Hiroshi Sugimoto - Dioramas - 2014





Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 145879 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Dioramas van Hiroshi Sugimoto is een Franstalige vertaalde hardcovereditie, in 2014 uitgegeven door Xavier Barral, met 118 pagina’s.
Beschrijving van de verkoper
In Dioramas onderzoekt Hiroshi Sugimoto een van de meest fascinerende tegenstrijdigheden van de fotografie: het vermogen om kunstmatig geconstrueerde werelden om te vormen tot ogenschijnlijk overtuigende representaties van de realiteit. Voor het eerst begonnen in 1976 markeert deze gevierde serie het begin van Sugimoto’s fotografische carrière en vestigt het vele conceptuele aandachtspunten die zijn werk in de daaropvolgende decennia zouden bepalen.
Het project ontstond tijdens een bezoek aan het American Museum of Natural History in New York, waar Sugimoto gefascineerd raakte door de uitgewerkte diorama’s die dieren tonen in zorgvuldig gereconstrueerde natuurlijke omgevingen. Hoewel deze tentoonstellingen met het blote oog duidelijk kunstmatig leken, ontdekte hij dat ze, vanuit een zorgvuldig gekozen perspectief fotografeerd, een verbazingwekkend gevoel van realiteit kregen. Door de camera werden geschilderde landschappen, taxidermie-dieren en theatraal licht scènes die leken gevangen in het wild te zijn.
Werkend met een grootformaatcamera en zwart-witfilm elimineerde Sugimoto de visuele aanwijzingen die de kunstmatige aard van deze omgevingen onthullen. De resulterende foto's bezitten een buitengewone tonale rijkdom en een bijna verontrustende rust. Prehistorische schepsels, ijsberen, pinguïns en andere dieren bewonen landschappen die tegelijk authentiek en op einen vreemde manier buiten de tijd lijken te hangen. Wat aanvankelijk als traditionele natuurfotografie lijkt, ontvouwt zich gaandeweg als een zorgvuldig meditatief onderzoek naar perceptie, representatie en de aard van de fotografische waarheid.
De conceptuele verfijning van Dioramas ligt in deze opzettelijke ambiguïteit. Sugimoto fotografeert niet simpelweg museumobjecten; hij onderzoekt de relatie tussen wat we zien, wat we geloven en wat de fotografische afbeelding ons doet accepteren als echt. Zijn foto’s tonen het vermogen van de camera om geloofwaardigheid te fabriceren en dagen de veronderstelling uit dat fotografie noodzakelijkerwijs iets vastlegt dat precies zo voor de lens heeft bestaan als het in het uiteindelijke beeld verschijnt.
Daarnaast zijn deze foto's, naast hun intellectuele complexiteit, opmerkelijk om hun formele schoonheid. Sugimoto’s precieze composities, diepe zwarten en stralende grijstinten transformeren educatieve museuminstallaties in beelden van uitzonderlijke elegantie. Het ontbreken van beweging geeft de dieren een bijna monumentale aanwezigheid, terwijl het zorgvuldig gecontroleerde licht een sfeer schept die oscilleert tussen wetenschappelijke observatie, theatraal spektakel en tijdloze landschapsfotografie.
Als fotoboek biedt Dioramas de gelegenheid om een van de fundamenteleシリーズ uit Sugimoto’s carrière te waarderen. De sequentie en reproductie van de foto's versterken de spanning tussen illusie en realiteit, en nodigen de lezer uit om elke afbeelding langzaam te bekijken en de schijnbare authenticiteit van het onderwerp in twijfel te trekken.
Een essentieel werk binnen de geschiedenis van conceptuele fotografie, blijft Dioramas een krachtige demonstratie van Sugimoto’s vermogen om een eenvoudige observatie om te vormen tot een diepgravend onderzoek van het fotografische medium. Voor verzamelaars van Japanse fotografie en belangrijke Fotografie-boeken vertegenwoordigt het een bijzonder belangrijke oeuvre van een van de meest invloedrijke fotografische kunstenaars van zijn generatie.
De verkoper stelt zich voor
In Dioramas onderzoekt Hiroshi Sugimoto een van de meest fascinerende tegenstrijdigheden van de fotografie: het vermogen om kunstmatig geconstrueerde werelden om te vormen tot ogenschijnlijk overtuigende representaties van de realiteit. Voor het eerst begonnen in 1976 markeert deze gevierde serie het begin van Sugimoto’s fotografische carrière en vestigt het vele conceptuele aandachtspunten die zijn werk in de daaropvolgende decennia zouden bepalen.
Het project ontstond tijdens een bezoek aan het American Museum of Natural History in New York, waar Sugimoto gefascineerd raakte door de uitgewerkte diorama’s die dieren tonen in zorgvuldig gereconstrueerde natuurlijke omgevingen. Hoewel deze tentoonstellingen met het blote oog duidelijk kunstmatig leken, ontdekte hij dat ze, vanuit een zorgvuldig gekozen perspectief fotografeerd, een verbazingwekkend gevoel van realiteit kregen. Door de camera werden geschilderde landschappen, taxidermie-dieren en theatraal licht scènes die leken gevangen in het wild te zijn.
Werkend met een grootformaatcamera en zwart-witfilm elimineerde Sugimoto de visuele aanwijzingen die de kunstmatige aard van deze omgevingen onthullen. De resulterende foto's bezitten een buitengewone tonale rijkdom en een bijna verontrustende rust. Prehistorische schepsels, ijsberen, pinguïns en andere dieren bewonen landschappen die tegelijk authentiek en op einen vreemde manier buiten de tijd lijken te hangen. Wat aanvankelijk als traditionele natuurfotografie lijkt, ontvouwt zich gaandeweg als een zorgvuldig meditatief onderzoek naar perceptie, representatie en de aard van de fotografische waarheid.
De conceptuele verfijning van Dioramas ligt in deze opzettelijke ambiguïteit. Sugimoto fotografeert niet simpelweg museumobjecten; hij onderzoekt de relatie tussen wat we zien, wat we geloven en wat de fotografische afbeelding ons doet accepteren als echt. Zijn foto’s tonen het vermogen van de camera om geloofwaardigheid te fabriceren en dagen de veronderstelling uit dat fotografie noodzakelijkerwijs iets vastlegt dat precies zo voor de lens heeft bestaan als het in het uiteindelijke beeld verschijnt.
Daarnaast zijn deze foto's, naast hun intellectuele complexiteit, opmerkelijk om hun formele schoonheid. Sugimoto’s precieze composities, diepe zwarten en stralende grijstinten transformeren educatieve museuminstallaties in beelden van uitzonderlijke elegantie. Het ontbreken van beweging geeft de dieren een bijna monumentale aanwezigheid, terwijl het zorgvuldig gecontroleerde licht een sfeer schept die oscilleert tussen wetenschappelijke observatie, theatraal spektakel en tijdloze landschapsfotografie.
Als fotoboek biedt Dioramas de gelegenheid om een van de fundamenteleシリーズ uit Sugimoto’s carrière te waarderen. De sequentie en reproductie van de foto's versterken de spanning tussen illusie en realiteit, en nodigen de lezer uit om elke afbeelding langzaam te bekijken en de schijnbare authenticiteit van het onderwerp in twijfel te trekken.
Een essentieel werk binnen de geschiedenis van conceptuele fotografie, blijft Dioramas een krachtige demonstratie van Sugimoto’s vermogen om een eenvoudige observatie om te vormen tot een diepgravend onderzoek van het fotografische medium. Voor verzamelaars van Japanse fotografie en belangrijke Fotografie-boeken vertegenwoordigt het een bijzonder belangrijke oeuvre van een van de meest invloedrijke fotografische kunstenaars van zijn generatie.

