Philips - B2X80U Buizenradio





€ 50 | ||
|---|---|---|
€ 45 | ||
€ 40 | ||
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 144490 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Deze Philips B2X80U-radio uit 1958 verkeert in uitstekende fysieke staat, is getest en werkt, en wordt geleverd met een netsnoer.
Beschrijving van de verkoper
In de herfst van 1958, in een smal bakstenen rijtjeshuis ergens in de natte, regenpolijste straten van Den Haag, kwam een nieuw radioapparaat aan, gewikkeld in bruin papier en vastgeknopt met ruwe touwtjes. Het was een Philips B2X80U — roomkleurige wijzerplaat die amber gloeit achter gebogen glas, zijn bakelieten kast rookt licht naar warme stof en machineolie nog voordat hij werd aangezet.
Voor het gezin dat het kocht, was het niet zomaar elektronica. Het was een raam.
Elke avond, na het eten, wanneer de borden in de gootsteen stonden, liep Hendrik naar de kamer en draaide aan de grote ivoren knop. Eerst stilte, daarna het zachte elektrische gezoem van verwarmende buizen. Een paar seconden later barstte de luidspreker los in statische ruis, fluittonen en ten slotte muziek die door de onzichtbare gangen van Europa zweefde.
De radio sprak vele talen.
Franse chansons uit Parijs. Scheepsverwachtingen uit de Noordzee. Duits nieuws gelezen in knappe precisie. Engelse jazzprogramma's die onder atmosferisch gekraak in- en uitwaaieren. Soms, ’s avonds laat, kwamen zenders van veel verder weg tevoorschijn als geesten door het lawaai heen, buigend om de kromming van de aarde.
Een buizenradio speelt niet simpelweg geluid af; hij drukt zijn bestaan uit. Hij gloeit. Hij ademt warmte. Hij wacht tot zijn buizen ontwaakt. Hij verandert onzichtbare golven in iets tastbaars en levends. De Philips B2X80U was een apparaat uit een tijdperk waarin technologie nog een vleugje magie voelde — toen stemmen uit honderden kilometers ver een kind konden laten geloven in koninkrijken verborgen in een houten doos.
En later, toen Hendrik een platenspeler kocht, was de B2X80U volkomen tevreden om het geluid te reproduceren dat in de vinyl gegraveerd stond bij kamertoon.
Naarmate modernere radio’s steeds meer gemeengoed werden, werd de Philips B2X80U naar zolder gestuurd. Meer dan vijftig jaar later werd de radio gevonden en in uitzonderlijke staat aangetroffen. En gelukkig was hij goed behandeld en heel voorzichtig opgestart met een variac.
Dit model onder de veiling heeft zijn bakeliet in perfecte conditie
Heeft zelfs de originele schroeven om het achterpaneel te bevestigen, verbazingwekkend maar waar.
De ontvangst is, zoals verwacht bij de middengolf, gepaard met gekraak door atmospherische en elektrische omgevingen in de directe omgeving. Ik kan 3-4 zenders op MW vinden en geen op LW. (de laatste zender op LW is een paar maanden geleden gestopt :-()
Let op: de foto's zijn overdag gemaakt.
Het dial is goed verlicht en zelfs een beetje fel voor mijn smaak
In de herfst van 1958, in een smal bakstenen rijtjeshuis ergens in de natte, regenpolijste straten van Den Haag, kwam een nieuw radioapparaat aan, gewikkeld in bruin papier en vastgeknopt met ruwe touwtjes. Het was een Philips B2X80U — roomkleurige wijzerplaat die amber gloeit achter gebogen glas, zijn bakelieten kast rookt licht naar warme stof en machineolie nog voordat hij werd aangezet.
Voor het gezin dat het kocht, was het niet zomaar elektronica. Het was een raam.
Elke avond, na het eten, wanneer de borden in de gootsteen stonden, liep Hendrik naar de kamer en draaide aan de grote ivoren knop. Eerst stilte, daarna het zachte elektrische gezoem van verwarmende buizen. Een paar seconden later barstte de luidspreker los in statische ruis, fluittonen en ten slotte muziek die door de onzichtbare gangen van Europa zweefde.
De radio sprak vele talen.
Franse chansons uit Parijs. Scheepsverwachtingen uit de Noordzee. Duits nieuws gelezen in knappe precisie. Engelse jazzprogramma's die onder atmosferisch gekraak in- en uitwaaieren. Soms, ’s avonds laat, kwamen zenders van veel verder weg tevoorschijn als geesten door het lawaai heen, buigend om de kromming van de aarde.
Een buizenradio speelt niet simpelweg geluid af; hij drukt zijn bestaan uit. Hij gloeit. Hij ademt warmte. Hij wacht tot zijn buizen ontwaakt. Hij verandert onzichtbare golven in iets tastbaars en levends. De Philips B2X80U was een apparaat uit een tijdperk waarin technologie nog een vleugje magie voelde — toen stemmen uit honderden kilometers ver een kind konden laten geloven in koninkrijken verborgen in een houten doos.
En later, toen Hendrik een platenspeler kocht, was de B2X80U volkomen tevreden om het geluid te reproduceren dat in de vinyl gegraveerd stond bij kamertoon.
Naarmate modernere radio’s steeds meer gemeengoed werden, werd de Philips B2X80U naar zolder gestuurd. Meer dan vijftig jaar later werd de radio gevonden en in uitzonderlijke staat aangetroffen. En gelukkig was hij goed behandeld en heel voorzichtig opgestart met een variac.
Dit model onder de veiling heeft zijn bakeliet in perfecte conditie
Heeft zelfs de originele schroeven om het achterpaneel te bevestigen, verbazingwekkend maar waar.
De ontvangst is, zoals verwacht bij de middengolf, gepaard met gekraak door atmospherische en elektrische omgevingen in de directe omgeving. Ik kan 3-4 zenders op MW vinden en geen op LW. (de laatste zender op LW is een paar maanden geleden gestopt :-()
Let op: de foto's zijn overdag gemaakt.
Het dial is goed verlicht en zelfs een beetje fel voor mijn smaak

