Miquel Barceló (after) - Constelació Nº4 - Offset Lithograph - 68x68 - Licensed print

Litografía offset van Miquel Barceló (*)
Reproductie van het werk “Constelació Nº4” (**), gemengde techniek met pigmenten en latex op doek gemaakt door Barceló in 1989
Druk op hoogwaardig zwaar Art Fine-papier (200 g)
Uitgegeven door het Museu d’Art Espanyol Contemporani de Palma de Mallorca.
Gepubliceerd met toestemming en wettelijke serienummer en copyright.
Groot formaat.

- Bladafmetingen: 68 x 68 cm
- Staat: Uitstekend (dit werk is nog nooit ingelijst of tentoongesteld geweest, altijd bewaard in een professionele kunstkoffer, waardoor het in perfecte staat verkeert).

Het werk zal zorgvuldig worden gemanipuleerd en verpakt in een versterkte kartonnen doos. De verzending zal worden verzegeld met een traceernummer.

De verzending omvat tevens transportverzekering ter waarde van het uiteindelijke werk, met volledige terugbetaling bij verlies of beschadiging, zonder kosten voor de koper.

(*) De vroege belangstelling van Miquel Barceló voor kunst komt voort uit zijn moeder, schilderes in de traditie van het Mallorcaanse landschap; zijn vroege fascinatie begon toen hij in 1974 naar Parijs reisde en de schilderkunst van Paul Klee, Jean Dubuffet en de werken van brutkunst ontdekte, die een blijvende invloed op hem hadden. Datzelfde jaar begon hij teken- en modelleringslessen te volgen aan de Escuela de Artes Decorativas van Palma de Mallorca, en kort daarna trok hij naar de Escola de Bellas Artes Sant Jordi in Barcelona, hoewel hij in de eerste maanden nauwelijks les volgde; zijn autodidactische opleiding was echter doorslaggevend: hij las alle soorten werken met grote honger en onderzocht geleidelijk de schilderijen van Lucio Fontana, Mark Rothko, Jackson Pollock en Willem de Kooning, onder andere prominente kunstenaars.
In 1976 nam hij deel aan happenings en protestacties van de groep Taller Llunàtic, en met hen opende hij zijn eerste tentoonstelling in Barcelona, in de galerie Mec-Mec, in 1977; het jaar daarop exposeerde hij in Mallorca doeken bedekt met verf waaraan organische elementen werden toegevoegd. Later experimenteerde hij met dikke verflagen op doeken die buiten werden blootgesteld, om in hen spontane fysieke en chemische reacties uit te lokken, zoals veroudering of ver Xueten, die de inside van het schilderij blootlegden. Hij zou de experimenten met organische materialen en met vormen uit de natuur nooit opgeven.
Zijn deelname aan de São Paulo Biennale (1981) en aan Documenta Kassel VII (1982) brachten hem internationaal op de kaart, terwijl hij nog jong was. De belangrijkste musea en galerieën ter wereld begonnen hem te verzamelen en zijn schilderijen bereikten een extreem hoge prijs, ongekend voor een kunstenaar van zijn leeftijd. Evenzo kwamen er belangrijke onderscheidingen: in 1986 won hij de Nationale Prijs voor Plastische Kunst, en in 2003 ontving hij de Prinses van Asturias Prijs voor de Kunsten.
Barceló heeft lange periodes in Mali doorgebracht, een Afrikaans land wiens licht, net als dat van de Middellandse Zee, diepe sporen in zijn schilderkunst heeft nagelaten. In 1992 trouwde hij in het geheim in de plaats Artá met Cecile, een Nederlandse literature-expert. Enkele maanden later, in augustus van dat jaar, werd hij voor het eerst vader toen hij in Mallorca een dochter kreeg die Marcela María Celia werd genoemd. Het koppel woont in zijn huis-studio in Sa Devesa de Ferrutx (Mallorca). In 2002 maakte hij een gedenkwaardige illustratie van Dante’s Divina Commedia, en in 2007 opende hij een uitzonderlijk keramisch retablo in de kapel van de Heilige in de kathedraal van Palma de Mallorca, dat het wonder van de brood en de vissen herdenkt.
In november 2008 werd de decoratie van de koepel van Zaal XX van het Palais des Nations in Genève aan het publiek gepresenteerd, genoemd als de "Zaal van de Mensenrechten en de Academia van Beschavingen". Dit werk, dat 1600 vierkante meter beslaat en een kostenpost van 20 miljoen euro heeft, kan slechts fragmentarisch door de toeschouwer worden bewonderd vanwege zijn enorme oppervlakte; hierin gaf de kunstenaar vorm aan duizenden mariene stalactieten die samen een grote universele zee oproepen.
De barokke schilderkunst, brutkunst, de Amerikaanse abstracte expressionisme, de Italiaanse arte povera, de werken van Joan Miró en Antoni Tàpies behoren tot de invloeden die Barceló heeft getransfigureerd in een formidabele persoonlijke synthese van neo-expressionistische aard en een overvloedige verbeeldingskracht, met een dichte materiaale aanwezigheid en enorme plastische rijkdom.

(**) Het enorme internationale succes van Miquel Barceló is in grote mate te danken aan de plastische kracht van zijn schilderijen, aan de originaliteit van zijn thema-repertoire en aan een techniek gebaseerd op bepaalde middelen, zoals de beheersing van perspectief vanuit de lucht, waardoor hij vaak scherpzinnige beelden van moeilijke ruimtes biedt en de stap maakt van minuscule naar kosmische schalen, waarbij zowel objecten met onmiddellijke aanwezigheid als immense plaatsen worden getoond, zoals de zee die geen concrete grenzen heeft.
In het geval van Constel·lació núm. 4 (Forat blanc), een woord dat lijkt te zijn gehaald uit de mythische wereld van een andere grote Mallorcaanse schilder, Joan Miró, confronteert ons met een kosmische ruimte, zonder grenzen of referenties naar een specifieke plek of een bepaalde schaal, waarin alles draait om een grote witte opening, alsof planeten of sterren een melkwegconstellatie vormen rondom een grote centrale leegte. Toch lijken enkele materiële uitsteeksels van het doek schaduwen op de stof te projecteren die vormen van libellen of vliegende insecten suggereren, wat deze constellatie in het bereik van het minuscule plaatst.
Maar als we die uitsteeksels vergelijken die, zoals excrecenties, het doek van het schilderij bevolken, met de uitsteeksels in La Flake, zouden we deze ruimte kunnen interpreteren als het gevolg van een schijnbeeld veroorzaakt door het licht van de woestijn, waar de stenen op de grond, door de felle zand zijn, schijnbaar zijn begonnen te draaien voor onze ogen. In dit schilderij gaan het kosmische en het aardse hand in hand."