Joost Swarte - Eindelijk vrijheid - Silkscreen ** HANDSIGNED+COA **

Serigrafie van Joost Swarte (*).
Getiteld “Eindelijk vrijheid”.
Luxe editie op hoog grammercel vellumpapier van katoen.
Handgesigneerd door de kunstenaar.
Inclusief Certificaat van Authenticiteit (COA).

Specificaties:

Afmetingen: 70 x 50 cm
Jaar: 1988
Uitgever: Atelier Swarte, Harleem.
Status: Uitstekend (dit werk is nooit ingelijst of tentoongesteld geweest en altijd bewaard in een professionele kunstmap, dus in perfecte staat).
Herkomst: Particuliere collectie.

Het werk zal zorgvuldig worden gemanipuleerd en verpakt in een versterkte kartonnen doos. De verzending zal verzonden worden met een traceernummer (UPS / DPD / DHL / FedEx)

De verzending omvat tevens transportverzekering ter waarde van het eindwaarde van het werk met volledige vergoeding bij verlies of schade, zonder kosten voor de koper.

(*) Joost Swarte, geboren op 24 december 1947 in Heemstede, is een van de meest beroemde striptekenaars van Nederland. Hij studeerde aan de Design Academy Eindhoven en begon te publiceren in zijn eigen tijdschrift Modern Papier. Hij heeft zich niet beperkt tot strips, maar is ook succesvol als ontwerper, architect en glaspanel-tekenaar, altijd herkenbaar aan zijn klare lijn. Als mede-eigenaar van de uitgeverij Oog & Blik is hij verantwoordelijk voor het ontwerp van vele bekroonde Nederlandse boeken. Hij was een van de oprichters van de International Comics Days van Haarlem, Nederland, en heeft zich ontwikkeld tot een voorvechter van strips in de kunstwereld.
Zonder twijfel is Joost Swarte een van die emblematische striptekenaars van hedendaagse comics; zijn stijl vertoont in uiterlijk overeenkomsten met die van Hergé en zijn creaties, en het is logisch, want niets is beter voor het succes van personages en strips dan er aantrekkelijk uit te zien als model geschikt. In die zin, Swarte, die nog steeds leeft, werd geboren in 1947, is niet tijdgenoot van Hergé en zijn creaties ontstaan met een verschil van een paar decennia, Tintin was al een volledig gevestigd product.
Swarte creëert sommige van zijn personages met bepaalde overeenkomsten qua esthetiek met wat Hergé bood, en aan sommige van hen geeft hij een avonturenverhaal, misschien minder verfijnd dan Tintin, maar dat wel mogelijk maakte, als een verhuld doel van veel striptekenaars van de 20e eeuw, kinderen mee te nemen, zelfs alleen met hun verbeelding, naar geografische lokaties die ze in realiteit zelden zouden bezoeken.
Het onderscheidende vermogen van deze geniale Nederlandse tekenaar, waarmee hij vooral zijn tekeningen maakt, is dat zijn academische basis ontwerp is; daardoor krijgen de personages in de compositie meer nadruk dan de achtergrond, meubilair en landschappen die eromheen staan. Hij maakt zijn tekeningen niet om een verhaal te bouwen, maar zijn tekeningen zijn het eigen verhaal, zijn personages geloofwaardiger, fictief gesproken, omdat zijn paneeltjes een grote expressieve rijkdom hebben.
Die academische achtergrond is een investering waarmee Swarte ons het uitzicht schenkt; het is alsof hij af en toe weer ontwerper wil worden. Als hij een machine moet tekenen, is het geen eenvoudig object; integendeel, hij probeert het te verfijnen. Het is een doorlopend catalogus-achtig allesomvattend overzicht van producten uit een meubelwinkel, gereedschappen, machines, auto’s, gebouwen en zelfs mode.
Zijn mechanismen krijgen, wanneer hij de kans krijgt ze te tekenen, leven; het is alsof het schets of prototype is van iets wat werkelijkheid kan worden, van iets dat, volgens zijn aanwijzingen, in werking kan gaan. Ik weet niet welke mechanische kennis Swarte heeft of had, maar ik weet zeker dat zijn ontwerpen niet in een vergeefse droom bleven hangen.
En dan zijn er zijn personages; laten we aannemen dat het lezen van zijn strips enigszins willekeurig, surrealistisch, mogelijk excentriek is, maar bepaalde personages zijn zo surrealistisch dat ze menselijke dieren zijn, tweevoetige honden gekleed als mensen, of dieren die praten en redeneren alsof jij en ik het zijn.
Het is dan ook geen verrassing dat een van zijn beroemdste personages moeilijk definiseerbaar is; zo is Jopo de Pojo een jonge, snelle jongen zonder kwaadaardigheid die in problemen raakt zonder echt de bedoeling te hebben, allemaal voortkomend uit dubbele betekenissen, vergissingen, onoplettendheden, toeval. De iconische Jopo de Pojo is een jongen die zwart van ras zou kunnen zijn, die een aap zou kunnen zijn en die een pluim heeft die moeilijk in te passen is in een diervorm.
Een van zijn andere personages, ditmaal volledig menselijk, is Anton Makassar, een soort gek onderzoeker (ontwerper) die in zekere zin doet denken aan professor Bacterio (Mortadelo y Filemón) van onze bekende en nog niet genoeg erkende Ibáñez (hij verdient een belangrijke prijs in leven en die is er nog niet).
Ook hebben we een interessant transgressief element in Swarte: met het grootste deel van zijn creatie en volwassenheid in de jaren 70 en 80, is hij een drager van een centrale-Europese cultuur waar men geen terughoudendheid kende wat seks en pornografie betreft; in die zin hebben zijn personages geen schaamte of problemen te laten zien naakt (integrales) en met hun bedscènes, zonder dat dit als aanzet tot promiscuïteit voor de jeugd wordt gezien. En het is waar, want niets is erger voor seksuele perversies als men iets kwaadaardigs in zo’n natuurlijk lichaam als ons eigen ziet; die repressies hebben veel seksuele predators voortgebracht in onze recente geschiedenis.
Uit Joost Swarte is een aspect dat opvalt in elke biografie die je van hem ziet, een dimensie die de tekenaar overstijgt en die aanvankelijk al doorklinkt; hij kreeg de kans om echt te ontwerpen en uit te voeren, omdat hij Toneelschuur-theater in Haarlem heeft ontworpen. Haarlem, Nederland, is een van die steden, vraag me niet waarom, persoonlijke redenen waar ik ooit graag naartoe zou willen en ik vrees dat ik er niet zal komen. Zijn ontwerp is ten minste intrigerend en ik beschouw het als een voortzetting van zijn strips. Hij heeft ook appartementencomplexen ontworpen.
Swarte is meer dan, veel meer dan zijn deel als striptekenaar; zijn ontwerpen bestrijken van alles een beetje: glas-in-lood, muurschilderingen, affiches en posters (die vandaag de dag echte verzamelobjecten zijn), speelkaarten, tapijten, inpakpapier… Zonder twijfel een tekenaar die nodig is om de evolutie van de hedendaagse strip te ontwerpen.