Lantaarn - Metaal

Oude olielamp-semafor voor spoorwegsignaal.
Een fascinerend object uit de industriële archeologie, gebruikt tussen het einde van de negentiende eeuw en het midden van de twintigste eeuw. Deze instrumenten waren van vitaal belang voor de veiligheid, gebruikt door spoorwegpersoneel (zoals rangeerders of stationschef) om met de machinisten van rijdende treinen te communiceren.

• Het systeem van kleurensignaal: De meeste van deze lantaarns maakten het mogelijk de kleur van het uitgaande licht te veranderen door aan een hendel te draaien, een intern onderdeel te bedienen of gekleurde filters te activeren. De standaardkleuren waren rood (om stilstand of gevaar aan te geven), groen (vrij baan) en wit/geel (servicelicht of manoeuvre).

• Robuuste constructie: Ze werden gemaakt van zwaar metaal (vaak ijzeren plaat, messing of koper) om bestand te zijn tegen stoten, weersomstandigheden en intensief gebruik. Velen hebben een bolle vorm op het dak met speciale gleuven, ontworpen om de hete verbrandingsgassen af te voeren zonder dat wind of regen de vlam doven.

• Verbranding als werking: Binnen bevindt zich een uitneembare tank voor olie (of kerosine), een verbrandingsbrander en een katoenen lont dat verstelbaar is via een kleine knop aan de buiten- of binnenkant om de intensiteit van het licht doseren."