met name aan tentoonstellingsconstructies. In 1949 scheidt ze van Hans Coray. In 1953 trouwt ze met Alfons (Föns) Wickart. In 1964 opent haar passie voor klassieke en hedendaagse muziek de platenzaak City Discount, die tot 1970 een ontmoetingspunt vormt voor de Zwitserse muziekwereld. Vanaf 1970 concentreert Loewensberg zich volledig op beeldende kunst. Tussen 1977 en 1980 reist ze naar tal van bestemmingen, waaronder Frankrijk, Italië, Ierland, de Verenigde Staten en Japan. In 1966 voert ze haar enige onsite-kunstwerk uit, een muurschildering in de kerk van St. Michael in Zollikerberg. 1969–1976, lid van de Zwitserse Federale Kunstcommissie. Verena Loewensberg wordt in Zürich begraven. Haar cenotaaf bevindt zich op de Sihlfeld begraafplaats van de stad. (Tekst door Elisabeth Grossmann, 2012.)