Decoratief ornament

Fragment van een marmeren grafsteen
Inscriptie op een plaat van wit geaderd marmer. De tekst is gegraveerd in een verfijnd monumentaal vierkant kapitaal, gekenmerkt door duidelijk afgebakende groeven met een driehoekige doorsnede (aangebracht met een beitel), en opvallende ‘serifs’ (de uiteinden van de letters).
De aanwezigheid van woorden als HIC (‘hier’) en de opbouw van de regels wijzen er sterk op dat het om een fragment van funeraire aard gaat, of anders om een herdenkings- of ere-inscriptie die verband houdt met de restauratie of het terugvinden van de herinneringen aan de voorouders.

In funeraire context werden formules met woordstammen als vestig- of constructies met hic gebruikt om de fysieke rustplaats aan te geven, de ‘stappen’ van voorbijgangers die werden uitgenodigd om stil te staan en te lezen, of om de sporen en de herinnering aan de overledene op te roepen (bijvoorbeeld in literaire of metrische uitdrukkingen uit de late republikeinse of keizertijd over de herinnering aan de voorouders, zoals avorum vestigia).

De geometrische precisie van de letters en de zuiverheid van het ductus (de vormgeving van de letters) wijzen op een datering in de volle keizertijd , een periode waarin de Romeinse steenhouwerswerkplaats haar grootste formele regelmaat bereikte.