Antoni Tapies (1923-2012) - Testa vitale. Acquaforte. 1981

Antoni Tàpies (Barcelona 1923 – 2012). Testa vitale. 1981. Acquaforte. Bladmaat 55 x 75 cm. Plaatgrootte 35,5 x 49,5 cm. Met potlood gesigneerd door de kunstenaar en genummerd 46/99. Drukker J. Barbara, Barcelona. In uitstekende staat - minimale en te verwaarlozen randvouwtjes. Externe verzending buiten de EU wordt afgeraden (de bestelling kan vertraging oplopen of worden geannuleerd).

Antoni Tàpies i Puig, graaf van Tàpies (catalaanse uitspraak: [ənˈtɔni ˈtapi.əs]; Barcellona, 13 december 1923 – Barcellona, 6 februari 2012) is een Spaanse schilder, beeldhouwer en kunsthistoricus.

Hij was een van de belangrijkste exponenten van die Catalaanse kunststroming die gevoeliger was voor de bredere vernieuwing van de smaak, bekend als de informele internationale. Hij wordt beschouwd als een van de belangrijkste Spaanse kunstenaars van de twintigste eeuw. Het werk van de Catalaanse kunstenaar geniet een centrum van studie en conservering bij de Fundació Antoni Tàpies in Barcelona.

Biografie

Antoni Tàpies.
Tàpies was de zoon van advocaat Josep Tàpies en Maria Puig, dochter van een familie van Catalaanse politici. Het beroep van zijn vader en de banden tussen de familie van zijn moeder met verschillende leden uit het Catalaanse politieke leven stelden hem in staat zijn jeugd in een liberale omgeving door te brengen. Tàpies heeft altijd opgemerkt dat de confrontatie tussen het anticlericalisme van zijn vader en het orthodoxe katholicisme van zijn moeder hem heeft geleid tot een persoonlijke zoektocht naar een nieuwe spiritualiteit, die hij vond in Oosterse filosofieën en religies, vooral in het zen-boeddhisme.

Na verblijf in Parijs en New York, was hij in 1948 een van de eersten die toetreden tot de beweging Dau al Set, zo werd aanvankelijk de informele kunst genoemd, opgericht in Barcelona door de dichter Joan Brossa. Vanaf 1955 neemt hij deel aan de groep Taüll met Modesto Cuixart, Juan José Tharrats en José Guinovart.

In 1958 presenteerde hij een persoonlijke overzichtstentoonstelling op de Biënnale van Venetië, die hem de UNESCO-prijs opleverde. In 1973 exposeerde hij in het Musée d'Art Moderne de Parijs en in 1977 in de Albright-Knox Art Gallery in Buffalo. In 1981 ontving Tàpies de gouden medaille voor de Schone Kunsten van koning Juan Carlos I en in 1983 werd hij onderscheiden met de Medalla d'Or de la Generalitat de Catalunya.

In Londen werd hij onderscheiden met een eredoctoraat (honoris causa) door het Royal College of Art.

In 1990 werd de Fondació Antoni Tàpies in Barcelona geopend, waar hij al vele jaren toegewijd aan werkte.

Hij overleed in 2012 op 88-jarige leeftijd.